Święty Barnaba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty Barnaba
apostoł[1]
Barnabas.jpg
Data urodzenia  ?
Cypr
Data śmierci ok. 61
Salamina (Cypr)
Kościół/
wyznanie
prawosławny, katolicki
Wspomnienie 11 czerwca (kat),
11 czerwca i 4 stycznia (praw. liturgia według kal. jul.),
24 czerwca i 17 stycznia (praw. według kal. greg.)
Atrybuty stos, płomienie
Patron Cypru, Florencji i Mediolan
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Święty Barnaba, cs. Apostoł Warnawa, aram. Barnebhuah (zm. 61) – urodzony jako Józef, według Dziejów Apostolskich zaliczany do grona apostołów w szerszym znaczeniu, święty katolicki i prawosławny. Święty ten wymieniany jest w Modlitwie Eucharystycznej (Communicantes) Kanonu rzymskiego.

Żywot świętego[edytuj | edytuj kod]

Urodzony na Cyprze Żyd, z rodu Lewiego, wuj św. Marka Ewangelisty. Po nawróceniu św. Pawła, ten zaopiekował się nim i przedstawił go innym apostołom (Dz. Ap. 9:27).
Barnaba był jednym z opiekunów i nauczycieli Kościoła rozwijającego się w Antiochii, a potem misjonarzem na Cyprze i w Azji Mniejszej (Dz 13, 13-14), podróżował wraz ze św. Markiem i św. Pawłem m.in. niosąc pomoc dotkniętej głodem Judei (Dz 11,27-30). Brał udział w pierwszym soborze w Jerozolimie (Dz 15, 1-29).

Przypisywano mu autorstwo Listu do Hebrajczyków, a także apokryficznych Dziejów Barnaby, Listu Barnaby, Ewangelii Barnaby, wyrażającej wizję postaci i życia Jezusa bliską islamowi. Żadna z tych hipotez nie znalazła potwierdzenia.

Według tradycji został ukamienowany ok. 61 w Salaminie na Cyprze. Uznawany jest za pierwszego arcybiskupa Cypru.

Kult[edytuj | edytuj kod]

W ikonografii przedstawiany jest z atrybutami: stosem lub płomieniami[2].

Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 11 czerwca.

Cerkiew prawosławna wspomina apostoła Barnabę dwukrotnie:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Święci Cerkwi prawosławnej – Kategorie i tytuły. na cerkiew.pl
  2. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 1: A-C. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 252. ISBN 83-7097-271-3.
  3. podwójne datowanie

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hugo Hoever SOCist: Żywoty świętych Pańskich. przekład Zbigniew Pniewski. Warmińskie Wydawnictwo Diecezjalne, 1983, s. 206/207.
  • Święty Barnaba, Apostoł na brewiarz.katolik.pl [ostatnia aktualizacja: 27.05.2010]
  • ap. Barnaba na cerkiew.pl (oprac. Jarosław Charkiewicz)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]