Joe DiMaggio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Joe DiMaggio
Ilustracja
zapolowy
Pełne imię i nazwisko

Joseph Paul DiMaggio

Pseudonim

Joltin Joe, The Yankee Clipper

Data i miejsce urodzenia

25 listopada 1914
Martinez, Kalifornia

Data i miejsce śmierci

8 marca 1999
Hollywood, Floryda

Odbijał

prawą

Rzucał

prawą

Debiut

3 maja 1936

Ostatni występ

30 września 1951

Statystyki
Średnia uderzeń

0,325

Home runy

361

Uderzenia

2214

RBI

1537

Kariera klubowa
Lata Kluby
1936–1942, 1946–1951 New York Yankees
Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg Baseball Hall of Fame Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg
Rok wprowadzenia

1955

Głosów

88,8% (3. głosowanie)

Metoda elekcji

BBWAA

Joseph Paul DiMaggio[a] (ur. 25 listopada 1914, zm. 8 marca 1999) – amerykański baseballista, zawodnik zespołu New York Yankees.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był ósmym z dziewięciu dzieci sycylijskich emigrantów, którzy osiedlili się w Stanach Zjednoczonych[1]. Jego ojciec Zio Pepe był rybakiem[1].

Zawodową karierę rozpoczął w 1932 w zespole niższej ligi San Francisco Seals. W pierwszym sezonie występował na pozycji łącznika, w trzech kolejnych na pozycji zapolowego[2]. W Major League Baseball zadebiutował 3 maja 1936 w drużynie New York Yankees. W debiutanckim sezonie zdobył 29 home runów, a jego średnia uderzeń wyniosła 0,323; w tym samym sezonie i trzech kolejnych Yankees wygrali World Series[3]. W 1939 DiMaggio został wybrany MVP American League. Dwa lata później ustanowił rekord 56 kolejnych meczów, w którym przynajmniej raz zaliczył uderzenie i po raz drugi został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem[3].

Kariera DiMaggio została przerwana na trzy lata podczas II wojny światowej, na której służył w Siłach Powietrznych Armii Stanów Zjednoczonych[1]. Do zawodowego baseballu powrócił w 1946, rok później został po raz trzeci wybrany MVP. Przed zakończeniem kariery w 1951 z drużyną New York Yankees zwyciężył w World Series jeszcze sześć razy[3].

Wpływ na popkulturę[edytuj | edytuj kod]

W noweli Ernesta Hemingwaya Stary człowiek i morze był wspominany przez głównego bohatera Santiago jako „wielki DiMaggio”[4].

Jego nazwisko jest wymienione w piosenkach: „VogueMadonny[5], „Mrs. Robinson” duetu Simon & Garfunkel[6], „We Didn’t Start the FireBilly'ego Joela, „Joe DiMaggio's Glove” zespołu Asia i „A Sight for Sore Eyes” Toma Waitsa[7].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 1939 ożenił się z aktorką Dorothy Arnold, która po czterech latach małżeństwa zażądała rozwodu, oskarżając męża o okrutne traktowanie[8]. Mieli syna Joe juniora[9]. Od 14 stycznia do 27 października 1954 był drugim mężem aktorki Marilyn Monroe[10][11], która w trakcie rozprawy rozwodowej oskarżała go o przemoc psychiczną i fizyczną[12].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
MVP American League 1939, 1941, 1947 [13]
13× All-Star 1936, 1937, 1938, 1939, 1940, 1941, 1942,
1946, 1947, 1948, 1949, 1950, 1951
[14]
9× zwycięzca w World Series 1936, 1937, 1938, 1939, 1941,
1947, 1949, 1950, 1951
[15]
Major League Baseball All-Century Team [16]
Baseball Hall of Fame od 1955 [17]
# 5 zastrzeżony przez Yankees 1952 [18]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W języku włoskim Giuseppe Paolo Di Maggio Jr

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Anthony Summers, Bogini. Tajemnice życia i śmierci Marilyn Monroe, Grażyna Jagielska, Henryk Ziętek (tłum.), wyd. 2, Wydawnictwo Znak, 2022, s. 108, ISBN 978-83-240-8664-1.
  2. Joe DiMaggio. milb.com. [dostęp 2012-08-27]. (ang.).
  3. a b c Joe DiMaggio Biography. biography.com. [dostęp 2012-08-27]. (ang.).
  4. Hemingway's Prize-Winning Works Reflected Preoccupation With Life and Death. nytimes.com. [dostęp 2016-06-24]. (ang.).
  5. Madonna Lyrics - Vogue. azlyrics.com. [dostęp 2012-08-27]. (ang.).
  6. Paul Simon Lyrics - Mrs. Robinson. azlyrics.com. [dostęp 2012-08-27]. (ang.).
  7. Tom Waits Lyrics - A Sight For Sore Eyes. oldielyrics.com. [dostęp 2012-08-27]. (ang.).
  8. Anthony Summers, Bogini. Tajemnice życia i śmierci Marilyn Monroe, Grażyna Jagielska, Henryk Ziętek (tłum.), wyd. 2, Wydawnictwo Znak, 2022, s. 109, ISBN 978-83-240-8664-1.
  9. Anthony Summers, Bogini. Tajemnice życia i śmierci Marilyn Monroe, Grażyna Jagielska, Henryk Ziętek (tłum.), wyd. 2, Wydawnictwo Znak, 2022, s. 120, ISBN 978-83-240-8664-1.
  10. Marilyn Monroe marries Joe DiMaggio. history.com. [dostęp 2012-08-27]. (ang.).
  11. Anthony Summers, Bogini. Tajemnice życia i śmierci Marilyn Monroe, Grażyna Jagielska, Henryk Ziętek (tłum.), wyd. 2, Wydawnictwo Znak, 2022, s. 148, 170, ISBN 978-83-240-8664-1.
  12. Anthony Summers, Bogini. Tajemnice życia i śmierci Marilyn Monroe, Grażyna Jagielska, Henryk Ziętek (tłum.), wyd. 2, Wydawnictwo Znak, 2022, s. 163–165, ISBN 978-83-240-8664-1.
  13. Most Valuable Player MVP Awards & Cy Young Awards Winners. baseball-reference.com. [dostęp 2012-08-26]. (ang.).
  14. Joe DiMaggio Statistics. baseball-reference.com. [dostęp 2013-07-20]. (ang.).
  15. Baseball-Reference Playoff and World Series Index. baseball-reference.com. [dostęp 2012-08-27]. (ang.).
  16. All Century Team. baseball-almanac.com. [dostęp 2012-08-27]. (ang.).
  17. DiMaggio, Joe. baseballhall.org. [dostęp 2013-07-20]. (ang.).
  18. Yankees Retired Numbers. yankees.com. [dostęp 2012-08-27]. (ang.).