Karl Schranz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karl Schranz
Karl Schranz
Data i miejsce urodzenia 18 listopada 1938
St. Anton, III Rzesza
Klub Ski Club Arlberg
Debiut w PŚ 5.01 1967, Berchtesgaden
(7. miejsce – slalom)
Pierwsze punkty w PŚ 5.01 1967, Berchtesgaden
(7. miejsce – slalom)
Pierwsze podium w PŚ 29.01 1967, Megève
(3. miejsce – slalom)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 12.12 1968, Val d'Isère
(gigant)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Innsbruck 1964 Gigant
Mistrzostwa świata
Złoto
Chamonix 1962 Zjazd
Złoto
Chamonix 1962 Kombinacja
Złoto
Val Gardena 1970 Gigant
Srebro
Chamonix 1962 Gigant
Srebro
Innsbruck 1964 Gigant
Brąz
Portillo 1966 Gigant
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1968/1969
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
1969/1970
Puchar Świata (Zjazd)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1968/1969
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1969/1970
Puchar Świata (Slalom gigant)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1968/1969
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1971/1972
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1967/1968

Karl Schranz (ur. 18 listopada 1938 w St. Anton) – austriacki narciarz alpejski, wicemistrz olimpijski, sześciokrotny medalista mistrzostw świata oraz dwukrotny zdobywca Pucharu Świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces w karierze Karl Schranz osiągnął w 1957 roku, kiedy zwyciężył w zjeździe i kombinacji podczas zawodów Arlberg Kandahar w Chamonix. Wyniki te powtórzył rok później, wygrywając ponadto w slalomie w St. Anton. W tym samym roku został również mistrzem Austrii zjeździe, gigancie oraz kombinacji. Kolejne zwycięstwa osiągnął w 1959 roku, wygrywając zjazd i kombinację na zawodach Arlberg Kandahar w Garmisch-Partenkirchen, zjazd na zawodach Lauberhornrennen w Wengen oraz zjazd, giganta i kombinację podczas zawodów 3-Tre w Madonna di Campiglio.

W 1960 roku brał udział w igrzyskach olimpijskich w Squaw Valley, zajmując siódme miejsce w zjeździe i gigancie. Pierwsze medale wywalczył na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Chamonix. Najpierw zajął czwarte miejsce w slalomie, przegrywając walkę o podium ze swym rodakiem, Gerhardem Nenningiem o 0,03 sekundy. Następnie zajął drugie miejsce w gigancie, rozdzielając na podium dwóch kolejnych Austriaków: Egona Zimmermanna i Martina Burgera. W dwóch ostatnich konkurencjach, zjeździe i kombinacji, Schranz okazał się najlepszy. Swój jedyny medal olimpijski wywalczył na igrzyskach olimpijskich w Innsbrucku w 1964 roku, gdzie był drugi w gigancie. Wyprzedził go tylko Francuz François Bonlieu, który był szybszy o 0,38 sekundy. Na tej samej imprezie był też jedenasty w zjeździe, a w slalomie zajął 24. miejsce. Kolejny medal wywalczył na mistrzostwach świata w Portillo w 1966 roku, zajmując trzecie miejsce w gigancie. W zawodach tych wyprzedzili go tylko Francuzi: Guy Périllat i Georges Mauduit.

Schranz na tracie Lauberhorn, 1966

Debiut w zwodach Pucharu Świata zanotował 5 stycznia 1967 roku w Berchtesgaden, zajmując siódme miejsce w slalomie. Tym samym już w swoim debiucie zdobył pierwsze pucharowe punkty. Były to równocześnie pierwsze w historii zawody tego cyklu. Trzy tygodnie później wywalczył pierwsze pucharowe podium, zajmując trzecie miejsce w slalomie, za dwoma rodakami: Périllatem i Jean-Claude'em Killym. W większości swoich startów w sezonie 1966/1967 plasował się w czołowej dziesiątce, jednak na podium już nie stanął. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie siódme miejsce. Podobne wyniki osiągnął w sezonie 1967/1968, który ukończył na ósmej pozycji. Na podium stanął tylko raz, 16 stycznia 1968 roku w Wengen, zajmując drugie miejsce w zjeździe. W tym samym sezonie zajął też trzecie miejsce w klasyfikacji zjazdu, plasując się za Nenningiem i Killym. W lutym 1968 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Grenoble, jednak nie zdobył medalu. W zjeździe był piąty, w gigancie szósty, a w slalomie nie awansował do finału.

Największe sukcesy w Pucharze Świata osiągał w sezonach 1968/1969 i 1969/1970, kiedy zdobywał Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej. W tym czasie piętnaście razy stawał na podium, odnosząc przy tym dziewięć zwycięstw: 12 grudnia 1968 roku w Val d'Isère, 15 marca 1969 roku w Mont-Sainte-Anne, 5 stycznia w Adelboden i 10 lutego 1970 roku w Val Gardena wygrywał giganty, a 11 stycznia 1969 roku w Wengen, 18 stycznia 1969 roku w Kitzbühel, 1 lutego 1969 roku w St. Anton, 23 stycznia 1970 roku w Megève oraz 1 lutego 1970 roku w Garmisch-Partenkirchen był najlepszy w biegu zjazdowym. Wyniki te dały mu dwukrotne zwycięstwo w klasyfikacji zjazdu oraz zwycięstwo w klasyfikacji giganta w sezonie 1968/1969. W 1970 roku startował na mistrzostwach świata w Val Gardena, gdzie zdobył swój ostatni medal na międzynarodowej imprezie. Zwyciężył tam w slalomie gigancie, wyprzedzając bezpośrednio swego rodaka Wernera Bleinera oraz Dumenga Giovanolego ze Szwajcarii. Na tych samych mistrzostwach nie ukończył slalomu, a w zjeździe zajął czwarte miejsce, przegrywając walkę o podium z Australijczykiem Malcolmem Milne'em.

