I Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
I Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina
Ilustracja
Zwycięzca I Konkursu Chopinowskiego, Rosjanin Lew Oborin
Nazwa angielska I International Fryderyk Chopin Piano Competition
Lokalizacja Warszawa,
 Polska,
(Filharmonia Warszawska)
Data 23–30 stycznia 1927
Organizator Warszawskie Towarzystwo Muzyczne
Gatunek muzyczny muzyka poważna

I Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina – 1. inauguracyjna edycja Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina, która rozpoczęła się 23 stycznia 1927 w Warszawie. Organizatorem konkursu było Warszawskie Towarzystwo Muzyczne[1].

Krótka charakterystyka konkursu[edytuj | edytuj kod]

Wzięło w nim udział 26 pianistów z 8 krajów[2]. Konkurs odbył się w dniach 23–30 stycznia 1927, choć pierwotnie planowano jego rozpoczęcie na 15 października 1926 w dniu odsłonięcia w Łazienkach Królewskich pomnika Fryderyka Chopina dłuta Wacława Szymanowskiego[2]. Był on dwuetapowy. Zwyciężył Rosjanin Lew Oborin[3]. Najwięcej reprezentantów pochodziło z Polski i Związku Radzieckiego[4].

Profesor Stanisław Niewiadomski o zwycięzcy Oborinie tak m.in. napisał w prasie warszawskiej[3]:

Quote-alpha.png
Pierwsze miejsce wśród kandydatów wczorajszych zajął Lew Oborin (...). Ogólny rezultat gry stanął na wyżynie (...). Słuchacza Słowianina podbija Oborin poetyczną, niezmiernie ujmującą prostotą, wysoce uduchowionym pojmowaniem muzyki Chopinowskiej, skromnością i duchową czystością swej sztuki wykonawczej (...). Całość każdego utworu ma z góry właściwy plan rozumny i zgodny z treścią dzieła i duchem autora. Słowem, stoimy tu już na gruncie prawdziwej sztuki.

Jego inicjatorem był pianista i pedagog Jerzy Żurawlew, który pod wpływem Aleksandra Michałowskiego – wybitnego interpretatora dzieł Fryderyka Chopina – w 1925 rozpoczął starania o pozyskanie środków na zorganizowanie Konkursu pianistycznego[2]. Pomysłodawca Konkursu tak m.in. wspominał ten moment[2]:

Quote-alpha.png
Spotkałem się z absolutnym niezrozumieniem, obojętnością, a nawet niechęcią. Opinia muzyków była jednomyślna: „Chopin jest tak wielki, że sam się obroni”. W Ministerstwie oznajmiono, że nie ma na to środków (…), a w ogóle pomysł jest nierealny do wykonania.

Patronat nad Konkursem objął Prezedent RP Ignacy Mościcki[2]. Miejscem przesłuchań konkursowych była Sala Koncertowa Filharmonii Warszawskiej[2].

Warto dodać, że wśród reprezentantów Związku Radzieckiego znalazł się 20-letni wówczas Dmitrij Szostakowicz, późniejszy jeden z najwybitniejszych kompozytorów XX wieku, lecz w Konkursie otrzymał on jedynie wyróżnienie[2].

Podczas I Konkursu Chopinowskiego jury składało się prawie wyłącznie z przedstawicieli polskiego środowiska muzycznego[1].

W pierwszym etapie Konkursu kandydaci wykonywali z pamięci po dwa dowolnie wybrane utwory Fryderyka Chopina spośród wyszczególnionych w regulaminie nokturnów, dwie z podanych etiud, dwa preludia, Poloneza fis-moll op. 44, jedną dowolnie wybraną balladę oraz dwa spośród wyznaczonych mazurków[1]. W drugim etapie należało wykonać I i II lub II i III część z wybranego koncertu[1].

Jurorzy oceniali występ pianisty przyznając mu punkty w skali od 0 do 12 na każdym etapie[5]. Suma punktów uzyskanych na obu etapach decydowała o ostatecznej klasyfikacji.

