Matematyka wyższa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wyższa matematyka — przedmioty matematyczne nauczane w szkołach średnich i uczelniach wyższych, obejmujący m.in. wyższą (abstrakcyjną) algebrę i analizę matematyczną.

Słownikowo matematyka wyższa jest określana jako dział matematyki operujący pojęciem granicy[1]. Poza tym nie ma dokładnego określenia wykazu obszarów matematyki dla tego rodzaju nauczana. Np. może zawierać geometrię analityczną, elementy algebry wyższej i liniowej, rachunek różniczkowy i całkowy, równania różniczkowe, teorię mnogości, teorię prawdopodobieństwa i elementy statystyki matematycznej. Według innego przyporządkowania[2][3] matematyka wyższa to:

  • logika,
  • algebra Boole'a,
  • równania liniowe,
  • geometria analityczna,
  • ciągi liczbowe,
  • szeregi liczbowe,
  • rachunek różniczkowy,
  • geometria różniczkowa,
  • rachunek całkowy,
  • równania różniczkowe,
  • funkcje zespolone,
  • przekształcenie Laplace`a.

Jest stosowana w gospodarce i technice.

W Rosji[4] jest przedmiotem obowiązkowym na uczelniach wyższych, z wyjątkiem specjalności, w których różne działy matematyki są rozmieszczone w różnych dyscyplinach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Określenie słownikowe pojęcia „Matematyka wyższa” [dostęp 2019-04-21]
  2. Roman Leitner: Zarys matematyki wyższej dla studentów. Cz. 1. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2016. ISBN 978-83-01-18953-2.
  3. Roman Leitner: Zarys matematyki wyższej dla studentów. Cz. 2. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 2009. ISBN 978-83-204-3554-2.
  4. Wyższa matematyka. Pierwszy semestr (komputerowy interaktywny samouczek) (ros.) [dostęp 2019-04-21]