Królestwo Wielkiej Brytanii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy państwa historycznego. Zobacz też: Wielka Brytania — współczesne państwo, oraz Wielka Brytania — wyspa.
Kingdom of Great Britain
Królestwo Wielkiej Brytanii
Królestwo Anglii
Królestwo Szkocji
1707-1800 Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii
Flaga Wielkiej Brytanii
Herb Wielkiej Brytanii
Flaga Wielkiej Brytanii Herb Wielkiej Brytanii
Dewiza: (fr.) Dieu et mon droit
(Bóg i moje prawo)
Hymn: God Save the King
(Boże chroń króla)
Położenie Wielkiej Brytanii
Język urzędowy angielski
Stolica Londyn
Ustrój polityczny monarchia konstytucyjna
Ostatnia głowa państwa Król Wielkiej Brytanii (ostatni) Jerzy III Hanowerski
Ostatni szef rządu premier Wielkiej Brytanii (ostatni) William Pitt Młodszy
Powierzchnia
 • całkowita
b/d. na świecie
230 977 km²
Liczba ludności (1801)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia
 • narody i grupy etniczne
b/d. na świecie
10 942 646
47,4 osób/km²
Szkoci, Anglicy
Jednostka monetarna funt szterling (GBP)
Data powstania 1 maja 1707
Data likwidacji 31 grudnia 1800
Religia dominująca Anglikanizm

Królestwo Wielkiej Brytanii (ang. Kingdom of Great Britain), znane także jako Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii (United Kingdom of Great Britain) było państwem położonym w Europie Zachodniej. Istniało w latach 17071800. Powstało na mocy Aktu Unii w wyniku połączenia Królestwa Anglii i Królestwa Szkocji w jedno państwo obejmujące całość wyspy Wielkiej Brytanii. Połączenie Anglii i Szkocji było dopełnieniem istniejącej już od 1603 roku unii personalnej, gdy Jakub VI Szkocki został koronowany jako Jakub I Stuart na króla Anglii.

Następcą Królestwa Wielkiej Brytanii zostało Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii, utworzone mocą kolejnego Aktu Unii w 1801 roku po stłumieniu rewolty w Irlandii w 1798.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]