Związek Broni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pociąg pancerny Związek Broni (1918)

Związek Broni – improwizowany pociąg pancerny I Korpusu Polskiego w Rosji.

Pociąg sformowany został 10 lutego 1918 w twierdzy Bobrujsk. Składał się ze zwykłej nieopancerzonej lokomotywy i kilku wagonów towarowych, osłoniętych workami z piaskiem oraz – częściowo – pancernymi tarczami okopowymi. Dowódcą i inicjatorem budowy pociągu był porucznik Stanisław Małagowski (późniejszy dowódca pociągu Śmiały)[1]. Ochotnicza załoga pociągu liczyła co najmniej 35 ludzi, głównie saperów z 1 Pułku Inżynierskiego[1]. Jednym z nich był podporucznik Stanisław Biega.

Pociąg uzbrojony został w jedną 76,2 mm armatę polową wz. 1902, na platformie kolejowej i kilka ciężkich karabinów maszynowych Maxim wz. 1910. Na jednym z wagonów pociągu ustawiony został zdobyczny bolszewicki[2] samochód pancerny Austin z uszkodzonym podwoziem, uzbrojony w dwa ckm-y Maxim w wieżach obrotowych. Prawdopodobnie załoga pociągu posiadała też 8 moździerzy lub granatników, lecz bez amunicji.

Podczas pierwszych dziesięciu dni służby pociąg brał udział w kilku potyczkach z bolszewikami. Pierwszą większą akcją był wypad na stację kolejową we wsi Krasnyj Bierieg pod Bobrujskiem 21 lutego, który zakończył się sukcesem. W ciągu następnych paru miesięcy pociąg brał udział w dalszych walkach. 10 maja 1918 Korpus skapitulował wobec przeważających sił niemieckich i był to równocześnie koniec szlaku bojowego pociągu.

Po likwidacji Korpusu część załogi pociągu przedostała się do Murmańska, gdzie wzięli udział w organizowaniu pociągów pancernych nr 1 i nr 2[1].

Przypisy

  1. a b c Krawczak, Odziemkowski: Polskie pociągi pancerne..., str. 10.
  2. Kalendarium działań samochodów pancernych podczas walk o granice 1918–1920

Bibliografia[edytuj]

  • Tadeusz Krawczak, Jerzy Odziemkowski: Polskie pociągi pancerne w wojnie 1939. Wyd. I. Warszawa: Książka i Wiedza, 1987, seria: Biblioteka Pamięci Pokoleń. ISBN 8305117235.

Linki zewnętrzne[edytuj]