Natalie Cole

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Natalie Cole
Ilustracja
Natalie Cole, 2007
Imię i nazwisko Stephanie Natalie Maria Cole
Data i miejsce urodzenia 6 lutego 1950
Los Angeles
Data i miejsce śmierci 31 grudnia 2015
Los Angeles
Gatunki jazz[1], soul[1], rhythm and blues
Zawód wokalistka
Powiązania Nat King Cole
Strona internetowa

Natalie Cole, właśc. Stephanie Natalie Maria Cole[1] (ur. 6 lutego 1950 w Los Angeles, zm. 31 grudnia 2015 tamże[1]) – amerykańska piosenkarka.

Biografia i kariera[edytuj]

Była córką muzyka Nat King Cole'a. Od wczesnego dzieciństwa miała więc kontakt z jazzem, soulem i bluesem, zaczęła śpiewać w wieku 11 lat. Jej debiutancki album Inseparable z roku 1975 przyniósł jej natychmiast uznanie i pochwały, a singlem „This Will Be (An Everlasting Love)” wywalczyła nagrodę Grammy w kategorii Najlepsza Wokalistka R&B, która była do tej pory zmonopolizowana przez Arethę Franklin. Natalie otrzymała również nagrodę Grammy w kategorii Best New Artist.

Pod koniec lat 70. nagrała wiele piosenek, które stały się przebojami, jak na przykład największy jej hit z gatunku muzyki pop, „I've Got Love on My Mind” z roku 1977, ale również „Sophisticated Lady (She's a Different Lady)” (rok 1976), „Our Love” (1978), „Someone That I Used to Love” (1980). „I've Got Love on My Mind” i „Our Love” zasłużyły na miano Złotych singli. Niestety we wczesnych latach 80. jej kariera zetknęła się z problemem narkotykowym(?). Do roku 1985 Natalie była już wolna od nałogu[potrzebny przypis] i w dobrej formie głosowej, gotowa do powrotu na rynek muzyczny płytą Dangerous.

W roku 1987 nagrała album Everlasting, który sprzedał się w ponad 2 milionach egzemplarzy tylko w USA i przyniósł Cole nagrodę programu telewizyjnego Soul Train dla Female Single of the Year za balladę R&B "I Live for Your Love". Album ten pozwolił Natalie powrócić do światowej sławy(?), a w szczególności 3 najlepsze single: "Jump Start", "I Live for Your Love" i remake utworu Bruce Springsteen "Pink Cadillac". Album zawierał również nową aranżację utworu jej ojca "When I Fall in Love", która również spotkała się z bardzo dobrym przyjęciem. Dwa lata później powróciła z albumem Good to Be Back z utworem "Miss You Like Crazy".

W roku 1991 album Unforgettable... with Love, zawierający jej własne aranżacje największych hitów jej ojca, przyniósł jej największy sukces. Kiedy Natalie rozpoczynała swoją karierę powiedziała, że aby odnieść sukces, nie będzie wykorzystywać imienia ani dorobku swojego ojca. Przez wiele lat trzymała się tej reguły, ale album Unforgettable... with Love sprzedał się w ponad 5 milionach egzemplarzy w samych Stanach, i przyniósł Cole kilka nagród Grammy w kategoriach Album of the Year, Record of the Year and Best Traditional Pop Vocal Performance. Piosenka tytułowa albumu to duet Natalie i Nat King Cole'a, stworzony przez nałożenie jego wokali na ścieżkę. Album niestety pogorszył i tak już kiepskie relacje Natalie z matką Marie, która w wywiadach mówiła, iż nie może słuchać płyty córki, gdyż uważa, że nagrana muzyka należy naprawdę tylko do jej męża. W rezultacie sukcesów "dorosłych standardów"(?), tylko czasem zainteresowała się utworami popowymi (np. "A Smile Like Yours" 1997), a jej albumy sprzedawały się wciąż bardzo dobrze[potrzebny przypis]. Płyta Snowfall on the Sahara była powrotem do utworów soulowych, przypominających jej nagrania z lat 80., ale bardzo chwalony przez krytyków album "Ask a Woman Who Knows" z roku 2002 opierał się przede wszystkim na jazzie. Można na nim znaleźć covery utworów takich sław jak Dinah Washington, Nina Simone i Sarah Vaughan.

