1 Batalion Artylerii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
1 Batalion Artylerii
Historia
Państwo  Księstwo Warszawskie
Organizacja
Dyslokacja Warszawa
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk artyleria
Podległość 1 Dywizja

1 Batalion Artylerii Pieszej – polska jednostka artylerii okresu Księstwa Warszawskiego.

Powstał w 1806 na mocy decyzji rządowej ustanawiającej dla każdego legionu Wojska Polskiego po jednym batalionie artylerii pieszej. Przeznaczony do 1 Legii księcia Poniatowskiego. W 1808 stacjonował w Warszawie[1].

Skład i obsada personalna batalionu[edytuj | edytuj kod]

dowódca - ppłk Ludwik Dobrski; od 16 września 1808 ppłk Antoni Redel

  • trzy kompanie artylerii (po 6 dział)
kapitanowie:
Ignacy Bielicki
Ignacy Hauschildt
Jan Krysiński
porucznicy:
Józef Pruski
Walenty Rusiecki
Ignacy Walewski
Antoni Bajer
  • kompania saperów
kapitan: Józef Lubiewski
porucznik: Karol Pelletler
podporucznicy:
Rudolf Blelicki
Józef Buławecki
  • kompania taborowa
porucznik Ksawery Szymanowski
podporucznicy:
Jan Szmit
Andrzej Chojnacki

W księdze kontroli batalionu od 1 stycznia 1807 do 20 maja 1808 roku jest zapisanych 1101 nazwisk żołnierzy .

Ubiór[edytuj | edytuj kod]

Przepisy mundurowe z 2 marca 1807

  • Artyleria: kurtka zielona, wyłogi, kołnierz i łapki czarne, guziki żółte z amarantami lub bombami, rajtuzy czarnez lampasami zielonymi; kaszkiet kanonierski
  • Saperzy: mundur identyczny, lecz guziki bez armat i bomb;
  • Inżynierowie: identyczny mundur, jednak wypustka pąsowa, guziki z armaturą
  • Taborowi: mundur granatowy, guziki żółte
  • Zwoszczyki: kurtki szare nakrapiane całkowicie, szarawary szare z karwaszami skórzanymi; czapki granatowe z czarnym barankiem; na lewym rękawie numer wozu z blachy; na czapce numer legii

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Jednostki artylerii Wojska Polskiego

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bronisław Gembarzewski: Wojsko Polskie: Księstwo Warszawskie 1807-1814. s. 347.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]