Sherman Firefly

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sherman Firefly VC
polski Sherman Firefly
polski Sherman Firefly
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Typ pojazdu czołg średni
Trakcja gąsienicowa
Załoga 4 (dowódca, działonowy, ładowniczy/radiooperator, kierowca)
Historia
Produkcja 1942–1945
Egzemplarze 2348
Dane techniczne
Silnik 5 sprzężonych silników gaźnikowych Chrysler Multibank o mocy 425 KM (312 kW)
Transmisja mechaniczna
Pancerz grubość: 13–108 mm
Długość 7,85 m
Szerokość 2,64
Wysokość 2,74 m
Masa 32 700 kg
Osiągi
Prędkość 40 km/h (po drodze)
37 km/h (w terenie)
Zasięg 160 km (po drodze)
Pokonywanie przeszkód
Ściany (wys.) 0,72 m
Kąt podjazdu 30º
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 armata QF 17-pounder kal. 76,2 mm
1 wielkokalibrowy karabin maszynowy M2 kal. 12,7 mm
2 karabiny maszynowe M1919 kal. 7,62 mm
Użytkownicy
Wielka Brytania, Polska, Kanada, Czechosłowacja, Nowa Zelandia, Południowa Afryka

Sherman Firefly VCbrytyjska modyfikacja amerykańskiego czołgu średniego M4 Sherman z czasów II wojny światowej.

W latach 1942–1945 w ramach programu Lend-Lease do Wielkiej Brytanii wysłano 17 287 czołgów średnich M4 Sherman. Brytyjskie Shermany przeszły chrzest bojowy 23 października 1942 roku, podczas bitwy pod El Alamein. Angielscy wojskowi postanowili ulepszyć Shermana.

Na początku otrzymał brytyjską radiostację numer 19 na miejscu amerykańskiej radiostacji. Potem Brytyjczycy zaczęli wzmacniać opancerzenie czołgu, wymieniać przyrządy celownicze i obserwacyjne, zmienili silnik, ale najważniejszą modernizacją było dodanie brytyjskiej armaty 17-funtowej, która dawała możliwość podjęcia walki z niemieckimi czołgami PzKpfw VI Tiger i PzKpfw V Panther. Duże rozmiary armaty oraz jej zamka, nieproporcjonalne w stosunku do wnętrza wieży, wymusiły obrócenie jej o 90 stopni wzdłuż własnej osi, a także usunięcie stabilizacji żyroskopowej w wyniku czego leżała „na boku”. W grudniu 1943 roku Brytyjczycy postanowili zmodernizować 2100 pojazdów, jednak do czerwca 1944 roku zmodernizowano do standardu jedynie 600 pojazdów. Głównym użytkownikiem była Wielka Brytania, ale pewną ilość tych czołgów otrzymały Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie.