Paul Molitor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paul Molitor
Paul Molitor
2B/3B/DH
Pełne imię i nazwisko Paul Leo Molitor
Pseudonim The Ignitor
Data i miejsce urodzenia 22 sierpnia 1956
Saint Paul
Odbijał prawą
Rzucał prawą
Debiut 7 kwietnia 1978
Ostatni występ 27 września 1998
Statystyki
Średnia uderzeń 0,270
Home runy 145
Uderzenia 1321
RBI 611
Kariera klubowa
Lata Kluby
1978–1992 Milwaukee Brewers
1993–1995 Toronto Blue Jays
1996–1998 Minnesota Twins
Kariera menadżerska
Lata Kluby
2015–2018 Minnesota Twins
Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg Baseball Hall of Fame Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg
Rok wprowadzenia 2004
Głosów 85,2%
(1. głosowanie)
Metoda elekcji BBWAA

Paul Leo Molitor (ur. 22 sierpnia 1956) – amerykański baseballista, który występował na pozycji drugobazowego trzeciobazowego i jako designated hitter.

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 1974 został wybrany w 28. rundzie draftu przez St. Louis Cardinals, jednak nie podpisał z tym klubem kontraktu, gdyż zdecydował się podjąć studia na University of Minnesota, gdzie w latach 1975–1977 grał w drużynie uniwersyteckiej Minnesota Golden Gophers[1][2]. W czerwcu 1977 roku został wybrany w pierwszej rundzie draftu z numerem trzecim przez Milwaukee Brewers i początkowo występował w klubie farmerskim tego zespołu, w Burlington Bees, reprezentującym poziom Class-A[1][3]. W Major League Baseball zadebiutował 7 kwietnia 1978 w meczu przeciwko Baltimore Orioles, w którym zaliczył RBI single[1][4]. Dzień później zdobył pierwszego home runa w MLB[5].

Początkowo występował na pozycji łącznika, jednak po przesunięciu na nią Robina Younta, Molitor przeszedł na drugą bazę[5]. W sezonie 1978 rozegrał 125 meczów, uzyskując średnią 0,273 i zaliczając 142 uderzenia, a w głosowaniu na najlepszego debiutanta zajął 2. miejsce za Jimem Ricem z Boston Red Sox[1]. Dwa lata później po raz pierwszy został powołany do Meczu Gwiazd[5]. Przed rozpoczęciem sezonu 1982 został przesunięty na trzecią bazę[5]. W tym samym roku zagrał we wszystkich meczach World Series, jednak Brewers przegrali ze St. Louis Cardinals 3–4[6]. W sezonie 1987 w 39 meczach z rzędu zaliczył przynajmniej jedno uderzenie i został wyróżniony spośród designated hitterów, otrzymując po raz pierwszy nagrodę Silver Slugger Award[5].

W grudniu 1992 jako wolny agent podpisał trzyletni kontrakt z Toronto Blue Jays[5]. W World Series 1993 roku zagrał we wszystkich meczach, w których uzyskał średnią 0,500, zdobył 2 home runy, zaliczył 8 RBI i został wybrany najbardziej wartościowym baseballistą serii; Blue Jays zdobyli drugi z rzędu mistrzowski tytuł pokonując Philadelphia Phillies 4–2[7].

W grudniu 1995 został zawodnikiem Minnesota Twins[5]. 16 września 1996 w meczu przeciwko Kansas City Royals zaliczył 3000. uderzenie i jako pierwszy w historii MLB osiągnął ten pułap zaliczając triple’a[8]. Po zakończeniu sezonu podpisał dwuletni kontrakt z Twins[5]. Po raz ostatni zagrał 27 września 1998[1].

Późniejszy okres[edytuj | edytuj kod]

11 czerwca 1999 przed meczem Milwaukee Brewers – Minnesota Twins wziął udział w ceremonii zastrzeżenia numeru 4, z którym występował[9]. W późniejszym okresie był między innymi asystentem menadżera w Minnesota Twins i trenerem pałkarzy w Seattle Mariners[5]. W 2004 został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame[10].

W listopadzie 2014 został ogłoszony nowym menadżerem Minnesota Twins[11]. W sezonie 2017 Twins zostali pierwszym w historii MLB zespołem, który osiągnął fazę play-off po przegraniu ponad 100 meczów w sezonie poprzednim. Za to osiągnięcie Molitor został wybrany najlepszym menadżerem w American League[12]. Po zakończeniu sezonu 2018 został zwolniony z funkcji menadżera zespołu[13].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
All-Star 1980, 1985, 1988, 1991, 1992, 1993, 1994 [1]
Silver Slugger Award 1987, 1988, 1993, 1996 [1]
AL Manager of the Year 2017 [12]
Zwycięzca w World Series 1993 [7]
World Series MVP 1993 [7]
3000 hit club [8]
Baseball Hall of Fame od 2004 [10]
# 4 zastrzeżony przez Brewers 1999 [9]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Paul Molitor Statistics and History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 3 stycznia 2015].
  2. Former Golden Gopher Paul Molitor Elected to National Baseball Hall of Fame (ang.). gophersports.com. [dostęp 3 stycznia 2015].
  3. Paul Molitor Minor League Statistics & History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 3 stycznia 2015].
  4. Orioles at Brewres Box Score (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 3 stycznia 2015].
  5. a b c d e f g h i Paul Molitor Biography (ang.). sabr.org. [dostęp 3 stycznia 2015].
  6. 1982 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 3 stycznia 2015].
  7. a b c 1993 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 3 stycznia 2015].
  8. a b Paul Molitor - 3000 The Hit Club (ang.). baseballhalloffame.org. [dostęp 3 stycznia 2015].
  9. a b Brewers Retired Numbers (ang.). brewers.mlb.com. [dostęp 3 stycznia 2015].
  10. a b Molitor, Paul (ang.). baseballhall.org. [dostęp 3 stycznia 2015].
  11. Twins name Molitor their new manager (ang.). twins.mlb.com. [dostęp 3 stycznia 2015].
  12. a b Molitor receives AL Manager of Year Award (ang.). mlb.com. [dostęp 15 listopada 2017].
  13. Paul Molitor fired by Twins a year after making playoffs (ang.). sportingnews.com. [dostęp 5 listopada 2018].