9K37 Buk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
9K37 Buk
Ilustracja
Państwo  ZSRR
Producent Uljanowski Zakład Mechaniczny, Zakłady Mechaniczne imienia Kalinina
Rodzaj kierowany pocisk przeciwlotniczy ziemia–powietrze
Data konstrukcji 1979, 2016
Długość 5,55 m
Średnica 0,4 m
Rozpiętość 1,1 m
Masa 690 kg
Prędkość 1200m/s (Buk M-3)
Zasięg 30 km, 70 km
Naprowadzanie radiolokacyjne półaktywne
Masa głowicy 70 kg
Użytkownicy
Rosja, Ukraina, Finlandia, Chiny

9K37 Buk (w kodzie NATO SA-11 Gadfly) – system kierowanych rakiet ziemia–powietrze, opracowanych w ZSRR w 1979. Następca systemu 2K12 Kub (w kodzie NATO SA-6 Gainful).

9K37 został zaprojektowany w celu zwalczania trudnych do przechwycenia celów, jak manewrujące samoloty, śmigłowce czy pociski typu Cruise. Przy projektowaniu systemu zwrócono także uwagę na odporność na zakłócenia.

Pocisk rakietowy[edytuj kod]

Pocisk do systemu przeciwlotniczego 9K37 ma 5,5 metra długości, masę całkowitą 690 kg, masę głowicy bojowej 70 kg. Pocisk wyposażony jest w radarowy zapalnik zbliżeniowy i wybucha gdy znajdzie się w pobliżu celu. Zwiększa to prawdopodobieństwo trafienia przy prędkości zbliżenia się do celu dochodzącej nawet do 3000 km/h. Pocisk napędzany jest przez silnik rakietowy na stały materiał pędny.

Prawdopodobieństwo zniszczenia celu wynosi:

  • 0,6 – 0,9 w przypadku samolotów,
  • 0,4 – 0,7 w przypadku śmigłowców,
  • 0,4 w przypadku pocisków manewrujących.

Wersje[edytuj kod]

  • 3K90 M-22 Uragan (kod NATO: SA-N-7) – wersja morska, znajdująca się na uzbrojeniu m.in. niszczycieli rakietowych projektu 956 (w kodzie NATO Sovremenny).
  • 9K37M1-2 (kod NATO: SA-17 Grizzly / SA-N-12) – nowsza wersja systemu wyposażona w nowy radar.
  • 9K317M Buk-M3 - najnowsza wersja, z 6 efektorami, o zasięgu 70 km, zróżnicowane kryteria naprowadzania, jej parametry nie są dokładnie znane, według informacji producenta zwalczająca wszystkie znane rodzaje samolotów i pocisków, na pułapach 5m - 35km, a według innych źródeł 5m - 25 km przy maksymalnej prędkości do 850m/s (~3000 km/h), czas reakcji 10 sekund, liczba kanałów celu 36, liczba kanałów pocisku 72 (dane o liczbie kanałów nie zostały jeszcze potwierdzone), przetestowana poligonowo w czerwcu 2016, przyjęta do uzbrojenia prawdopodobnie w roku 2016, w styczniu 2017 zatwierdzona dla eksportu.[1]

Użytkownicy[edytuj kod]

Zastosowanie[edytuj kod]

System był używany w wojnie w Osetii Południowej w 2008 r.

Według dochodzenia prowadzonego przez holenderski urząd do spraw bezpieczeństwa (OVV), samolot Malaysia Airlines: „został zestrzelony przez wyprodukowany w Rosji pocisk Buk”[2].

Linki zewnętrzne[edytuj kod]

Przypisy

  1. Nowa wersja systemu Buk gotowa na eksport
  2. kg, fil\mtom, gak: Raport ws. katastrofy MH17: boeing zestrzelony rakietą Buk (pol.). tvn24.pl, 2015-10-13. [dostęp 2017-02-28].