Godzilla kontra Hedora

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Godzilla kontra Hedora
ゴジラ対ヘドラ
Gatunek horror, science fiction
Data premiery Japonia24 lipca 1971
Polska1 maja 1973
Kraj produkcji  Japonia
Język japoński
Czas trwania 87 min
Reżyseria Yoshimitsu Banno
Scenariusz Yoshimitsu Banno
Takeshi Kimura
Główne role Akira Yamauchi
Hiroyuki Kawase
Toshie Kimura
Keiko Mari
Toshio Shiba
Muzyka Riichirō Manabe
Zdjęcia Yoichi Manoda
Scenografia Taiko Inoue
Montaż Yoshitami Kuroiwa
Produkcja Tomoyuki Tanaka
Wytwórnia Tōhō
Dystrybucja Tōhō
Budżet 90,000,000 ¥
Poprzednik Rewanż Godzilli
Kontynuacja Godzilla kontra Gigan

Godzilla kontra Hedora (jap. ゴジラ対ヘドラ Gojira tai Hedora) – japoński film fantastyczno-naukowy. Jedenasty film z serii o Godzilli w reżyserii Yoshimitsu Banno. Miał premierę w 1971 roku.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Z silnie zanieczyszczonej wody wyłania się dziwny stwór. W międzyczasie do domu znanego biologa morskiego, doktora Yano przybywa jego znajomy, Yukio Keuchi. Zagaduje do małoletniego syna doktora Yano, Kena bawiącego się zabawką Godzilli. Ken oznajmia mu, że obok Supermana Godzilla to jego ulubiony bohater. Wkrótce przybywa do państwa Yano przybywa rybak z dziwną kijankopodobną rybą. Doktor Yano wypytuje się rybaka, gdzie ją znalazł. Ten mówi, że tam, gdzie zwykle łowił krewetki narzekając, że coraz jest gorzej z połowem.

Podczas kolacji doktor Yano, jego żona Toshie, Ken i Yukio w telewizji słyszą o dziwnym stworzeniu atakującym łodzie w wodach japońskich. Ken stwierdza, że to może być ta sama ryba przyniesiona przez rybaka. Yano z Kenem wyrusza na miejsce wskazane przez rybaka i każe synowi czekać, kiedy on będzie nurkował i szukał śladów. Wkrótce potwór wyłania się z wody i obryzguje kwasem twarz doktora Yano powodując u niego oparzenia.

W domu leczy swoje rany, jednak nie powstrzymuje go przed przeprowadzeniem wywiadu dla telewizji. Ken wymyśla dla potwora imię Hedora. Wkrótce jest więcej doniesień o atakowanych przez Hedorę tankowcach. Wkrótce Hedora pojawia w nowej formie odżywiając się dymem z fabryk. W samą porę pojawia się Godzilla, który atakuje Hedorę swym termonuklearnym promieniem. Ta jednak jest odporna na jego działania i ucieka.

Doktor Yano w swym laboratorium przeprowadza eksperyment na kijankach Hedory, które w kontakcie z brudną wodą łączą się w jedno. Tymczasem Yukio imprezuje w klubokawiarni, gdzie pod wpływem doświadcza się halucynacji. Jednak wyrywa się z nich, gdy szlam wydzielany przez Hedorę pokrywa klubokawiarnię. Szybko ucieka ze swoją dziewczyną, Miki z miejsca i jest świadkiem walki Godzilli z Hedorą.

Następnego dnia doktor Yano zbiera próbki Hedory w miejscu, gdzie widzieli ją Miki i Yukio. W swym laboratorium zauważa, że Hedora składa sie nie tylko z błota i ścieków, ale także krystalicznego węgla, który zostaje nazwany hedrium. To właśnie hedrium wchodząc w reakcję z siarką tworzy niebezpieczny kwas wydalany przez Hedorę.

Ken wraz z Yukio i Miki jest w wesołym miasteczku i będąc na kolejce górskiej dostrzega Godzillę. Wkrótce pojawia się Hedora w nowej formie. Następnie przeistacza sie w latającą formę i traktuje ludzi swym trującym gazem. Godzilla po raz kolejny przybywa, aby stoczyć walkę z potworem. Ken w przerażeniu odkrywa, że z ludzi w kontakcie z trującym gazem zostają tylko szkielety.

Zaniepokojony doktor Yano próbuje znaleźć sposób, aby zabić Hedorę. Po sugestii Kena wykorzystuje elektrody, aby wysuszyć kijankę Hedory. Po udanym eksperymencie doktor Yano dzwoni do wojska prosząc o wykonanie gigantycznej zapory elektrycznej.

Tymczasem Yukio, który stracił wiarę w zwycięstwo organizuję imprezę na górze Fuji, by podnieść młodzież na duchu. Nieoczekiwanie w tych okolicach pojawiają się Godzilla i Hedora. Po krótkim starciu Hedora pokonuje Godzillę i pokrywa go swym szlamem. Yukio bierze pochodnie i rzuca w potwora, inni młodzi ludzie idą za jego przykładem. Hedora wydala jednak obłok trującego dymu i zabija prawie wszystkich. Przy życiu zostają tylko Ken i Miki, również obecni na imprezie. Wkrótce Godzilla mobilizuje się i kontynuuje z Hedorą, tracąc przy tym oko.

