Andrzej Benedykt Kłągiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Benedykt Kłągiewicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia przed 1 stycznia 1767
w pobliżu Iłukszty
w Inflantach
Data śmierci 27 grudnia 1841
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 18 maja[1] 1799[3]
Nominacja biskupia 15 marca 1830[1],
14 grudnia 1840[4]
Sakra biskupia 31 sierpnia[1] 1830[2]

Andrzej Benedykt Kłągiewicz (lub Jędrzej) (ur. przed 1 stycznia[1] 1767[5] w pobliżu Iłukszty[1] w Inflantach[3], zm. 27 grudnia 1841[4]) – duchowny katolicki, biskup tytularny chryzopolitański[2] i pomocniczy brzeski (1830-1840), biskup wileński (od 1840).

Otrzymał doktorat teologji 27 maja[1] 1815[3]. Podczas powstania listopadowego był administratorem diecezji wileńskiej. Po rzezi ludności cywilnej w Oszmianie wystosował do cesarza list protestacyjny, za co został zesłany na 14 miesięcy[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. VII, Patavii 1968, s. 150. (łac.)
  2. a b Jan Kurczewski, Kościół zamkowy czyli katedra wileńska w jej dziejowym, liturgicznym, architektonicznym i ekonomicznym rozwoju, Nakład i Druk Józefa Zawadzkiego, Wilno 1908, s. 318.
  3. a b c Jan Kurczewski, Biskupstwo wileńskie, Nakład i Druk Józefa Zawadzkiego, Wilno 1912, s. 66.
  4. a b Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. VII, Patavii 1968, s. 397. (łac.)
  5. Polski Słownik Biograficzny, t. XIII, s. 40.
  6. Jacek Feduszka, Powstanie Listopadowe na Litwie i Żmudzi, w: Teka Kom. Hist. OL PAN, 2004, 1, s. 134, w Internecie

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]