Zygmunt Kukla (piłkarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zygmunt Kukla
Data i miejsce
urodzenia
21 stycznia 1948
Nysa,  Polska
Pseudonim Zyga
Pozycja bramkarz
Kariera juniorska
1960-1964 FKS Stal Mielec
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1965-1981
1981-1983
FKS Stal Mielec
Apollon Ateny
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1976-1979 Polska 20

Zygmunt Kukla (ur. 21 stycznia 1948 w Nysie[1]) – polski piłkarz, bramkarz reprezentacji Polski na mundialu w Argentynie (po 90 min w meczach z Peru i Brazylią).

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Zasadniczą Szkołę Zawodową przy WSK Mielec[1]. Z zawodu jest ślusarzem, blacharzem[1]. Rozpoczął edukację w technikum, ale szkoły nie ukończył[1]. Piłkarzem został w 1960, od 1964 był zawodnikiem juniorskiej jedenastki Stali Mielec, zdobył z nią tytuł wicemistrza Polski. Od roku 1966 grał w I drużynie Stali Mielec, z którą zdobył dwukrotnie Mistrzostwo Polski w sezonach 1972/1973 oraz 1975/1976, ponadto grał w ćwierćfinałach Pucharu UEFA i Pucharze Europy Mistrzów Krajowych[2]. W roku 1976, gdy selekcjonerem polskiej reprezentacji został Jacek Gmoch został powołany do reprezentacji narodowej[1]. W sierpniu 1981 roku wyjechał do Grecji[1]. Grał w Apollonie Ateny[1][3]. Rozegrał tam 65 spotkań[potrzebne źródło]. Do kraju miał wrócić w grudniu tego samego roku, ale z powodu wprowadzenia stanu wojennego[1] pozostał w Grecji. W greckim klubie grał przez dwa sezony[1].

Życie po zakończonej karierze sportowej[edytuj | edytuj kod]

Po powrocie do Polski w 1983 roku - a miał wtedy 35 lat - nie powrócił do kariery sportowej[1]. Odrzucił propozycję pracy na stanowisku selekcjonera Stali i zatrudnił się jako robotnik fabryczny w WSK Mielec[1]. W 1986 uległ ciężkiemu wypadkowi przy pracy[1][4]. Wózek jezdniowy zmiażdżył mu nogę i groziła mu amputacja. Niecałe dwa lata spędził w szpitalach, ale nogi nie odcięto[1]. Po wypadku dostał rentę[1][2]. Gdy skończył 50 lat okazało się, że ma raka gardła[1]. Po operacji i serii naświetlań rak został usunięty i od tego czasu nie rozwijał się[1].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Ma dwoje dzieci: Syna Krzysztofa w Krakowie i córkę Justynę w Stanach Zjednoczonych oraz czworo wnucząt: Ziemowita, Anastazję, Natalię i Szymona[1]. Mieszka w 3-pokojowym mieszkaniu w bloku na osiedlu w Mielcu[1].

Mecze w Reprezentacji Polski[edytuj | edytuj kod]

l.p. Data Miejsce Przeciwnik Rezultat Rozgrywki Grał Uwagi
1. 16 października 1976 Porto  Portugalia
2-0
elim. MŚ 1978
90'
2. 31 października 1976 Warszawa  Cypr
5-0
elim. MŚ 1978
90'
3. 24 sierpnia 1977 Wiedeń  Austria
1-2
towarzyski
od 46'
4. 7 września 1977 Wołgograd  ZSRR
1-4
towarzyski
90'
5. 22 marca 1978 Luksemburg  Luksemburg
3-1
towarzyski
od 46'
6. 18 czerwca 1978 Mendoza  Peru
1-0
MŚ 1978
90'
7. 18 czerwca 1978 Mendoza  Brazylia
1-3
MŚ 1978
90'
8. 30 sierpnia 1978 Helsinki  Finlandia
1-0
towarzyski
90'
9. 6 września 1978 Reykjavik  Islandia
2-0
elim. Euro 1980
90'
10. 11 października 1978 Bukareszt  Rumunia
0-1
towarzyski
90'
11. 15 listopada 1978 Wrocław  Szwajcaria
2-0
elim. Euro 1980
90'
12. 21 marca 1979 Algier  Algieria
1-0
towarzyski
90'
13. 4 kwietnia 1979 Chorzów  Węgry
1-1
towarzyski
90'
14. 18 kwietnia 1979 Lipsk  NRD
1-2
elim. Euro 1980
90'
15. 2 maja 1979 Chorzów  Holandia
2-0
elim. Euro 1980
90'
16. 29 sierpnia 1979 Warszawa  Rumunia
3-0
towarzyski
90'
17. 12 września 1979 Lozanna  Szwajcaria
2-0
elim. Euro 1980
90'
18. 26 września 1979 Chorzów  NRD
1-1
elim. Euro 1980
90'
19. 10 października 1979 Kraków  Islandia
2-0
elim. Euro 1980
90'
20. 17 października 1979 Amsterdam  Holandia
1-1
elim. Euro 1980
90'


Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 Tomasz Gawiński. Szukamy ciągu dalszego: Człowiek starej daty. „Angora - Wochenblatt auf polnisch”, s. 24, 2013-11-10. Dortmund-Warszawa: Verlag Huebsch & Matuszczak KG. ISSN 08678162 (pol.). 
  2. 2,0 2,1 Sekcja piłki nożnej 1939-1997. W: Józef Witek, Wiesław Madej: 70 lat Klubu Sportowego Stal Mielec 1939-2009. Mielec: Mawi Studio Mielec, 2009, s. 212-213. ISBN 978-83-930451-0-5.
  3. Kukla Zygmunt w Encyklopedii miasta Mielca
  4. Cezary Kassak: Zygmunt Kukla: nie byłem efekciarzem. nowiny24.pl, 2007-09-27. [dostęp 2011-05-18].