Godzilla kontratakuje

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Godzilla kontratakuje
ゴジラの逆襲
Godzilla kontratakuje
Gatunek science fiction
dramat
Data premiery Japonia24 kwietnia 1955
Stany Zjednoczone21 maja 1959
Kraj produkcji  Japonia
Język japoński
Czas trwania Japonia 82 min
Stany Zjednoczone78 min
Reżyseria Motoyoshi Oda
Scenariusz Shigeaki Hidaka
Takeo Murata
Shigeru Kayama
Główne role Hiroshi Koizumi
Minoru Chiaki
Setsuko Wakayama
Muzyka Japonia Masaru Satō
Stany ZjednoczonePaul Sawtell
Bert Shefter
Zdjęcia Seiichi Endo
Scenografia Teruaki Abe
Takeo Kita
Akira Watanabe
Montaż Japonia Kazuji Taira
Stany Zjednoczone Hugo Grimaldi
Produkcja Tomoyuki Tanaka
Wytwórnia Tōhō
Dystrybucja JaponiaTōhō
Stany ZjednoczoneWarner Bros.
Przychody brutto 170 000 000 ¥
Poprzednik Godzilla
Kontynuacja King Kong kontra Godzilla

Godzilla kontratakuje (jap. ゴジラの逆襲 Gojira no gyakushū, ang. Godzilla Raids Again)japoński film typu kaijū w reżyserii Motoyoshiego Ody z 1955 roku. Bezpośrednia kontynuacja filmu Godzilli z 1954 roku.

Widząc niespodziewany sukces Godzilli Tōhō zdecydowało się na stworzenie kontynuacji[1][2]. W tym filmie Godzilla pierwszy raz walczy z innym potworem. Film okazał się sukcesem finansowym[3], jednak nie zyskał sobie większego uznania fanów i pozostał w cieniu poprzednika. Kolejny raz Godzilla pojawił się dopiero 7 lat później w obrazie King Kong kontra Godzilla.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Piloci pracujący dla osakijskiego koncernu rybnego, Tsiukoka i Kobayashi lądują awaryjnie na jednej z wysp. Tam są świadkami zajadłej walki potwora wyglądającego jak Godzilla i innego dinozauropodobnego potwora.

Gdy Tsiukoka i Kobayashi wracają do Osaki o wszystkim informują władze. Po przesłuchaniu przez naukowców, ci informują, że oponent Godzilli to opisany przez polskiego naukowca Angorosaurus, potocznie nazwany Angilasem, mięsożerny gad z ery prehistorycznej i naturalny wróg gatunku Godzilli. Obecny na spotkaniu profesor Yamane, świadek ataku Godzilli na Tokio, potwierdza, że napotkany przez pilotów Godzilla pochodzi z tego samego gatunku. Jest zdania, że drugi Godzilla i Angilas zostały prawdopodobnie ożywione przez testy jądrowe, który zbudziły pierwszego Godzillię. Narasta obawa, ponieważ twórca broni, która zabiła pierwszego Godzillę, zabrał jej tajemnicę do grobu. Yamane sugeruje, by wojsko odciągnęło Godzillę flarami celem odciągnięcia od miasta, ponieważ światło przypomni mu wybuch broni wodorowej, która go zmutowała.

W wyniku zarządzenia cała Osaka zostaje odcięta od prądu. Gdy Godzilla jest w okolicy Japońskie Siły Samoobrony zrzucają flary, które przykuwają potwora. Plan prof. Yamane działa. W tym samym czasie konwój policyjny przewozi kryminalistów. Trójce więźniów udaje się zbiec i ukraść ciężarókę. Niestety, ciężarka w wyniku wypadku rozbija się o industrialny budynek, powodując pożar, którego światło jest silniejsze od wojskowych. Godzilla płynie w stronę pożaru.

Chwilę później do Osaki przypływa Angilas i oba potwory zaczynają toczyć pomiędzy sobą bój, niszcząc przy okazji wokół siebie miasto. Ostatecznie Godzilla zabija Anguirusa i pali jego zwłoki swym termonuklearnym ogniem pod zamkiem Osaka.

