Przejdź do zawartości

Elementarna teoria liczb

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Elementarna teoria liczb – w matematyce, jest działem teorii liczb, posługującym się elementarnymi metodami. Zakres elementarnej teorii liczb jest płynny i zmienia się w czasie. Przyjęto, że unika ona stosowania funkcji analitycznych (podczas gdy stosowanie liczb zespolonych wciąż można uznać za elementarne). Elementarna teoria liczb, choć wydzielona, to zawarta jest w pozostałych działach teorii liczb: w algebraicznej, analitycznej, geometrycznej, kombinatorycznej.

Do metod i narzędzi elementarnej teorii liczb zalicza się przystawanie (kongruencje), elementy teorii ciał skończonych i pierścieni przemiennych, elementarne zastosowania zbiorów wypukłych, ułamki łańcuchowe (i podobne narzędzia), elementy analizy matematycznej, jak pojęcie szeregu i granicy, funkcje multiplikatywne, jak na przykład Eulera funkcja φ.

Oto niepełna lista charakterystycznych pojęć, tematów i wyników elementarnej teorii liczb:

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
  • Eric W. Weisstein, Elementary Number Theory, [w:] MathWorld, Wolfram Research (ang.). [dostęp 2023-06-01].
  • publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Elementary number theory (ang.), Encyclopedia of Mathematics, encyclopediaofmath.org, [dostęp 2023-06-18].