Branch Rickey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Branch Rickey
Branch Rickey
łapacz
Pełne imię i nazwisko Wesley Branch Rickey
Pseudonim The Mahatma
Data i miejsce urodzenia 20 grudnia 1881
Stockdale, Ohio
Data i miejsce śmierci 9 grudnia 1965
Columbia, Missouri
Odbijał lewą
Rzucał prawą
Debiut 16 czerwca 1905
Ostatni występ 25 sierpnia 1914
Kariera klubowa
Kariera menadżerska

Wesley Branch Rickey (ur. 20 grudnia 1881, zm. 9 grudnia 1965) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łapacza, menadżer i menadżer generalny.

Rickey w latach 1901–1904 studiował na Ohio Wesleyan University, gdzie grał w koszykówkę, baseball i futbol, a także był trenerem baseballowej drużyny uniwersyteckiej[1][2]. Podczas tego okresu grał również w baseballowych zespołach z niższych lig[3]. W lutym 1905 został wykupiony z Dallas Giants przez Chicago White Sox, jednak w tym samym miesiącu przeszedł w ramach wymiany zawodników do St. Louis Browns[1]. W Major League Baseball zadebiutował 16 czerwca 1905 i był to jego jedyny występ w tamtym sezonie[4]. W 1907 został sprzedany do New York Highlanders, w którym zakończył zawodniczą karierę[1].

W latach 1906–1908 był między innymi dyrektorem do spraw sportowych i trenerem uniwersyteckich drużyn (futbolowej, baseballowej i koszykarskiej) na Ohio Wesleyan University[1]. W 1911 ukończył studia na University of Michigan Law School i podjął pracę w kancelarii adwokackiej w Boise w stanie Idaho, gdzie także był skautem St. Louis Browns z American League[1]. W 1913 został menadżerem tego zespołu i pełnił tę funkcję przez trzy sezony[5]. Podczas I wojny światowej służył w Army Chemical Corps wraz z Ty Cobbem i Christy Mathewsonen[1]. W 1919 Rickey został menadżerem będącego w trudnej sytuacji finansowej zespołu St. Louis Cardinals, jednak dzięki zaciągniętej przez niego pożyczce, klub uniknął bankructwa[1]. Funkcję menadżera pełnił do maja 1925, po czym został menadżerem generalnym tego zespołu[1].

Rickey uważany jest za twórcę systemu farmerskiego, po tym jak wykupił 18% akcji klubu Houston Buffaloes z Texas League[6]. Pod koniec 1942 ze względu na konflikt z właścicielem Cardinals Samem Breadonem podjął decyzję o rezygnacji z funkcji menadżera generalnego tego klubu[1].

W 1943 został prezydentem i menadżerem generalnym zespołu Brooklyn Dodgers[7]. W październiku 1945 sprowadził do zespołu Jackie'ego Robinsona, który został pierwszym afroamerykaninem w Major League Baseball w XX wieku, przełamując bariery rasowe[8]. W 1950 po nieodnowieniu kontraktu z Dodgers, Rickey został menadżerem generalnym Pittsburgh Pirates, do którego w 1955 sprowadził Roberto Clemente[1]. Zmarł 9 grudnia 1965 roku[1].

W 1967 został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame[9].

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 Branch Rickey Biography (ang.). sabr.org. [dostęp 14 września 2013].
  2. Ohio Wesleyan University Baseball Players Who Made it to the Major Leagues (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 14 września 2013].
  3. Branch Rickey Minor League Stats (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 14 września 2013].
  4. Branch Rickey Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 14 września 2013].
  5. Branch Rickey Managerial Record (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 8 września 2013].
  6. Branch Rickey's Farm (ang.). baseball-alamanac.com. [dostęp 14 września 2013].
  7. Branch Rickey Biography (ang.). biography.com. [dostęp 8 września 2013].
  8. Branch Rickey Biography (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 8 września 2013].
  9. Rickey, Branch (ang.). baseballhall.org. [dostęp 8 września 2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]