Kobayash przeniesiony zostaje do fabryki w Hokkaido. Podczas balu pracowniczego, zaproszeni Tsukioka i jego dziewczyna Hidemi, i Kobayashi dostrzegają łodzie koncernu zniszczone przez Godzillę. Wojsko, Kobayashi i Tsukioka zaczynają poszukiwania Godzilli, którego znajdują na małej lodowej.

Kobayashi leci swym samolotem w kierunku Godzilli, by odwrócić jego uwagę od powrotu do oceanu. Tsukioka, który zgłosił się do Japońskich Powietrznych Sił Samoobrony jako ochotnik, zrzuca bezskutecznie bomby na potwora. Gdy Godzilla chce zanurzyć się w wodzie Kobayashi leci w kierunku Godzilli. Jego samolot rozbija się na lodowatej górze i Kobayashi ginie na miejscu. Hidemi dowiaduje się, że Kobayashi zgłosił na zabicie potwora, ponieważ obawiał się, że w wyniku dalszych zniszczeń Godzilli firma poniesie coraz większe straty finansowe, zaś on straci pracę.

Poświęcenie Kobayashiego daje Tsiukoce i wojsku pomysł, by wywołać lawinę i w niej uwięzić Godzillę, by zamarzł na śmierć. Myśliwce wystrzeliwują pociski w stronę śniegu i lodu, póki Godzilla nie zagrzebie się w pełni. Dzieła dopełnia Tsukioka wystrzeliwując własne pociski. Po wszystkim Tsukioka dziękuje zmarłemu Kobayashi za ocalenie ojczyzny.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Wersja amerykańska[edytuj | edytuj kod]

Prawa do amerykańskiej dystrybucji filmu zdobyli producenci Paul Schreibman, Edmund Goldman i Newton P. Jacobs i w 1959 roku wypuścili go do kin jako Gigantis the Fire Monster. W amerykańskich kinach był puszczany w podwójnym seansie wraz z Teenagers From Outer Space[3].

Film, podobnie jak część pierwszą, przemontowano na rynek amerykański. Widząc sukces amerykańskiej wersji Rodana – ptaka śmierci, która obyła się bez nowych scen z amerykańskimi aktorami, postanowiono zastosować tą samą taktykę. Hugo Grimaldi został wyznaczony jako reżyser dubbingu oraz montażysta.

Amerykańską wersję językową wykonano w Ryder Sound Services w Nowym Jorku. Głosu Tsiukoce użyczył Keye Luke, a Kobayashiemu Daws Butler[4]. Postaciom pobocznym głosu użyczyli Paul Frees oraz George Takei, dla którego amerykańska wersja językowa tego filmu była także jedną z pierwszych ról[4][5].

Tak jak w Rodanie – ptaku śmierci dodano narrację głównego bohatera dubbingowanego przez Keye’a Luke’a oraz prolog z narracją o zagrożeniach związanych z teastami nuklearnymi. Muzykę Masaru Satō zastąpiono ścieżkami dźwiękowymi z filmów The Deerslayer, Kronos i It! The Terror from Beyond Space, a w wielu momentach ciszy dodano dialogi i muzykę. Film uzupełniono materiałami filmów będących w domenie publicznej.

Wzrost Godzilli zwiększono z 50 metrów do 122 metrów[6]. W tej wersji Godzilla jest nazywany Gigantisem i ma ten sam głos co Angilas. Paul Schreibman w wywiadzie z 1985 roku powiedział, że zmienił imię Godzillli na Gigantis, by dać wrażenie widowni, że ma do czynienia z zupełnie nowym potworem[7]. Później żałował tej decyzji.

Zmieniono genezę potworów Godzilli i Angilasa oba potwory są określane jako ogniste potwory. Projekcja doktora Yamane nt. Godzilli w wersji amerykańskiej dotyczyła teorii nt. ognistych potworów i rozszerzona została o sceny z Unknown Island, One Million B.C. i Adventuras en la Centro del la Tiera.