W roku 2000 Natalie Cole wydała swoją autobiografię "Angel on My Shoulder", która opisuje jej bitwę z narkotykami toczoną przez większą część życia. Natalie przyznaje się do zażywania LSD, heroiny i kokainy. Zaczęła eksperymentować z narkotykami podczas nauki na University of Massachusetts at Amherst, została aresztowana w Toronto za posiadanie heroiny. Jej mały syn Robert prawie utonął w basenie, kiedy ona z mężem z powodu narkotyków nie była w stanie go upilnować[potrzebny przypis]. Z nałogu zaczęła wyzwalać się w roku 1983[potrzebny przypis]. Na podstawie jej autobiografii nakręcono film "The Natalie Cole Story", którego premiera miała miejsce 10 grudnia 2000 w NBC. Natalie miała trzech mężów, jej jedyny syn Robert Yancy urodził się w roku 1977. Przed śmiercią była w separacji z Kennethem H. Dupree.

W roku 2007 zaśpiewała w duecie z Macy Gray w utworze "Finally Made Me Happy", będącym pierwszym singlem z płyty Macy Gray zatytułowanej BIG.

31 grudnia 2015 zmarła na zawał serca w szpitalu w Los Angeles[2]. Jej pogrzeb odbył się 11 stycznia 2016 w kościele West Angeles Church of God in Christ w Los Angeles[3], a po pogrzebie została pochowana na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Glendale[4].

Dyskografia[edytuj]

Albumy studyjne
Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
USA
[5]
CAN
[5]
UK
[6]
GER
[7]
POL
[8]
Inseparable
  • Data: 11 maja 1975
  • Wydawca: Capitol Records
18 55
  • USA: złota płyta[9]
Natalie
  • Data: 9 kwietnia 1975
  • Wydawca: Capitol Records
13 7
  • USA: złota płyta[9]
Unpredictable
  • Data: 1977
  • Wydawca: Capitol Records
8 17
  • USA: platynowa płyta[9]
Thankful
  • Data: 16 listopada 1977
  • Wydawca: Capitol Records
16 13
  • USA: platynowa płyta[9]
I Love You So
  • Data: 19 marca 1979
  • Wydawca: Capitol Records
52 62
  • USA: złota płyta[9]
Don't Look Back
  • Data: 15 maja 1980
  • Wydawca: Capitol Records
77
Happy Love
  • Data: 1981
  • Wydawca: Capitol Records
132
I'm Ready
  • Data: 1983
  • Wydawca: Epic Records
182
Dangerous
  • Data: 1985
  • Wydawca: Modern Records
140
Everlasting
  • Data: 17 czerwca 1987
  • Wydawca: Manhattan, Elektra
42
  • USA: złota płyta[9]
Good to Be Back
  • Data: 19 kwietnia 1989
  • Wydawca: EMI-USA, Elektra
59 84 10
Unforgettable… with Love
  • Data: 28 maja 1991
  • Wydawca: Elektra Records
1 1 11 32
  • USA: 7x platynowa płyta[9]
  • CAN: 4x platynowa płyta[10]
Take a Look
  • Data: 24 maja 1993
  • Wydawca: Elektra Records
26 16 90
  • USA: złota płyta[9]
  • CAN: złota płyta[10]
Stardust
  • Data: 24 września 1995[11]
  • Wydawca: Elektra Records
20
  • USA: platynowa płyta[9]
Snowfall on the Sahara
  • Data: 22 czerwca 1999[12]
  • Wydawca: Elektra Records
163
Ask a Woman Who Knows
  • Data: 17 września 2002[13]
  • Wydawca: Verve Records
32 63 67
Leavin'
  • Data: 26 września 2006[14]
  • Wydawca: Verve Records
97 26
Still Unforgettable
  • Data: 9 września 2008[15]
  • Wydawca: DMI / ATCO
19 59 92
Natalie Cole en Español
  • Data: 25 czerwca 2013[16]
  • Wydawca: Verve Records
91 21
  • POL: złota płyta[17]
"—" album nie był notowany.
Albumy koncertowe
Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
USA
[5]
CAN
[5]
GER
[7]
Natalie Live!
  • Data: 13 czerwca 1978
  • Wydawca: Capitol Records
31 38
  • USA: złota płyta[9]
A Celebration of Christmas
(oraz José Carreras i Plácido Domingo)
  • Data: 29 października 1996
  • Wydawca: Erato Records
196 37
The Most Wonderful Time of the Year
(oraz Mormon Tabernacle Choir)
  • Data: 7 września 2010
  • Wydawca: Mormon Tabernacle
185
"—" album nie był notowany.
Albumy świąteczne
Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
USA
[5]
Holly & Ivy
  • Data: 25 października 1994[18]
  • Wydawca: Elektra Records
36
  • USA: złota płyta[9]
The Magic of Christmas
(oraz London Symphony Orchestra)
  • Data: 21 września 1999[19]
  • Wydawca: Elektra Records
157
Caroling, Caroling:
Christmas with Natalie Cole
  • Data: 7 października 2008
  • Wydawca: Elektra / Rhino
"—" album nie był notowany.
Współpraca
Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
USA
[5]
We're the Best of Friends
(oraz Peabo Bryson)
  • Data: listopad 1979[20]
  • Wydawca: Capitol Records
44
  • USA: złota płyta[9]
"—" album nie był notowany.

