Bob Gibson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bob Gibson
Bob Gibson
miotacz
Pełne imię i nazwisko Robert Gibson
Pseudonim Hoot, Gibby
Data i miejsce urodzenia 9 listopada 1935
Omaha, Nebraska
Odbijał prawą
Rzucał prawą
Debiut 15 kwietnia 1959
Ostatni występ 3 września 1975
Statystyki
W–L 251–174
ERA 2,91
Strikeouts 3117
Kariera klubowa

Robert Gibson (ur. 9 listopada 1935) – amerykański baseballista, który występował na pozycji miotacza przez 17 sezonów w Major League Baseball.

Gibson studiował na Creighton University, gdzie w latach 1954–195 grał w baseballowej i koszykarskiej drużynie uniwersyteckiej Creighton Bluejays[1]. W 1957 podpisał kontrakt jako wolny agent z St. Louis Cardinals i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Omaha Cardinals, reprezentującym poziom Triple-A[2][3]. W MLB zadebiutował 15 kwietnia 1959 w meczu przeciwko Los Angeles Dodgers[2][4]. W 1962 po raz pierwszy został powołany do All-Star Game[2].

W sezonie 1964 zagrał w trzech meczach World Series (2–1 W-L, 3,00 ERA, 31 SO), w których Cardinals pokonali New York Yankees 4–3[5]. Otrzymał nagrody World Series MVP i Babe Ruth Award dla najbardziej wartościowego zawodnika finałów[5][6]. Rok później po raz pierwszy zdobył Złotą Rękawicę[7]. W 1967 wystąpił w trzech meczach World Series (zaliczając trzy zwycięstwa przy wskaźniku ERA 1,00) i ponownie otrzymał nagrodę World Series MVP[8].

W sezonie 1968 zaliczając 22 zwycięstwa (2. wynik w lidze), mając najlepszy wskaźnik ERA (1,12), zaliczając najwięcej strikeoutów (268) i shutoutów (13), został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem sezonu zasadniczego i otrzymał nagrodę Cy Young Award po jednogłośnym głosowaniu (w 1970 otrzymał ponownie tę nagrodę)[2][9][10]. 14 sierpnia 1971 w meczu przeciwko Pittsburgh Pirates rozegrał no-hittera[11]. Karierę zawodniczą zakończył w 1975 roku[2].

W 1981 został wybrany do Galerii Sław Baseballu[12]. W późniejszym okresie był między innymi trenerem miotaczy w New York Mets, Atlanta Braves i St. Louis Cardinals[13].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
MVP National League 1968 [9]
All-Star 1962¹, 1962², 1965, 1966, 1967, 1968, 1969, 1970, 1972 [2]
Gold Glove Award 1965, 1966, 1967, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973 [7]
2× zwycięzca w World Series 1964, 1967 [5][8]
NL Cy Young Award 1968, 1970 [10]
World Series MVP 1964, 1967 [5][8]
Babe Ruth Award 1964 [6]
MLB All-Century Team [14]
Baseball Hall of Fame od 1981 [12]
# 45 zastrzeżony przez Cardinals 1975 [15]

Przypisy

  1. Creighton University Athletics Hall of Fame Members (ang.). gocreighton.com. [dostęp 11 sierpnia 2013].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Bob Gibson Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 11 sierpnia 2013].
  3. Bob Gibson Minor League Stats (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 11 sierpnia 2013].
  4. Cardinals - Dodgers Box Score (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 11 sierpnia 2013].
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 1964 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 11 sierpnia 2013].
  6. 6,0 6,1 The Babe Ruth Award (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 11 sierpnia 2013].
  7. 7,0 7,1 Rawlings Gold Glove Award winners (ang.). mlb.com. [dostęp 11 sierpnia 2013].
  8. 8,0 8,1 8,2 1967 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 11 sierpnia 2013].
  9. 9,0 9,1 1968 NL MVP Voting (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 11 sierpnia 2013].
  10. 10,0 10,1 Cy Young Award winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 11 sierpnia 2013].
  11. Pitching ace throws first no-hitter (ang.). history.com. [dostęp 11 sierpnia 2013].
  12. 12,0 12,1 Gibson, Bob (ang.). baseballhall.org. [dostęp 11 sierpnia 2013].
  13. Bob Gibson: Proud, Opinionated, Tactless and the Most Feared Pitcher of His Era (ang.). bleacherreport.com. [dostęp 11 sierpnia 2013].
  14. All Century Team (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 27 sierpnia 2012].
  15. Cardinals Retired Numbers (ang.). cardinals.com. [dostęp 11 sierpnia 2013].