Andronik (postać biblijna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andronik, Atanazjusz i Junia

Andronik – postać biblijna, święty prawosławny[1].

Św. Paweł wspomina w Liście do Rzymian Andronika jako współtowarzysza więzienia (współbojownika, apostoła) i rodaka. Jedynym źródłem wiedzy o tej postaci jest wspomniany list apostoła (Rz 16,7 BT) i na tej podstawie egzegeci nie są w stanie określić sensu określenia „krewni”, roli, osobowości i dalszych losów Andronika.

Bollandyści określają go jako krewnego Junii (Juniasa), przytaczają też hagiografów, którzy pisali o mającym się odbyć w Efezie spotkaniu Andronika ze św. Janem, w wyniku namowy którego miał później zamieszkać w Smyrnie i być mężem Junii. „Synaksarium konstantynopolitańskie” przypisuje mu biskupstwo Panonii, Pseudo-Doroteusz biskupstwo w Hiszpanii.

Menologia wymieniają go pod dniem 17 maja.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 1: A-C. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 159. ISBN 83-7097-271-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]