Marek Ewangelista

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty Marek
apostoł
ewangelista
biskup
męczennik
Andrea Mantegna 087.jpg
Święty Marek Ewangelista, Andrea Mantegna, Städelsches Kunstinstitut Frankfurt
Data urodzenia  ?
Jerozolima (?)
Data śmierci ok. 68
Aleksandria (?)
Kościół/
wyznanie
chrześcijański
Wspomnienie 25 kwietnia[a]
Atrybuty księga, lew ze skrzydłami, drzewo figowe, zwój
Patron pisarzy, notariuszy, murarzy, Wenecji
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Marek Ewangelista, cs. Apostoł i jewangielist Mark – wedle tradycji Kościoła autor Ewangelii Marka uważanej za najstarszą i jednocześnie najkrótszą spośród ewangelii, kuzyn św. Barnaby, towarzysz św. Pawła, a później św. Piotra, apostoł z grona siedemdziesięciu dwóch. Zgodnie z relacją Papiasza wiernie spisał głoszone przez Piotra nauki. Według tradycji św. Marek został umęczony ok. 68 roku. Uznawany przez Kościół koptyjski za pierwszego patriarchę Aleksandrii i świętego; święty Kościoła katolickiego, anglikańskiego, ewangelickiego, prawosławnego i ormiańskiego[1].

Tradycja[edytuj | edytuj kod]

Księgi Nowego Testamentu nazywają go Markiem, Janem, a także Janem Markiem. Tradycyjnie wszystkie te osoby są utożsamiane ze św. Markiem, który wraz ze św. Barnabą towarzyszył św. Pawłowi w jego pierwszej podróży misyjnej, z której jednak zawrócił w Perge. Wyruszył później z Barnabą na Cypr. Wiemy o jego pobycie w Rzymie wraz ze św. Piotrem i św. Pawłem, kiedy to prawdopodobnie między rokiem 60 a 70 spisał swoją Ewangelię. Niewykluczone, że był synem Marii, przyjaciółki św. Piotra, do której tenże udał się po wyjściu z więzienia.

Tradycja kościelna sięgająca wczesnych wieków chrześcijaństwa identyfikuje młodzieńca wspomnianego w Ewangelii Marka 14,51-52, który był obecny przy aresztowaniu Jezusa, właśnie z Markiem, autorem Ewangelii[2][3].

Kult[edytuj | edytuj kod]

W ikonografii św. Marek ukazywany jest w stroju arcybiskupa, w paliuszu albo jako biskup wschodniego rytu[4].

Święty trzyma w dłoni zamkniętą lub otwartą księgę. Symbolizuje go m.in. lew ze skrzydłami, drzewo figowe, zwój[4].

Jest patronem pisarzy, notariuszy i murarzy, patronem Wenecji, gdzie jest szczególnie czczony.

Wspomnienie w Kościele katolickim, ewangelickim i anglikańskim obchodzone jest 25 kwietnia[1] (w KK ma rangę święta liturgicznego)[4].

Kościoły wschodnie z uwagi na liturgię według kalendarza juliańskiego wspominają św. Marka[1]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Liturgia katolicka.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 MarkusÖkumenisches Heiligenlexikon (niem.).
  2. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 3: M-P. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2000. ISBN 83-7097-671-9.
  3. Komentarz w Biblia Tysiąclecia, wydanie III. Poznań – Warszawa: Pallottinum, 1980, s. 1175.
  4. 4,0 4,1 4,2 Święty Marek, Ewangelista.
  5. Podwójne datowanie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Template-Bishop.svg Biskup Aleksandrii
? – 68
Template-Bishop.svg Następca
Anian