Maria Mutola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maria Mutola
Maria Mutola Valence 2008.jpg
Maria Mutola podczas halowych mistrzostw świata
w Walencji (2008)
Data i miejsce urodzenia 27 października 1972
Maputo
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Mozambik
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Sydney 2000 lekkoatletyka
(Bieg na 800 m)
Brąz
Atlanta 1996 lekkoatletyka
(Bieg na 800 m)
Mistrzostwa świata
Złoto
Stuttgart 1993 Bieg na 800 m
Złoto
Edmonton 2001 Bieg na 800 m
Złoto
Paryż 2003 Bieg na 800 m
Srebro
Sewilla 1999 Bieg na 800 m
Brąz
Ateny 1997 Bieg na 800 m
Mistrzostwa Afryki
Złoto
Kair 1990 bieg na 800 m
Złoto
Kair 1990 bieg na 1500 m
Złoto
Durban 1993 bieg na 800 m
Złoto
Dakar 1998 bieg na 800 m
Złoto
Tunis 2002 bieg na 800 m
Srebro
Annaba 1988 bieg na 800 m
Srebro
Bambous 2006 bieg na 800 m
Srebro
Addis Abeba 2008 bieg na 800 m
Halowe mistrzostwa świata
Złoto
Toronto 1993 bieg na 800 m
Złoto
Barcelona 1995 bieg na 800 m
Złoto
Paryż 1997 bieg na 800 m
Złoto
Lizbona 2001 bieg na 800 m
Złoto
Birmingham 2003 bieg na 800 m
Złoto
Budapeszt 2004 bieg na 800 m
Złoto
Moskwa 2006 bieg na 800 m
Srebro
Maebashi 1999 bieg na 800 m
Brąz
Walencja 2008 bieg na 800 m
Odznaczenia
Kawaler Orderu Infanta Henryka (Portugalia)

Maria de Lurdes Mutola (ur. 27 października 1972 w Maputo) – mozambicka lekkoatletka specjalizująca się w biegu na 800 metrów. Jest uważana za jedną z najlepszych biegaczek w historii tej konkurencji. Potrafiła utrzymać wysoką formę przez kilkanaście sezonów.

W 1993 została po raz pierwszy mistrzynią świata na 800 m. Zdobyła brązowy medal na IO w 1996 oraz MŚ w 1997, a także srebrny na MŚ w 1999. Wygrała również zawody IAAF w 1997, mimo że kilka tygodni wcześniej jej ojciec zginął w wypadku samochodowym. W związku z tym wydarzeniem wzięła udział w konkursie, niosąc czarną taśmę i dedykując zwycięstwo jego pamięci. Zwyciężyła również na Igrzyskach Wspólnoty Brytyjskiej.

Jej największym sukcesem było zdobycie złotego medalu na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Sydney w 2000. Odniosła wówczas zwycięstwo wyprzedzając Stephanie Graf i Kelly Holmes. Kiedy wróciła do Mozambiku po olimpijskim zwycięstwie, przywitały ją tłumy, a w jej rodzinnym mieście Maputo, jej imieniem nazwano jedną z ulic.

Kontynuowała swoje sukcesy, zdobywając tytuł mistrzyni świata w Edmonton w 2001 i w Paryżu w 2003. Część wygranej Mutola przeznaczyła na cele charytatywne, przede wszystkim na poprawę sytuacji biednych w Mozambiku. Na kolejnych Igrzyskach w Atenach w 2004 próbowała obronić tytuł mistrzowski, ale ostatecznie zajęła czwarte miejsce. Mutola uszkodziła ścięgno udowe i przez tę kontuzję skończyła się jej doskonała passa. Nie powiodło się jej również na następnych igrzyskach olimpijskich, w Pekinie, gdzie zajęła 5. miejsce.

Niezwykłym wyczynem jest zdobycie przez Mutolę siedmiu tytułów halowej mistrzyni świata: w 1993, 1995, 1997, 2001, 2003, 2004, 2006. W 1999 udało jej się sięgnąć jedynie po srebro HMŚ (przegrała z Ludmilą Formanovą), a w 2008 sięgnęła po medal brązowy.

W 1995 wygrała klasyfikację punktową kobiet w cyklu Grand Prix IAAF.

W 2003 wygrała wszystkie sześć mityngów Golden League za co otrzymała milion dolarów amerykańskich. W tym samym roku została lekkoatletką roku według magazynu Track & Field News.

Po zakończeniu kariery lekkoatletycznej zaczęła uprawiać piłkę nożną[1][2], występując później w reprezentacji kraju[3].

W październiku 2011 ogłoszono, że Mutola będzie trenować inną utytułowaną biegaczkę średniodystansową – Caster Semenyę z Republiki Południowej Afryki[2].

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

22 lutego 1998 wygrała bieg na 800 metrów podczas mityngu we francuskim Liévin z czasem 1:56,36 – o 4 setne lepszym od halowego rekordu świata Niemki Christine Wachtel. Wynik ten nie został jednak ratyfikowany przez IAAF z powodu naruszenia przepisów – zapisy telewizyjne pokazały, że Mutola biegła poza wyznaczonym torem na ostatnim wirażu[4].

Przypisy

  1. Mozambique athletics great Mutola turns to football (ang.). BBC Sport. [dostęp 24 października 2011].
  2. 2,0 2,1 Mutola będzie trenerką Semenyi (pol.). SportoweFakty.pl. [dostęp 24 października 2011].
  3. Women - Oldest Players (ang.). RSSSF. [dostęp 27 marca 2014].
  4. Lekkoatletyka w 1998. Sportpress, 1999, s. 11. ISBN 83-910012-1-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]