9K37 Buk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
9K37 Buk
Ilustracja
Państwo  ZSRR
Producent Uljanowski Zakład Mechaniczny, Zakłady Mechaniczne imienia Kalinina
Rodzaj kierowany pocisk przeciwlotniczy ziemia–powietrze
Data konstrukcji 1979, 2016
Długość 5,55 m
Średnica 0,4 m
Rozpiętość 1,1 m
Masa 690 kg
Prędkość 1200 m/s (Buk M-3)
Zasięg 30 km, 70 km
Naprowadzanie radiolokacyjne półaktywne
Masa głowicy 70 kg
Użytkownicy
Rosja, Ukraina, Finlandia, Chiny

9K37 Buk (w kodzie NATO SA-11 Gadfly) – system kierowanych rakiet ziemia–powietrze, opracowanych w ZSRR w 1979. Następca systemu 2K12 Kub (w kodzie NATO SA-6 Gainful).

9K37 został zaprojektowany w celu zwalczania trudnych do przechwycenia celów, jak manewrujące samoloty, śmigłowce czy pociski typu Cruise. Przy projektowaniu systemu zwrócono także uwagę na odporność na zakłócenia.

Pocisk rakietowy[edytuj | edytuj kod]

Pocisk do systemu przeciwlotniczego 9K37 ma 5,5 metra długości, masę całkowitą 690 kg, masę głowicy bojowej 70 kg. Pocisk wyposażony jest w radarowy zapalnik zbliżeniowy i wybucha gdy znajdzie się w pobliżu celu. Zwiększa to prawdopodobieństwo trafienia przy prędkości zbliżenia się do celu dochodzącej nawet do 3000 km/h. Pocisk napędzany jest przez silnik rakietowy na stały materiał pędny.

Prawdopodobieństwo zniszczenia celu wynosi:

  • 0,6 – 0,9 w przypadku samolotów,
  • 0,4 – 0,7 w przypadku śmigłowców,
  • 0,4 w przypadku pocisków manewrujących.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • 3K90 M-22 Uragan (kod NATO: SA-N-7) – wersja morska, znajdująca się na uzbrojeniu m.in. niszczycieli rakietowych projektu 956 (w kodzie NATO Sovremenny).
  • 9K37M1-2 (kod NATO: SA-17 Grizzly / SA-N-12) – nowsza wersja systemu wyposażona w nowy radar.
  • 9K317M Buk-M3 – najnowsza wersja, z 6 efektorami, o zasięgu 70 km, zróżnicowane kryteria naprowadzania, jej parametry nie są dokładnie znane, według informacji producenta zwalczająca wszystkie znane rodzaje samolotów i pocisków, na pułapach 5m – 35km, a według innych źródeł 5m – 25 km przy maksymalnej prędkości do 850 m/s (~3000 km/h), czas reakcji 10 sekund, liczba kanałów celu 36, liczba kanałów pocisku 72 (dane o liczbie kanałów nie zostały jeszcze potwierdzone), przetestowana poligonowo w czerwcu 2016, przyjęta do uzbrojenia prawdopodobnie w roku 2016, w styczniu 2017 zatwierdzona dla eksportu[1].

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

Niebieski – aktualni, Czerwony – byli

Aktualni użytkownicy

Byli użytkownicy

Niedoszli użytkownicy

Przed 1990 rokiem kompleks 9K37M1E „Gang” miał wejść na uzbrojenie państw Układu Warszawskiego, jednak dostaw nie zrealizowano, ponieważ Układ Warszawski przestał istnieć[4].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

System był używany w wojnie w Osetii Południowej w 2008 r.

Według dochodzenia prowadzonego przez holenderski urząd do spraw bezpieczeństwa (OVV), samolot Malaysia Airlines: „został zestrzelony przez wyprodukowany w Rosji pocisk Buk”[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]