Łazarz (postać biblijna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy postaci biblijnej. Zobacz też: inne znaczenia słowa Łazarz.
Święty
Łazarz
Juan de Flandes 001.jpg
Wskrzeszenie Łazarza. Obraz pędzla Juana de Flandes (ok. 1500).
Kościół/
wyznanie
katolicki
Wspomnienie 4 maja, 17 czerwca, 16 lub 17 października i 17 grudnia
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Św. Łazarz z Betanii – postać biblijna. Według Nowego Testamentu został wskrzeszony przez Chrystusa (co opisuje Ewangelia Jana), święty Kościoła katolickiego.

Mieszkał na wschodnim stoku Góry Oliwnej w Lazarium razem z siostrami: Marią i Martą. Po zmartwychwstaniu Jezusa, Łazarz według jednej z legend trafił na Cypr[1], gdzie przez ponad 40 lat był biskupem chrześcijańskiej gminy w Kition (Larnace). Po śmierci został pochowany w miejscu, gdzie obecnie wznosi się Cerkiew św. Łazarza w Larnace. Kiedy Cypr dostał się we władanie Franków, jego szczątki zostały wywiezione do Francji i według różnych źródeł miały trafić do Autun i Avallon[1].

Według legendy prowansalskiej, po Wniebowstąpieniu Chrystusa, Łazarz udał się do Francji, gdzie został biskupem Marsylii.

W ikonografii św. Łazarz najczęściej przedstawiany jest w scenie wskrzeszenia oraz na uczcie w Betanii.

Jest patronem rzeźników, grabarzy, żebraków, trędowatych i zakonu lazarytów.

Od jego imienia pochodzi nazwa lazaret.

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 17 grudnia, ale martyrologia wymieniają go także 4 maja, 17 czerwca, 16 lub 17 października[2][1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 3: H-Ł. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 660-670. ISBN 83-7097-464-3.
  2. Święty Łazarz, biskup - Liturgia internetowa.
Commons in image icon.svg