Sin-szarra-iszkun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Sin-szar-iszkun)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sin-szarra-iszkun (akad. Sîn-šarra-iškun[1], tłum. "Sin dostarczył króla")– król Asyrii (?-612 p.n.e.)[1], syn Aszurbanipala, brat i następca Aszur-etel-ilani.

Rekonstrukcja rządów Sin-szarra-iszkuna nastręcza wiele problemów, gdyż dostępne źródła dotyczące jego panowania są nieliczne i trudne do interpretacji[2]. Pomimo tego iż był starszy, to jego młodszemu bratu, Aszur-etel-ilani, udało się przejąć władzę w Asyrii po śmierci ich ojca Aszurbanipala[2]. Dopiero po kliku latach, najprawdopodobniej ok. 623 r. p.n.e., udało się Sin-szarra-iszkunowi odsunąć brata od władzy i samemu przejąć tron asyryjski[2]. W pierwszych latach swego panowania urządzał on wyprawy wojenne do Babilonii, starając się przeciwdziałać rosnącym wpływom Nabopolassara[2]. W Babilonii wpływy asyryjskie były wciąż silne, a mieszkańcy wielu miast, jak mp. Uruk, Nippur czy Sippar, mieli pro-asyryjskie nastawienie[2]. W walce z Nabopolassarem Sin-szarra-iszkun sprzymierzył się z Mannejczykami i Egipcjanami, natomiast Nabopolassarowi udało się zawrzeć sojusz z Medyjczykami[2]. Tym ostatnim udało się w 614 r. p.n.e. zdobyć i złupić religijną stolicę Asyrii - miasto Aszur[2]. W następnym roku Sin-szarra-iszkun probował jeszcze wprawdzie kontratakować, ale atak w 612 r. p.n.e. połączonych armii Babilończyków i Medów zmusił go do wycofania się do Niniwy, stolicy Asyrii[2]. Miasto zostało oblężone i padło po trzech miesiącach[2]. Sin-szarra-iszkun najprawdopodobniej zginął w zdobytym mieście, ale jego dokładny los nie jest znany[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Grayson A.K., Königslisten und Chroniken. B. Akkadisch, w: Reallexikon der Assyriologie, tom VI (Klagesang-Libanon), Walter de Gruyter, Berlin - New York 1980-83, s. 133.
  2. a b c d e f g h i j hasło Sin-sharra-ishkun, [w:] Leick G., Who's Who..., s. 157.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • hasło Sin-sharra-ishkun, [w:] Leick G., Who's Who in the Ancient Near East, London and New York 2002, s. 157.