Febe (postać biblijna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święta
Feba
Φοίβη
diakonisa
Data urodzenia w I wieku
Data śmierci w I wieku
Kościół/
wyznanie
katolicki
Wspomnienie 3 września

Feba, Febe z Koryntu, łac. Phoebe, gr. Φοίβη, Phoíbē (I wiek) – postać z Nowego Testamentu, diakonisa zboru w Kenchrach[1], święta katolicka.

Wymieniona przez apostoła Pawła w Liście do Rzymian (16,1 BT)[2], napisanym między 57 a 58 rokiem w Koryncie. Mieszkanka Kenchr (gr. Κεχριές,, Kechries), jednego z dwóch korynckich miast portowych. Feba posługiwała w tamtejszym Kościele lub spełniała posługę, później wykonywaną przez diakonisy. Jej zasługi dla św. Pawła i miejscowych chrześcijan sprawiły iż jest przez apostoła polecana adresatom. Przypuszczalnie miała udać się do Rzymu i była doręczycielką tego listu. Według tradycji była wdową.

Jej wspomnienie w Kościele katolickim, za Martyrologium rzymskim, obchodzone jest 3 września.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Warto wyjaśnić znaczenie imienia Febe – przewodzić, rządzić, stać na czele, stąd niektórzy komentatorzy twierdzą, że stała ona na czele zboru w Kechries - z XVI Ogólnopolskiego Forum Kobiet luterańskich, Warszawa, 28-30. 09. 2007, diakon Małgorzata Gaś
  2. Rz 16,1-2

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]