Wersja amerykańska jest powszechnie krytykowana za znacznie obniżoną jakość w stosunku do oryginału, zmianę muzyki, niskiej jakości tłumaczenie i dubbing, wyjaśniającą wszystko narrację oraz traktowanie Godzilli jako zupełnie inną postać[4][7][8].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Tak jak Godzilla symbolizuje okrucieństwa wojny, tak Godzilla kontratakuje jest alegorią powojennej odbudowy[2].
  • W wersji japońskiej znajduje się wątek polski. Prof. Yamane wspomina naukowca polskiego pochodzenia, profesora Plateliego Hondona.
  • Stworzono nowy, udoskonalony kostium Godzilli, by oszczędzić aktorom trudności, które towarzyszyły im przy produkcji w Godzilli[9].
  • Mając w pamięci złe warunki z Godzilli Katsumi Tezuka odmówił ponownego zagrania Godzilli, zgodził się zagrać Angilasa[1].
  • Planowano zrobić kontynuację filmu pt. Bride of Godzilla? (jap. ゴジラの花嫁? Gojira no Hanayome?)[10], jednak chłodne przyjęcie u widzów i krytyków przekreśliło te plany[11]. Występujący w scenariuszu kontynuacji gigantyczny archeopteryks stał się podstawą do stworzenia Rodana.
  • Amerykańscy producenci Harold Ross i Edward Barison planowali wykorzystać fragmenty Godzilla kontraatakuje i wokół nich stworzyć The Volcano Monsters, którym Godzilla miał być tyranozaurem, a Angilas ankylozaurem. Projekt był zaawansowany w takim stopniu, że Tōhō wysłało kostiumy Godzilli i Angilasa do Stanów Zjednoczonych. Jednak wytwórnia AB-PT Pictures Corporation, mająca wyprodukować i dystrybuuować The Volcano Monsters ogłosiła upadłość, a Warner Bros. wykupiło prawa do amerykańskiej dystrybucji Godzilla kontratakuje[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b The Man Who Became Godzilla・ゴジラになった男 (SciFi Japan TV #03). SciFi Japan 2012-09-14.
  2. a b Jess-Cooke, Carolyn, Film Sequels: Theory and Practice from Hollywood to Bollywood, Edinburgh University Press, 2009, s. 36, ISBN 978-0-7486-2603-8.
  3. a b Stuart Galbraith IV, The Toho Studios Story: A History and Complete Filmography, Scarecrow Press, maj 2008, s. 110, ISBN 978-0-8108-6004-9.
  4. a b c Cody, Godzilla Raids Again (1955)/Gigantis, the Fire Monster (1959), Cody's Film, TV, and Video Game Blog, 15 kwietnia 2014 [dostęp 2018-11-29].
  5. George Takei and Godzilla. How two careers intertwined., conster74.users5.50megs.com [dostęp 2019-01-13] (ang.).
  6. William M. Tsutsui, Godzilla On My Mind: Fifty Years of the King of Monsters, Palgrave Macmillan, 2003, s. 54-55, ISBN 1-4039-6474-2.
  7. a b Mike Bogue, Apocalypse Then: American and Japanese Atomic Cinema, 1951–1967, McFarland, sierpień 2017, s. 177, ISBN 978-1-4766-6841-3 (ang.).
  8. Steve Ryfle, Audio Commentary [w:] Godzilla Raids Again [DVD], Classic Media, 2006 (ang.).
  9. David Milner, Haruo Nakajima Interview, Kaiju Conversations, marzec 1995 [dostęp 2018-11-30].
  10. 新・東宝特撮未発表資料アーカイヴ, 全体表示, 10 czerwca 2010 [dostęp 2018-12-09] (jap.).
  11. Daniel Dockery, 5 bizarre monster opponents that Godzilla ALMOST fought, SYFY WIRE, 5 kwietnia 2018 [dostęp 2018-11-29] (ang.).
  12. Kaiju Scrap-yard: The Volcano Monsters, Rodan's Roost: The Kaiju Site [dostęp 2018-11-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]