Andrzej Bachleda-Curuś II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Bachleda-Curuś II
Andrzej Bachleda-Curuś II
Data i miejsce urodzenia 2 stycznia 1947
Polska Zakopane, Polska
Wzrost 176 cm
Waga 76 kg
Przydomek „Ałuś”
Debiut w PŚ 29 marca 1968 w Rossland
(5. miejsce - slalom)
Pierwsze punkty w PŚ 29 marca 1968 w Rossland
(5. miejsce - slalom)
Pierwsze podium w PŚ 17 stycznia 1970 w Kitzbühel
(2. miejsce - slalom gigant)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 9 lutego 1972 w Banff (slalom)
Dorobek medalowy

Andrzej Jan Bachleda-Curuś (ur. 2 stycznia[1] 1947 w Zakopanem) - były polski narciarz alpejski, medalista mistrzostw świata, olimpijczyk.

Pierwszy polski narciarz, który zdobył medal mistrzostw świata w konkurencjach alpejskich - brąz w 1970 w Val Gardena w kombinacji alpejskiej. W 1974 na mistrzostwach świata w St. Moritz poprawił to miejsce zdobywając w kombinacji alpejskiej srebrny medal.

Dwukrotnie wystąpił na olimpiadzie: w Grenoble 1968 (najlepsze miejsce: 6. w slalomie specjalnym) oraz w Sapporo 1972 (najlepsze miejsce: 9. w slalomie gigancie). W 1972 pełnił obowiązki chorążego polskiej reprezentacji olimpijskiej. Na swoim koncie ma także: zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata, 6 medali Zimowej Uniwersjady, 7 złotych medali Spartakiady Armii Zaprzyjaźnionych oraz 14-krotne zwycięstwo w mistrzostwach Polski.

Jest pierwszym Polakiem, który otrzymał nagrodę UNESCO "Fair Play" (1969). Po zakończeniu kariery (1981) wyjechał do Francji, gdzie mieszka do dzisiaj (2005).

4 listopada 2009 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[2].

Został członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010[3].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest synem Andrzeja Bachledy-Curuś - śpiewaka operowego (tenora) i Marii Gąsienicy-Wawrytko - mistrzyni Polski w narciarstwie alpejskim. Narciarzami alpejskimi i olimpijczykami byli także jego brat Jan i syn Andrzej z małżeństwa z Marią Ronikier, z którą miał jeszcze dwoje dzieci Szymona i Annę, której mąż Stéphane Exartier jest francuskim alpejczykiem, który również startował w barwach Polski.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas Strata Zwycięzca
26. 9 lutego 1968 Francja Grenoble Zjazd 2:05.48 min +5,63 s Francja Jean-Claude Killy
13. 12 lutego 1968 Francja Grenoble Gigant 3:35.71 min +6,43 s Francja Jean-Claude Killy
6. 17 lutego 1968 Francja Grenoble Slalom 1:40.61 min +0,88 s Francja Jean-Claude Killy
9. 10 lutego 1972 Japonia Sapporo Gigant 3:12.42 min +2,80 s Włochy Gustav Thöni
10. 13 lutego 1972 Japonia Sapporo Slalom 1:52.26 min +2,99 s Hiszpania Francisco Fernández Ochoa

Mistrzostwa Świata[edytuj | edytuj kod]

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Slalom Gigant Klasyfikacja Generalna
1967/1968 15. - 26.
1968/1969 15. 29. 30.
1969/1970 13. 9. 13.
1970/1971 11. 9. 15.
1971/1972 2. 8. 6.
1972/1973 11. 17. 22.
1973/1974 - - 41.

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas
1. 19 lutego 1972 Kanada Banff Slalom 1:44.45 min

Miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas Loc. Strata Zwycięzca
1. 17 stycznia 1970 Austria Kitzbühel Gigant 3:22.74 min 2 +2,07 s Szwajcaria Dumeng Giovanoli
2. 9 stycznia 1972 Niemcy Zachodnie Berchtesgaden Slalom 1:39.89 min 3 +0,53 s Francja Henri Duvillard
3. 16 stycznia 1972 Austria Kitzbühel Slalom 1:53.17 min 3 +2,19 s Francja Jean-Noël Augert
4. 19 lutego 1972 Kanada Banff Slalom 1:44.45 min 1 - -
5. 17 marca 1972 Włochy Madonna di Campiglio Slalom 1:45.77 min 3 +1,70 s Włochy Roland Thöni
6. 28 stycznia 1973 Austria Kitzbühel Slalom 1:47.56 min 3 +1,34 s Francja Jean-Noël Augert

Przypisy

  1. Różne źródła podają rozbieżne informacje na temat daty urodzenia:
    2 stycznia 1947 podają: Andrzej Bachleda-Curuś na stronie PKOl, Wielka Encyklopedia PWN tom III ISBN 83-01-13436-4 strona 76
    21 stycznia 1947 podaje Profil zawodnika na stronie FIS
    2 lutego 1947 podaje Leksykon olimpijczyków polskich 1924–2006, Fundacja Dobrej Książki, ISBN 978-83-86320-10-3, str. 582
  2. M.P. z 2010 r. Nr 28, poz. 324
  3. Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego. onet.pl, 16 maja 2010. [dostęp 26 kwietnia 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]