Róża Etkin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Róża Etkin
Ilustracja
Róża Etkin w 1927 r.
Imię i nazwisko Róża Etkin-Moszkowska
Data i miejsce urodzenia 1908
Warszawa
Data i miejsce śmierci 16 stycznia 1945
Warszawa
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna

Róża Etkin-Moszkowska (ur. 1908 w Warszawie, zm. 16 stycznia 1945 tamże) – polska pianistka żydowskiego pochodzenia, laureatka III nagrody na I Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina (1927).

Życiorys[edytuj]

Młodość i wykształcenie[edytuj]

Urodziła się w rodzinie polskich Żydów. Na fortepianie grała od najmłodszych lat. Uczyła się w Wyższej Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie Aleksandra Michałowskiego. 20 czerwca 1920 miał miejsce jej debiut koncertowy. W 1924 roku wystąpiła z orkiestrą Filharmonii Warszawskiej pod dyrekcją Grzegorza Fitelberga[1]. W 1927 wyjechała do Berlina, gdzie podjęła studia pianistyczne w Klindworth-Scharwenka-Konservatorium[2].

Kariera pianistyczna[edytuj]

W 1927 wzięła udział w I Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina, do którego przystąpiła jako najmłodsza uczestniczka[3]. Dotarła do finału i zajęła III miejsce. Cały konkurs wygrał Lew Oborin przed Stanisławem Szpinalskim[4]. W tym samym roku zadebiutowała w Berlinie (w sali im. Carla Bechsteina), a jej występ został bardzo dobrze oceniony przez prasę i publiczność[2]. W stolicy Niemiec poznała Ryszarda Moszkowskiego (bratanka Maurycego Moszkowskiego), z którym wkrótce wzięła ślub[5]. Po powrocie do Polski kontynuowała karierę koncertującej pianistki.

Podczas II wojny światowej przebywała wraz z mężem w Warszawie, po aryjskiej stronie, gdzie ukrywała się w domach zaprzyjaźnionych Polaków. Zginęła 16 stycznia 1945 w niewyjaśnionych okolicznościach. Według relacji niektórych świadków, zabił ją granat wrzucony do piwnicy. Według innych, kryjówkę Moszkowskich zdradził dym z rozpalonego piecyka. Niemcy aresztowali małżeństwo i rozstrzelali na Żoliborzu[6].

Repertuar[edytuj]

Pozostawiła po sobie kilka nagrań płytowych. W jej repertuarze były utwory m.in. Fryderyka Chopina, Ferenca Liszta, Felixa Mendelssohna, Siergieja Rachmaninowa i Johanna Sebastiana Bacha[2].

Przypisy

  1. S. Dybowski, Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie, wyd. Selene, Warszawa 2005, s. 41.
  2. a b c S. Dybowski, op. cit., s. 43.
  3. S. Dybowski, op. cit., s. 42.
  4. S. Wysocki, Wokół Konkursów Chopinowskich, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1987, s. 21.
  5. Róża Etkin (pol.). culture.pl. [dostęp 2016-03-24].
  6. S. Dybowski, op. cit., s. 44.

Bibliografia[edytuj]

  • Stanisław Dybowski, Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie, wyd. Selene, Warszawa 2005, s. 41–44, ISBN 83-910515-1-X.
  • Stefan Wysocki, Wokół Konkursów Chopinowskich, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1987, ISBN 83-212-0443-0.