Adam Sawicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adam Sawicki
Biskup tytularny Turres Concordiae
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 1 listopada 1887
Subiele
Data i miejsce śmierci 20 maja 1968
Białystok
Administrator apostolski diecezji wileńskiej w Białymstoku
Okres sprawowania 1962–1968
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja archidiecezja wileńska
Prezbiterat 2 maja 1908
Nominacja biskupia 23 listopada 1962
Sakra biskupia 2 czerwca 1963
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 2 czerwca 1963
Konsekrator Antoni Baraniak
Współkonsekratorzy Michał Klepacz
Władysław Suszyński

Adam Sawicki (ur. 1 listopada 1887 w Subielach, zm. 20 maja 1968 w Białymstoku) – polski duchowny rzymskokatolicki, administrator apostolski diecezji wileńskiej w Białymstoku w latach 1962–1968.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie szlacheckiej w 1887 w zaścianku Subiele na Wileńszczyźnie. Uczył się w Oszmianie, a następnie w Wilnie, gdzie wstąpił do seminarium duchownego. Święcenia kapłańskie przyjął w Wilnie 2 maja 1908. Następnie był profesorem seminarium duchownego i prefektem w Wilnie oraz kanclerzem kurii metropolitalnej i kanonikiem wileńskim.

W czasie II wojny światowej aktywnie działał w Armii Krajowej, za co był więziony przez Niemców w latach 1942–1944. Deportowany przez władze radzieckie, od 1945 przebywał w Białymstoku, na terenie części archidiecezji wileńskiej znajdującej się w Polsce, gdzie w latach 1955–1962 był jej wikariuszem generalnym i kapitulnym.

23 listopada 1962 został mianowany biskupem tytularnym Turres Concordiae i administratorem apostolskim części archidiecezji wileńskiej z siedzibą w Białymstoku. Sakrę biskupią przyjął 2 czerwca 1963 z rąk arcybiskupa Antoniego Baraniaka. W chwili nominacji na biskupa był już w podeszłym wieku. Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie. Został pochowany obok katedry białostockiej.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

11 listopada 1937 otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M.P. z 1937 r. Nr 260, poz. 410. [dostęp 2015-03-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]