Przypisy

  1. a b c d Ron Wynn: Natalie Cole Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-01-04].
  2. Natalie Cole, R&B and jazz singer, dies aged 65 (ang.). www.bbc.com. [dostęp 2016-01-04].
  3. Celebrities and fans gather to celebrate Natalie Cole's life. [dostęp 2016-01-16].
  4. Pics Released Of Natalie Cole’s Star-Studded Memorial. [dostęp 2016-01-16].
  5. a b c d e f Natalie Cole Billboard Chart History (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-01-04].
  6. Natalie Cole UK Chart History (ang.). www.officialcharts.com. [dostęp 2016-01-04].
  7. a b Natalie Cole German Albums Chart (niem.). musicline.de. [dostęp 2016-01-04].
  8. OLiS - sprzedaż w okresie 19.02.2007 - 25.02.2007 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2016-01-04].
    OLiS - sprzedaż w okresie 12.08.2013 - 18.08.2013 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2016-01-04].
  9. a b c d e f g h i j k l RIAA: Natalie Cole (ang.). www.riaa.com. [dostęp 2016-01-04].
  10. a b Music Canada: Natalie Cole (ang.). musiccanada.com. [dostęp 2016-01-04].
  11. Bil Carpenter: Natalie Cole Stardust review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-01-04].
  12. Stephen Thomas Erlewine: Natalie Cole Snowfall on the Sahara review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-01-04].
  13. Paula Edelstein: Natalie Cole Ask a Woman Who Knows review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-01-04].
  14. Andy Kellman: Natalie Cole Leavin' review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-01-04].
  15. Andy Kellman: Natalie Cole Still Unforgettable review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-01-04].
  16. Andy Kellman: Natalie Cole En Español review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-01-04].
  17. ZPAV: złote płyty 2013 (pol.). bestsellery.zpav.pl. [dostęp 2016-01-04].
  18. Robert Taylor: Natalie Cole Holly & Ivy review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-01-04].
  19. Phares: Natalie Cole The Magic of Christmas review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-01-04].
  20. Alex Henderson: Natalie Cole We're the Best of Friends review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-01-04].

Linki zewnętrzne[edytuj]