Edmund Wittbrodt
| Data i miejsce urodzenia |
16 listopada 1947 |
|---|---|
| Prezes Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego | |
| Okres |
od 3 grudnia 2016 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Minister edukacji narodowej | |
| Okres |
od 20 lipca 2000 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Rektor Politechniki Gdańskiej | |
| Okres |
od 1990 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
Edmund Kazimierz Wittbrodt (ur. 16 listopada 1947 w Rumi) – polski inżynier, nauczyciel akademicki i polityk, profesor nauk technicznych, w latach 2000–2001 minister edukacji narodowej, senator IV, V, VI, VII i VIII kadencji. W latach 2016–2019 prezes Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Wykształcenie i działalność naukowa
[edytuj | edytuj kod]Uczył się w szkołach podstawowych w Rumi (nr 1 i nr 5). W 1966 ukończył Technikum Mechaniczno-Elektryczne w Gdańsku[1]. W 1972 został magistrem inżynierem po ukończeniu studiów na Wydziale Mechanicznym Technologicznym Politechniki Gdańskiej. W 1974 uzyskał stopień doktora nauk technicznych. W 1983 otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk technicznych. Jego rozprawy doktorska i habilitacyjna zostały wyróżnione Nagrodą Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki[2]. W 1991 otrzymał tytuł profesora nauk technicznych. Zawodowo związany z Politechniką Gdańską, w 1995 objął na niej stanowisko profesora zwyczajnego[3]. W drugiej połowie lat 70. odbył roczny staż naukowy na University College of Swansea pod kierunkiem Olgierda Zienkiewicza[2].
Pełnił funkcje prodziekana ds. kształcenia Wydziału Budowy Maszyn (1984–1987) oraz dziekana tego wydziału (1987–1990)[2]. Od 1990 do 1996 sprawował funkcję rektora Politechniki Gdańskiej. Jednocześnie od 1990 był przewodniczącym Rady Rektorów Pomorza Gdańskiego (przekształconej w 1993 w Radę Rektorów Pomorza Nadwiślańskiego). Pełnił również funkcję przewodniczącego Konferencji Rektorów Polskich Uczelni Technicznych.
Działalność zawodowa i polityczna
[edytuj | edytuj kod]Należał do „Solidarności”, z której wystąpił w 2010 na znak protestu przeciwko poparciu przez związek kandydatury Jarosława Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich[4]. W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia kandydował do Senatu z ramienia Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego (na 15 kandydatów w okręgu zajął 5. miejsce)[5]. W 1997 został senatorem IV kadencji z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność. Reprezentował krajowy parlament w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy. Od 20 lipca 2000 do 19 października 2001 sprawował funkcję ministra edukacji narodowej w rządzie Jerzego Buzka.
W kolejnych wyborach ponownie uzyskiwał mandat senatora – w 2001 V kadencji z ramienia Bloku Senat 2001, a w 2005 VI kadencji z ramienia Platformy Obywatelskiej, do której następnie przystąpił. Od maja do lipca 2004 jako przedstawiciel Bloku Senat 2001 sprawował też mandat eurodeputowanego V kadencji w ramach delegacji krajowej. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz czwarty uzyskał mandat senatorski, otrzymując 244 214 głosów. Został powołany w skład Kapituły do Spraw Profesorów Oświaty[6].
W 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, w nowym okręgu jednomandatowym dostał 70 345 głosów[7]. W 2012 został przewodniczącym Parlamentarnego Zespołu Wspierania Języka Esperanto[8] (został członkiem honorowym Polskiego Stowarzyszenia Europa-Demokracja-Esperanto). W 2015 zrezygnował z kandydowania w kolejnych wyborach parlamentarnych. 3 grudnia 2016 został wybrany na prezesa Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego[9]. Zakończył urzędowanie 30 listopada 2019[10]. Objął także funkcję przewodniczącego Rady Fundacji Gdańskiej[11].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Syn Antoniego (murarza) i Katarzyny z domu Kapustina[1]. Od 1968 żonaty z Danutą, ma dwie córki: Izabelę i Agatę[1].
