Santiago González

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Santiago González
Santiago González
Państwo  Meksyk
Miejsce zamieszkania Córdoba
Data i miejsce urodzenia 24 lutego 1983
Córdoba
Wzrost 190 cm
Masa ciała 85 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 2001
Zakończenie kariery aktywny
Trener Hernan Suarez, Óscar Rodriguez
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 155 (22 maja 2006)
Wimbledon 1R (2009)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 9
Najwyżej w rankingu 23 (27 czerwca 2013)
Australian Open QF (2012)
Roland Garros 3R (2010)
Wimbledon 3R (2011)
US Open 3R (2012)
Dorobek medalowy

Santiago González (ur. 24 lutego 1983 w Córdobie) – meksykański tenisista, finalista French Open 2012 oraz US Open w latach 2013 i 2014 w mikście, reprezentant w Pucharze Davisa, zwycięzca turniejów ATP World Tour w deblu.

Karierę tenisową rozpoczął w roku 2001. W singlu wygrywał turnieje ITF Men's Circiut. W rozgrywkach ATP Challenger Tour swoje pierwsze zwycięstwo odniósł w roku 2008 w Belo Horizonte, a drugie w kwietniu 2010 roku w León. Najwyższą pozycję rankingową zanotował w maju 2006 roku – nr 155.

W grze podwójnej Meksykanin odniósł dziewięć triumfów w turniejach ATP World Tour oraz osiągnął trzy finały.

W 2012 roku podczas French Open w parze z Klaudią Jans-Ignacik doszedł do finału rozgrywek, przegrywając w nim z Sanią Mirzą i Maheshem Bhupathim 6:7(3), 1:6. W sezonie 2013 osiągnął również finał podczas US Open. Razem z partnerującą mu Abigail Spears ulegli Andrei Hlaváčkovej i Maksowi Mirnemu 6:7(5), 3:6. Rok później powtórzył wynik z Nowego Jorku. W finale razem ze Spears przegrali 1:6, 6:2, 9–11 z Mirzą i Bruno Soaresem.

Od roku 2001 González reprezentuje Meksyk w Pucharze Davisa. Do kwietnia 2014 roku rozegrał dla zespołu trzynaście meczów singlowych (wygrał osiem) oraz dwadzieścia pięć pojedynków deblowych (wygrał czternaście).

Najwyżej sklasyfikowany w klasyfikacji indywidualnej deblistów był w czerwcu 2013 roku na 23. miejscu.

Statystyki turniejowe[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Masters 1000
Igrzyska olimpijskie
ATP World Tour 500
ATP World Tour 250

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (9)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2010 Serbia Belgrad Ceglana Stany Zjednoczone Travis Rettenmaier Polska Tomasz Bednarek
Polska Mateusz Kowalczyk
7:6(6), 6:1
2. 2011 Hiszpania Barcelona Ceglana Stany Zjednoczone Scott Lipsky Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
5:7, 6:2, 12–10
3. 2011 Austria Kitzbühel Ceglana Włochy Daniele Bracciali Brazylia Franco Ferreiro
Brazylia André Sá
7:6(1), 4:6, 11–9
4. 2012 Stany Zjednoczone Newport Trawiasta Stany Zjednoczone Scott Lipsky Wielka Brytania Colin Fleming
Wielka Brytania Ross Hutchins
7:6(3), 6:3
5. 2012 Stany Zjednoczone Winston-Salem Twarda Stany Zjednoczone Scott Lipsky Hiszpania Pablo Andújar
Argentyna Leonardo Mayer
6:3, 4:6, 10–2
6. 2013 Portugalia Oeiras Ceglana Stany Zjednoczone Scott Lipsky Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
Holandia Jean-Julien Rojer
6:3, 4:6, 10–7
7. 2013 Niemcy Halle Trawiasta Stany Zjednoczone Scott Lipsky Włochy Daniele Bracciali
Izrael Jonathan Erlich
6:2, 7:6(3)
8. 2014 Portugalia Oeiras Ceglana Stany Zjednoczone Scott Lipsky Urugwaj Pablo Cuevas
Hiszpania David Marrero
6:3, 3:6, 10–8
9. 2014 Niemcy Düsseldorf Ceglana Stany Zjednoczone Scott Lipsky Niemcy Martin Emmrich
Niemcy Christopher Kas
7:5, 4:6, 10–3

Finalista (3)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2010 Stany Zjednoczone Newport Trawiasta Stany Zjednoczone Travis Rettenmaier Australia Carsten Ball
Australia Chris Guccione
3:6, 4:6
2. 2011 Francja Nicea Ceglana Hiszpania David Marrero Stany Zjednoczone Eric Butorac
Curaçao (terytorium) Jean-Julien Rojer
3:6, 4:6
3. 2014 Holandia ’s-Hertogenbosch Trawiasta Stany Zjednoczone Scott Lipsky Holandia Jean-Julien Rojer
Rumunia Horia Tecău
3:6, 6:7(3)

Gra mieszana[edytuj | edytuj kod]

Finalista (3)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2012 Francja Roland Garros Ceglana Polska Klaudia Jans-Ignacik Indie Sania Mirza
Indie Mahesh Bhupathi
6:7(3), 1:6
2. 2013 Stany Zjednoczone US Open Twarda Stany Zjednoczone Abigail Spears Czechy Andrea Hlaváčková
Białoruś Maks Mirny
6:7(5), 3:6
3. 2014 Stany Zjednoczone US Open Twarda Stany Zjednoczone Abigail Spears Indie Sania Mirza
Brazylia Bruno Soares
1:6, 6:2, 9–11

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]