Willie Stargell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Willie Stargell
Willie Stargell
lewozapolowy/pierwszobazowy
Pełne imię i nazwisko Wilver Dornell Stargell
Pseudonim Pops
Data i miejsce urodzenia 6 marca 1940
Earlsboro, Oklahoma
Data i miejsce śmierci 9 kwietnia 2001
Wilmington, Karolina Północna
Odbijał lewą
Rzucał lewą
Debiut 16 września 1962
Ostatni występ 3 października 1982
Statystyki
Średnia uderzeń 0,282
Home runy 475
Uderzenia 2232
RBI 1540
Kariera klubowa
Lata Kluby
1962–1982 Pittsburgh Pirates
Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg Baseball Hall of Fame Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg
Rok wprowadzenia 1988
Głosów 82,4% (1. głosowanie)
Metoda elekcji BBWAA

Wilver Dornell Stargell (ur. 6 marca 1940, zm. 9 kwietnia 2001) – amerykański baseballista, który występował na pozycji lewozapolowego i pierwszobazowego przez 21 sezonów w Pittsburgh Pirates.

Stargell po ukończeniu szkoły średniej w Alameda, w sierpniu 1958 podpisał kontrakt jako wolny agent z Pittsburgh Pirates i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Columbus Jets, reprezentującym poziom Triple-A[1]. W Major League Baseball zadebiutował 16 września 1962 w meczu przeciwko San Francisco Giants jako pinch hitter[1][2]. Dwa lata później po raz pierwszy w karierze wystąpił w Meczu Gwiazd[1]. W 1971 zdobył najwięcej home runów w lidze (48) i zagrał we wszystkich meczach World Series, w których Pirates pokonali Baltimore Orioles 4–3[3].

W sezonie 1973 po raz drugi zwyciężył w klasyfikacji pod względem zdobytych home runów (44), zaliczył najwięcej double'ów (43) i RBI (119), a także miał najlepszy wskaźnik slugging percentage (1,038)[1]. W 1979 zagrał we wszystkich meczach World Series, w których Pirates ponownie pokonali Baltimore Orioles 4–3 i został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem finałów[4]. W tym samym roku otrzymał również wraz z Keithem Hernandezem z St. Louis Cardinals nagrodę MVP National League[5]. Po raz ostatni zagrał w październiku 1982[1].

W późniejszym okresie był między innymi trenerem pałkarzy w Atlanta Braves[6]. W 1988 został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame[7]. Zmarł 9 kwietnia 2001 w wieku 61 lat[8].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
MVP National League 1979 [5]
All-Star 1964, 1965, 1966, 1971, 1972, 1973, 1978 [1]
2× zwycięzca w World Series 1971, 1979 [3][4]
World Series MVP 1979 [4]
Babe Ruth Award 1979 [9]
NLCS MVP 1979 [10]
Hutch Award 1978 [9]
Lou Gehrig Memorial Award 1974 [9]
Roberto Clemente Award 1974 [9]
Baseball Hall of Fame od 1988 [7]
# 8 zastrzeżony przez Pirates 1982 [11]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Willie Stargell Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 1 września 2013].
  2. Giants - Pirates Box Score (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 1 września 2013].
  3. 3,0 3,1 1971 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 1 września 2013].
  4. 4,0 4,1 4,2 1979 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 1 września 2013].
  5. 5,0 5,1 1979 NL MVP Voting (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 1 września 2013].
  6. Willie Stargell Biography (ang.). sabr.org. [dostęp 1 września 2013].
  7. 7,0 7,1 Stargell, Willie (ang.). baseballhall.org. [dostęp 1 września 2013].
  8. Pittsburg Pirate great dead at 61 (ang.). tributes.com. [dostęp 1 września 2013].
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 The Hutch Award, Lou Gehrig Award, Babe Ruth Award & Roberto Clemente Award Winners (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 1 września 2013].
  10. 1979 League Championship Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 1 września 2013].
  11. Pirates Retired Numbers (ang.). pirates.com. [dostęp 1 września 2013].