Polska Oddzielna Brygada na Kaukazie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Odznaka pamiątkowa

Polska Oddzielna Brygada na Kaukazie - wielka jednostka piechoty Wojska Polskiego na Wschodzie.

Powstała w listopadzie 1917 na bazie rosyjskiego 5 pogranicznego pułku piechoty i oddzielnej baterii artylerii górskiej. Miejscem formowania były koszary 275 zapasowego pułku w Baku. Ze względu na zawirowania społeczne nie dokończono formowania.

26 lipca 1918, na wniosek dowództwa wojsk niemieckich okupujących Gruzję, brygadę rozwiązano. W chwili rozwiązania liczyła ona 138 oficerów i 269 żołnierzy. Na jej czele stał płk Stanisław Rosnowski.

Powrót do kraju żołnierzy był możliwy jedynie w ubraniach cywilnych. Część żołnierzy zasiliła też szeregi 4 Dywizji Strzelców Polskich i polskich oddziałów w rejonie Murmańska.

Żołnierze[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]