Batorów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Batorów
część miasta
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Szczytna
Miasto Szczytna
SIMC 0984605
Wysokość 660-670[1] m n.p.m.
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-330
Tablice rejestracyjne DKL
Położenie na mapie Szczytnej
Mapa konturowa Szczytnej, u góry znajduje się punkt z opisem „Batorów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Batorów”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Batorów”
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa konturowa powiatu kłodzkiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Batorów”
Położenie na mapie gminy Szczytna
Mapa konturowa gminy Szczytna, u góry znajduje się punkt z opisem „Batorów”
Ziemia50°26′20″N 16°25′32″E/50,438889 16,425556
Portal Polska

Batorów (niem. Friedrichsgrund[2]) – osiedle w Szczytnej, położone w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Szczytna[3].

Położenie i opis[edytuj | edytuj kod]

Wieś założona w około 1770 r. wraz z hutą szkła na skraju Gór Stołowych[1]. Liczne domy z XIX wieku, przydrożne figury świętych i krzyże[1]. Powyżej wsi na zboczu wzniesienia Hanula (650 m n.p.m.) znajduje się zespół kalwarii z barokową kaplicą pod wezwaniem św. Anny z 1770 r.[1] W kościółku znajdują się zabytkowe, kryształowe żyrandole (wyrób miejscowej huty szkła). Przez wieś przepływa Czerwona Woda[1]. Woda w potoku ma kolor rdzawy, ponieważ w środkowym biegu odwadnia torfowiska. Batorów był niegdyś własnością majora Leopolda von Hochberga, właściciela neogotyckiego zamku na Szczytniku w Szczytnej[1]. W Batorówkuprzysiółku Batorowa – znajdowała się dawna osada drwali i kurzaków (osób zajmujących się wypalaniem węgla drzewnego) założona u schyłku XVIII wieku[1]. Obecnie znajduje się tu parking, gospodarstwo i pole namiotowe oraz leśniczówka. W górnej części wsi, przy drodze w Cygańskim Wąwozie, wyrobisko górnicze – pozostałość po kamieniołomie piaskowca.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 13: Góry Stołowe. Warszawa-Kraków: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1992, s. 34-36. ISBN 83-7005-301-7.
  2. http://www.grafschaft-glatz.de/karten/ggv-wk/ggv-wk-1.htm „Wanderwegekarte der Grafschaft Glatz, Herausgegeben 1935 vom Glatzer Gebirgsverein, 3. verbesserte Auflage 1938” (pol. Mapa szlaków turystycznych Hrabstwa Kłodzkiego, Wyd. Kłodzkie Tow. Górskie 1935, wydanie 3 poprawione 1938).
  3. Góry Stołowe. Skala 1:30 000; Wydawnictwo Turystyczne „Plan”; Jelenia Góra 2003.
  4. Informacje zawarte na stronie PTTK Strzelin; dostęp: 3.08.2015

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]