Jury[edytuj | edytuj kod]

Przewodniczący jury
Witold Maliszewski

Do konkursowego przebiegu przesłuchań oraz podziału nagród powołano jury, w następującym składzie[2][6]:

L.p. Juror Kraj Funkcja Informacje dodatkowe
1. Witold Maliszewski  Polska przewodniczący jury kompozytor
2. Zygmunt Butkiewicz  Polska członek jury pianista, Konserwatorium Poznańskie
3. Zbigniew Drzewiecki  Polska członek jury pianista, Konserwatorium Warszawskie
4. Alfred Hoehn[a]  Rzesza Niemiecka członek jury pianista, Konserwatorium w Weimarze
5. Piotr Maszyński  Polska członek jury kompozytor i dyrygent chóralny
6. Aleksander Michałowski[b]  Polska członek jury pianista
7. Henryk Melcer  Polska członek jury kompozytor, Konserwatorium Warszawskie
8. Zofia Rabcewicz  Polska członek jury pianistka, Konserwatorium Warszawskie
9. Adam Sołtys  Polska członek jury muzykolog, Konserwatorium Lwowskie
10. Felicjan Szopski  Polska członek jury kompozytor i krytyk muzyczny
11. Józef Śmidowicz  Polska członek jury pianista
12. Józef Turczyński  Polska członek jury pianista, Konserwatorium Warszawskie
13. Adam Wyleżyński  Polska członek jury Konserwatorium Wileńskie
14. Jerzy Żurawlew  Polska członek jury pianista, inicjator Konkursu

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Zdobywca II nagrody
Stanisław Szpinalski
Zdobywczyni III nagrody
Róża Etkin

Wszyscy laureaci otrzymali stosownie do zajętego miejsca bądź wyróżnienia odpowiednią nagrodę finansową.

Nagrody główne
Nagroda Laureat Kraj Fundator nagrody
1 Lew Oborin[3]  ZSRR Instytucje państwowe m.in.:
Prezydent RP,
Minister Spraw Zagranicznych,
Prezes Rady Ministrów[1]
2 Stanisław Szpinalski  Polska
3 Róża Etkin  Polska
4 Grigorij Ginzburg  ZSRR
Wyróżnienia
Wyróżniony Kraj Fundator nagrody
Jurij Briuszkow  ZSRR Instytucje państwowe m.in.:
Prezydent RP,
Minister Spraw Zagranicznych,
Prezes Rady Ministrów[1]
Jakub Gimpel  Polska
Guillaume Mombaerts  Belgia
Leopold Münzer  Polska
Théo van der Pas  Holandia
Edward Prażmowski  Polska
Dmitrij Szostakowicz  ZSRR
Bolesław Woytowicz  Polska
Nagroda Specjalna
Nagroda Nagrodzony Kraj Fundator nagrody
Najlepsze wykonanie mazurków Henryk Sztompka  Polska Polskie Radio

Uwagi

  1. Juror wziął udział w przesłuchaniach końcowych.
  2. Juror wycofał się podczas I etapu konkursu, nie oceniał więc uczestników.

Przypisy

  1. a b c d e f Barbara Niewiarowska: Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina w Warszawie. chopin.pl. [dostęp 2016-07-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-14)].
  2. a b c d e f g h I Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina. chopincompetition2015.com. [dostęp 2016-07-11].
  3. a b c Osoby związane z Chopinem. (Lev Oborin). W: Narodowy Instytut Fryderyka Chopina [on-line]. pl.Chopin.nifc.pl. [dostęp 2016-07-11].
  4. Wysocki 1987 ↓, s. 14.
  5. Konkurs I. Opis Konkursu. konkursy.miedzynarodowe.chopin.pl. [dostęp 2016-07-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-15)].
  6. Wysocki 1987 ↓, s. 19-20.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]