Jan Kajetan Cywiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Cywiński
Herb Jan Cywiński
Data urodzenia 24 czerwca 1772
Data śmierci 17 listopada 1846
biskup pomocniczy wileński
Okres sprawowania 1840-1846
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 5 lipca 1795
Nominacja biskupia 17 grudnia 1840
Sakra biskupia 24 sierpnia 1841
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 24 sierpnia 1841
Konsekrator Ignacy Pawłowski

Jan Kajetan Cywiński herbu Puchała (ur. 24 czerwca 1772 w Kuźmiczach, k. Oszmiany, zm. 17 listopada 1846 w Wilnie) – biskup delkoneński, sufragan trocki, biskup administrator diecezji od 1781, filantrop.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Ignacego Cywińskiego i Apolonii Rodziewicz. W 1790 wstąpił do misjonarzy św. Wincentego a Paulo w Wilnie. W 1795 przyjął święcenia kapłańskie, studiował teologię i nauki polityczne. Profesor Uniwersytetu Wileńskiego i wykładowca seminarium duchownym w Wilnie. W 1811 roku został kanonikiem kapituły wileńskiej. W 1818 obronił doktorat z teologii i prawa kanonicznego. W 1838 otrzymał nominację carską na sufraganię trocką. Sakrę przyjął w 1841 w Petersburgu po czym został administratorem diecezji wileńskiej. Poświęcił się dobroczynności (od 1843 jako prezes Wileńskiego Towarzystwa Dobroczynności), działał m.in. na celu umożliwienia niezamożnej młodzieży podejmowania studiów. W dobrach biskupich zwolnił włościan od poddaństwa[1]. Spoczywa w kaplicy św. Ignacego Loyoli w Bazylice archikatedralnej św. Stanisława Biskupa i św. Władysława w Wilnie[2].

Pomnik biskupa Cywińskiego w katedrze wileńskiej

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Czesław Falkowski, PSB IV, s 135-136.
  2. Zahorski Władysław Katedra wileńska, Wilno 1904, s.104-128.