Radków

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta w województwie dolnośląskim, powiat kłodzki . Zobacz też: lista miejscowości noszących tę nazwę.
Radków
Centrum Radkowa
Centrum Radkowa
Herb Flaga
Herb Radkowa Flaga Radkowa
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Radków
gmina miejsko-wiejska
Data założenia przed 1290
Prawa miejskie ok. 1320
Burmistrz Jan Karol Bednarczyk
Powierzchnia 15,03 km²
Populacja (2011)
• liczba ludności
• gęstość

2 521[1]
164 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 74
Kod pocztowy 57-420
Tablice rejestracyjne DKL
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Radków
Radków
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Radków
Radków
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Radków
Radków
Ziemia 50°30′14″N 16°24′12″E/50,503889 16,403333
TERC
(TERYT)
5020108124
Urząd miejski
Rynek 1
57-420 Radków
Strona internetowa

Radków (tuż po wojnie Hradek[2], niem. Wünschelburg) – miasto i siedziba gminy miejsko-wiejskiej Radków, w powiecie kłodzkim (województwo dolnośląskie), położone u podnóża Szczelińców na ziemi kłodzkiej. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. wałbrzyskiego. Miasto i gmina wchodzi w skład Aglomeracji Wałbrzyskiej.

Dane ogólne[edytuj]

  • Powierzchnia: 15,07 km²
  • Według danych z 31 marca 2011 miasto liczyło 2 521 mieszkańców.

Ośrodek turystyczny; kamieniołom i zakłady kamieniarskie, drobny przemysł. Przez miasto przebiega droga wojewódzka nr 387, na odcinku Radków – Kudowa zwana Szosą Stu Zakrętów. W latach 1903-1999 dochodziła tu linia kolejowa ze Ścinawki Średniej, obecnie tory rozebrane są na całym tym odcinku.

W odległości około 2 km na zachód od miasta, tuż przy granicy z Czechami, u podnóża grzbietu Guzowata, na Potoku Czerwonogórskim (czes. Červenohorský Potok) wybudowano zaporę, tworząc w ten sposób sztuczny zalew (długości niespełna kilometra i około trzystu metrów szerokości), nad którym wybudowane są domki kempingowe i restauracja. Potok Czerwonogórski zaraz po opuszczeniu przepustów zalewu wpada do przepływającego przez Radków potoku Pośna, a ten jest dopływem rzeki Ścinawki.

Historia[edytuj]

Centrum Radkowa

Radków wzmiankowany był już w 1290 jako Wünschelburg, a prawa miejskie uzyskał ok. 1320. Miasto było ośrodkiem produkcji rzemieślniczej, świadczą o tym występujące tutaj w XIV w. ławy chlebowe, mięsne i obuwnicze. W Radkowie zajmowano się także młynarstwem, piwowarstwem i sukiennictwem. Na przełomie XIV i XV w. ustalił się ostatecznie kształt Radkowa, który niewiele się zmienił do dzisiaj. W tym czasie wybudowano mury obronne wokół miasta, a w latach 1571-1580 kościół św. Doroty. W 1545 w mieście wybuchł groźny pożar, który strawił większą część Radkowa. Wojny w XVII i XVIII w. spowodowały upadek znaczenia miasta.

Ożywienie gospodarcze miasta nastąpiło dopiero pod koniec XIX w., kiedy uruchomiono warsztaty tkactwa lnianego. W 1895 r. uruchomiono pobór kamieni piaskowca, którego wydobycie zwielokrotniono już w 1903 po wybudowaniu linii kolejowej. W roku 1925 zaczęła działalność poczta, oraz niewielkie fabryczki przemysłu drzewnego, spożywczego, włókienniczego i metalowego.

W 1945 miasto zostało włączone do Polski, rok później przyjęło obecną nazwę[3]. Dotychczasowych mieszkańców wysiedlono do Niemiec.

Demografia[edytuj]

Piramida wieku mieszkańców Radkowa w 2014 roku[4].
Piramida wieku Radkow.png

Zabytki[edytuj]

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa, nr rej.: A/2573/514 z 1.12.1958 na listę zabytków wpisane są obiekty:

  • kościół rzym.-kat. par. pw. św. Doroty, d. ewangelicki, z l. 1570-88, przebudowany w 1740 r.
  • kościół rzym.-kat. pomocniczy pw. św. Andrzeja Boboli, d. ewangelicki, z l. 1905-6
  • mury obronne, z XV w.
  • renesansowy ratusz, Rynek, z 1543 r., przebudowany w XVI-XIX w.
  • dom, ul. Grunwaldzka 1, z 1600, przebudowany w XIX w.
  • dom, ul. Kościelna 3, z XVIII w., przebudowany w XIX w.
  • dom, ul. Krótka 3, z poł. XVI w., przebudowany w XIX w.
  • dom, Rynek 2, z XVIII w., przebudowany w XIX w.
  • domy, Rynek 3-4, z XVIII w., przebudowane w pocz. XIX w.
  • dom, Rynek 5, z XVII-XIX w.
  • dom, Rynek 6, z XVI-XIX w.
  • dom, Rynek 8, z XVII-XIX w.
  • dom, Rynek 9, z XVI-XIX w.
  • dom, Rynek 10, z XVIII-XIX w.
  • dom, Rynek 11, z XVII-XIX w.
  • dom, Rynek 12, z poł. XVIII-XIX w.
  • dom, Rynek 14, z XVII-XIX w.
  • dom, Rynek 15, z XVII-XIX w.
  • dom, Rynek 17, z poł. XVII w.
  • hotel, Rynek 18, z XVII w.
  • dom, Rynek 20, z XVII-XIX w.
  • dom, Rynek 21, z XVI-XIX w.
  • dom, Rynek 22, z XVI w., przebudowany w 1920 r.
  • dom, Rynek 25, z XVI w., przebudowany w 1880 r.
  • dom, Rynek 26, z XVI-XIX w.[5].

Szlaki turystyczne[edytuj]

szlak turystyczny żółty droga Szklary-Samborowice - Jagielno - Przeworno - Gromnik - Biały KościółŻelowiceOstra GóraNiemcza - Gilów - Piława Dolna - Góra Parkowa - Bielawa - Kalenica - Nowa Ruda - Przełęcz pod Krępcem - Sarny - Tłumaczów - Gajów - Radków - Skalne Wrota - Pasterka - Przełęcz między Szczelińcami - Karłów - Lisia Przełęcz - Białe Skały - Skalne Grzyby - Batorówek - Batorów - Skała Józefa - Duszniki-Zdrój - Schronisko PTTK „Pod Muflonem” - Szczytna - Zamek Leśna - Polanica-Zdrój - Łomnicka Równia - Huta - Bystrzyca Kłodzka - Igliczna - Międzygórze - Przełęcz Puchacza[6]

szlak turystyczny niebieski Polanica-ZdrójBukowa - Borowina - Niżkowa - BatorówekSkalne GrzybyWambierzyceRadkówStroczy Zakręt

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 31 III 2011.
  2. Pierwsza powojenna mapa Polski wydana przez WIG Sztabu Generalnego w roku 1945
  3. Zarządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 7 maja 1946 r. (M.P. z 1946 r. Nr 44, poz. 85).
  4. http://www.polskawliczbach.pl/Radkow, w oparciu o dane GUS.
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2 sierpnia 2012]. s. 81.
  6. Informacje zawarte na stronie PTTK Strzelin; dostęp: 3.08.2015

Linki zewnętrzne[edytuj]