Przejdź do zawartości

Opatowice (Wrocław)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
śluza Opatowicka – widok z Wyspy Opatowickiej w stronę Opatowic

Opatowice (niem. Ottwitz) – osiedle o charakterze wiejskim we wschodniej części Wrocławia, na lewym brzegu Odry, zaliczane do byłej dzielnicy Krzyki. W średniowieczu była to wieś książęca i nosiła nazwę Odra, a od 1149 w związku z nadaniem jej opactwu św. Wincentego na Ołbinie (dziś znajduje się na tym miejscu kościół św. Michała) – nazwa wsi uległa zmianie na Opatowice i taka nazwa utrzymała się do dziś.

Według niemieckiego językoznawcy Heinricha Adamy’ego nazwa wywodzi się od polskiej nazwy na przełożonego zakonu "opata" z dodaną końcówką "-wice"[1], która jest charakterystyczna dla polskich nazw miejscowych. W swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu jako najstarszą nazwę wymienia "Opatowice" podając jej znaczenie "Aptsdorf" czyli w języku polskim "Wieś opata"[1]. Nazwa została później fonetycznie zgermanizowana na Ottwitz[1] i utraciła swoje pierwotne znaczenie.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Do połowy XVI wieku posiadłości wsi Opatowice obejmowały również ziemie dzisiejszych Bartoszowic, ale w 1531 rozpoczęto trwające prawie ćwierć wieku prace nad wykonaniem przekopu zmieniającego bieg Odry. Przekop ten przedzielił Opatowice i część gruntów wsi, która znalazła się na prawym (północnym) brzegu rzeki nazwana została Bartoszowicami. Wykopany znacznie później (w XIX i XX wieku) dodatkowy kanał skracający bieg rzeki – Kanał Opatowicki (w kanale tym znajduje się Śluza Opatowice) odciął od północnego skraju Opatowic leżącego w zakolu rzeki niewielki (0,4 km²) skrawek gruntu, noszący dziś nazwę Wyspy Opatowickiej.

Po kasacie klasztorów w 1810 wieś znalazła się w rękach prywatnych. W połowie XIX wieku znajdował się tu folwark, cegielnia i 217 mieszkańców. Wieś w 1928 włączono w granice Wrocławia.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c Heinrich Adamy, Die schlesischen Ortsnamen, ihre Entstehung und Bedeutung. Ein Bild aus der Vorzeit, wyd. 2, Breslau: Verlag von Priebatsch’s Buchhandlung, 1888, s. 82, OCLC 456751858 (niem.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]