Odznaczenia i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1995)[12]
- Medal Komisji Edukacji Narodowej[1]
- Nagroda Naukowa Miasta Gdańska im. Jana Heweliusza (1997)[13]
- Honorowy obywatel Rumi (1998)[1]
- Medal św. Wojciecha (2013)[14]
- Złoty Medal Uniwersytetu Gdańskiego „Bene merito et merenti” (2015)[15]
- Wielki Krzyż Zasługi Orderu Zasługi RFN (Niemcy, 2016)[16]
- Krzyż Komandorski Orderu Zasługi (Węgry, 2016)[1]
- Medal Stulecia Niepodległości, wyróżnienie przyznane przez prezydenta Gdańska (2018)[17]
- Tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Gdańskiego (2020)[18]
- Medal 100-lecia Towarzystwa Przyjaciół Nauki i Sztuki w Gdańsku, Gdańskiego Towarzystwa Naukowego, Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki (2022)[1]
- Medal Honorowy „Profesor Emeritus Politechniki Gdańskiej” (2022)[1]
- Honorowy obywatel powiatu wejherowskiego (2024)[1]
- Honorowe Wyróżnienie za Zasługi dla Województwa Pomorskiego (2025)[19]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i Wittbrodt Edmund. gedanopedia.pl. [dostęp 2025-02-17].
- ↑ a b c Prof. dr hab. inż Edmund Wittbrodt rektorem Politechniki Gdańskiej w kadencji 1993–1996. „Serwis Informacyjny Politechniki Gdańskiej”. Nr 33, s. 1, 4 czerwca 1993. Gdańsk: Politechnika Gdańska. [dostęp 2026-02-26].
- ↑ Informacje. „Serwis Informacyjny Politechniki Gdańskiej”. Nr 50, s. 1, 18 lipca 1995. Gdańsk: Politechnika Gdańska. [dostęp 2026-03-07].
- ↑ Senator Wittbrodt porzucił matkę…. wybrzeze24.pl, 31 maja 2010. [dostęp 2024-06-09].
- ↑ M.P. z 1993 r. Nr 50, poz. 471.
- ↑ Zarządzenie Ministra Edukacji Narodowej nr 25 z dnia 25 września 2008 w sprawie powołania Kapituły do Spraw Profesorów Oświaty. Dziennik Urzędowy MEN, 31 grudnia 2008. [dostęp 2021-03-14].
- ↑ Wybory do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej 2011. pkw.gov.pl. [dostęp 2015-08-18].
- ↑ Informacje na stronie Senatu. [dostęp 2015-08-18].
- ↑ Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskiego ma nowego prezesa. naszemiasto.pl, 3 grudnia 2016. [dostęp 2016-12-03].
- ↑ Kaszubi wybrali w Gdańsku: Jan Wyrowiński nowym prezesem ZKP. gdansk.pl, 30 listopada 2019. [dostęp 2019-12-01].
- ↑ Rada Fundacji. fundacjagdanska.pl. [dostęp 2021-01-11].
- ↑ M.P. z 1995 r. Nr 58, poz. 639.
- ↑ Laureaci Nagrody Naukowej Miasta Gdańska im. Jana Heweliusza. gdansk.pl. [dostęp 2025-02-17].
- ↑ Laureaci medalu św. Wojciecha. gdansk.pl. [dostęp 2024-11-07].
- ↑ Lista odznaczonych. ug.edu.pl. [dostęp 2025-02-20].
- ↑ Wielki Krzyż Zasługi dla prof. Wittbrodta. polen.diplo.de, 2016. [dostęp 2016-10-05].
- ↑ Medale Stulecia Niepodległości dla biznesmenów, urzędników oraz ludzi nauki i kultury. gdansk.pl, 8 października 2018. [dostęp 2025-02-17].
- ↑ Prof. Edmund Wittbrodt doktorem honoris causa UG. pg.edu.pl, 2 października 2020. [dostęp 2020-10-26].
- ↑ Prof. Edmund Wittbrodt wyróżniony za zasługi dla województwa pomorskiego. gdansk.pl, 1 kwietnia 2025. [dostęp 2025-04-03].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Biogram na stronie Senatu (VII kadencja). [dostęp 2015-08-18].
- Prof. dr hab. inż. Edmund Wittbrodt, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2015-08-18].
- Absolwenci Politechniki Gdańskiej
- Członkowie Kapituły do Spraw Profesorów Oświaty
- Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”
- Członkowie Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego
- Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Gdańskiego
- Honorowi obywatele Rumi
- Kaszubi
- Laureaci Nagrody Naukowej Miasta Gdańska im. Jana Heweliusza
- Ludzie urodzeni w Rumi
- Ministrowie edukacji III Rzeczypospolitej
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej
- Polacy odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec
- Polacy odznaczeni Orderem Zasługi (Węgry)
- Politycy Akcji Wyborczej Solidarność
- Politycy Platformy Obywatelskiej
- Polscy posłowie do Parlamentu Europejskiego
- Rektorzy Politechniki Gdańskiej
- Senatorowie z województwa pomorskiego (od 2001)
- Urodzeni w 1947