Hedora zostaje zwabiona pod gigantyczne elektrody. Niestety, urządzenia nie działają, bo walczące potwory zerwały linie wysokiego napięcia. Godzilla uruchamia machinę swoim radioaktywnym płomieniem. Hedora zostaje wysuszony, a Godzilla wyciąga z jej ciała dwa kuliste obiekty. Nagle z wysuszonej skóry Hedory wylatuje mniejsza Hedora i ucieka z miejsca bitwy. Godzilla używa swojego ognia niczym silnik odrzutowcem i szybuje za swym oponentem. Po kolejnej bitwie Godzilla zagania Hedorę pod elektrody zabijając ją na dobre. Szczęśliwy Ken żegna odpływającego Godzillę.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

  • Akira Yamauchi – dr Yano
  • Hiroyuki Kawase – Ken Yano
  • Toshie Kimura – Toshie Yano
  • Keiko Mari – Miki Fujiyama
  • Toshio Shiba – Yukio Keuchi
  • Yukihiko Gondō – generał
  • Eisaburo Komatsu – rybak
  • Tadashi Okabe – naukowiec
  • Wataru Ōmae – bezradny oficer policji
  • Susumu Okabe – wywiadowca
  • Haruo Nakajima
    • Godzilla,
    • jeden z ludzi na ekranie TV,
    • podoficer
  • Kenpachiro Satsuma – Hedora

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Yoshimitsu Banno w wywiadzie dla Scifi Japan powiedział, że wpadł na pomysł filmu, gdy widział miasta takie jak Yokkaichi pokryte czarnym smogiem i ocean wypełniony pianką z zrzuconego detergentu i wyobraził, że z nich wyłania się kosmiczny potwór[1].
  • Na konwencie Boston Anime 2015 Haruo Nakajima w wywiadzie powiedział, że on i reszta ekipy filmowej miała Yoshimitsu Banno za niedoświadczonego dziwaka. Nakajima uważał ten film za śmieć i tytułował go Śmieć kontra Godzilla[2].
  • Yoshimitsu Banno w wyniku obniżonego budżetu miał czas tylko na 35 dni zdjęciowe[3].
  • Yoshimitsu Banno nie był pewny, czy pomysł z latającym Godzillą spotka się z uznaniem. Zdecydował się na umieszczenie tej koncepcji, gdy ktoś z działu markentingowego powiedział, że latający Godzilla może się spodobać dzieciom[4].
  • Tomoyuki Tanaka w czasie kręcenia filmu przebywał w szpitalu, więc nie nadzorował produkcji. Kiedy ujrzał gotowy produkt był załamany, szczególnie sceną z latającym Godzillą[4].
  • Według twórcy efektów specjalnych, Teruyoshiego Nakano, wściekły Tomoyuki miał powiedzieć do Banno, że ten zrujnował Godzillę. Banno wielokrotnie zaprzeczał tym słowom, a Tanaka mimo, że nienawidził Godzilla kontra Hedora był pod wrażeniem zmysłu wizualnego Banno podczas jego pracy Nosutoradamusu no Daiyogen: Catastrophe 1999 z 1974 roku[5].
  • Yoshimitsu Banno planował stworzyć kontynuację Godzilla vs. Hedorah 2, gdzie akcja miała się dziać w Afryce[6]. Jednak Tomoyuki Tanaka anulował projekt na rzecz Powrotu Mechagodzilli.
  • Debiut Kenpachira Satsumy[7].
  • Kenpachiro Satsuma wcielający się w rolę Hedory podczas kręcenia zdjęć nagle dostał zapalenia wyrostka robaczkowego. Po dotarciu do szpitala w Tokio lekarze uznali, że zdjęcie kostiumu zajęłoby zbyt dużo, więc Satsuma był operowany w jego wnętrzu. Dodatkowo podane mu leki przeciwbólowe nie działały[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Smog Monster Director EXTRA (SciFi Japan TV #26). Scifi Japan
  2. Haruo Nakajima Interview. Luminous
  3. Smog Monster Director (SciFi JAPAN TV #26). Scifi Japan
  4. a b Godzilla [Showa Series], www.tohokingdom.com [dostęp 2018-12-06].
  5. Yoshimitsu Banno: In Memoriam, www.tohokingdom.com [dostęp 2018-12-07].
  6. Przemysław Thiele, Godzilla Vs. The Smog Monster, Godzilla i inni, 3 lipca 2009 [dostęp 2018-12-07] [zarchiwizowane z adresu 2009-07-03].
  7. Kenpachirô Satsuma, IMDb [dostęp 2018-12-07].
  8. Kenpachiro Satsuma, the actor who played Hedorah, was struck with appendicitis during the production. Doctors were forced to perform the appendectomy while he was still wearing the Hedorah suit, due..., Attack of the Twonkies [dostęp 2018-12-07] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]