4 Dywizja Strzelców Polskich (II Korpus)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 4 Dywizji Strzelców Polskich II Korpusu Polskiego. Zobacz też: inne dywizje piechoty z numerem 4.
4 Dywizja Strzelców Polskich
Historia
Państwo  Imperium Rosyjskie
 Polska
Sformowanie 1917
Rozformowanie 1918
Dowódcy
Pierwszy płk Kopczyński
Działania zbrojne
Bitwa pod Kaniowem
Organizacja
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość II Korpus Polski w Rosji
Kaniów 1918.PNG
Dywizja walczyła w składzie II Korpusu Polskiego

4 Dywizja Strzelców Polskichwielka jednostka piechoty II Korpusu Polskiego Wojska Polskiego na Wschodzie.

Sformowana na bazie rosyjskiej 166 Dywizji Piechoty z 9 Armii w grudniu 1917 w Suczawie na Bukowinie[1]. Formowanie kontynuowano później w Sorokach w Besarabii. Weszła w skład II Korpusu Polskiego. Rozformowana razem z Korpusem 11 maja 1918.

Dowództwo dywizji[edytuj | edytuj kod]

dowódcy:

szefowie sztabu:

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

dowództwo

Pułki początkowo składały się z jednego batalionu i liczyły ok. 100 żołnierzy. Jako uzupełnienie do dywizji wcielono bataliony 2 pułku Brygady Karpackiej (II Brygada Legionów).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bagiński 1921 ↓, s. 338.
  2. Bagiński 1921 ↓, s. 352.
  3. a b Bagiński 1921 ↓, s. 358.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]