W sezonie 1970/1971 na podium stanął dwa razy, nie odnosząc żadnego zwycięstwa. Po raz pierwszy w karierze uplasował się poza czołową dziesiątką klasyfikacji generalnej, zajmując jedenaste miejsce. Lepiej zaprezentował się w kolejnym sezonie, w którym trzykrotnie zwyciężał w zawodach pucharowych: 12 grudnia 1971 roku w Val d'Isère oraz 14 i 15 stycznia 1972 roku w Kitzbühel był najlepszy w zjazdach. Dało mu to ósme miejsce w klasyfikacji generalnej oraz drugie miejsce w klasyfikacji zjazdu, w której lepszy był jedynie Szwajcar Bernhard Russi. Austriak miał wystartować także w igrzyskach olimpijskich w Sapporo w 1972 roku jako jeden z faworytów. Niedługo przed rozpoczęciem imprezy ówczesny prezydent Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego Avery Brundage odmówił mu prawa startu, uznając go za profesjonalistę[1][2]. Zgodnie z ówczesnymi przepisami każdy sportowiec, który podpisał kontrakt sponsorski, był automatycznie uznawany za zawodowca. Jeszcze w 1972 roku Schranz zakończył karierę[3].

W latach 1966, 1969 i 1970 otrzymywał nagrodę Skieur d’Or, przyznawaną przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Dziennikarzy Narciarskich[4]. W latach 1959, 1962 i 1970 był wybierany sportowcem roku w Austrii. Ponadto w 1980 roku otrzymał także Odznakę Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii[5]. Łącznie jedenaście razy zdobywał mistrzostwo kraju, w tym w zjeździe w latach 1958, 1963, 1965 i 1968, w slalomie w latach 1962 i 1963, gigancie w latach 1958 i 1966 oraz kombinacji w latach 1958, 1962 i 1968.

Poza tym Schranz był również kilkukrotnie najlepszy w zawodach Arlberg Kandahar: w 1962 roku w Sestriere i 1965 roku w St. Anton wygrał zjazd i kombinację, a w 1970 roku w Garmisch-Partenkirchen i 1972 roku w Kitzbühel wygrywał zjazd. Czterokrotnie triumfował w zawodach Hahnenkammrennen w Kitzbühel: w latach 1966, 1969 i 1972 był najlepszy w zjeździe, a w 1966 roku wygrał także kombinację[6]. W latach 1968-1969 wygrywał slalom i kombinację w ramach zawodów Critérium de la première neige w Val d'Isère, a w 1972 roku na tych samych zawodach był najlepszy w zjeździe[7]. Sześciokrotnie zwyciężał w zawodach Lauberhornrennen w szwajcarskim Wengen: w latach 1959, 1963, 1966 i 1969 wygrywał zjazd, a w latach 1965-1966 był najlepszy w kombinacji[8].

Po zakończeniu kariery osiadł w Sankt Anton, gdzie prowadził hotel. Pomagał zorganizować rozgrywane w tej miejscowości Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Alpejskim 2001.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Schranz w 2008 r.

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
7. 21 lutego 1960 Stany Zjednoczone Squaw Valley Gigant 1:48,3 min +2,5 s Szwajcaria Roger Staub
7. 22 lutego 1960 Stany Zjednoczone Squaw Valley Zjazd 2:06,0 min +3,2 s Francja Jean Vuarnet
11. 31 stycznia 1964 Austria Innsbruck Zjazd 2:18,16 min +2,82 s Austria Egon Zimmermann
2.Silver medal.svg 2 lutego 1964 Austria Innsbruck Gigant 1:46,71 min +0,38 s Francja François Bonlieu
24. 8 lutego 1964 Austria Innsbruck Slalom 2:11,13 min +10,45 s Austria Josef Stiegler
5. 9 lutego 1968 Francja Grenoble Zjazd 1:59,85 min +2,04 s Francja Jean-Claude Killy
6. 12 lutego 1968 Francja Grenoble Gigant 3:29,28 min +3,80 s Francja Jean-Claude Killy
DNQ 17 lutego 1968 Francja Grenoble Slalom 1:39,73 min Francja Jean-Claude Killy

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
7. 21 lutego 1960 Stany Zjednoczone Squaw Valley Gigant 1:48,3 min +2,5 s Szwajcaria Roger Staub
7. 22 lutego 1960 Stany Zjednoczone Squaw Valley Zjazd 2:06,0 min +3,2 s Francja Jean Vuarnet
4. 12 lutego 1962 Francja Chamonix Slalom 2:21,67 min +2,56 s Francja Charles Bozon
2.Silver medal.svg 15 lutego 1962 Francja Chamonix Gigant 1:38,97 min +0,15 s Austria Egon Zimmermann
1.Gold medal.svg 18 lutego 1962 Francja Chamonix Zjazd 2:24,33 min - -
1.Gold medal.svg 18 lutego 1962 Francja Chamonix Kombinacja 11,04 pkt - -
11. 31 stycznia 1964 Austria Innsbruck Zjazd 2:18,16 min +2,82 s Austria Egon Zimmermann
2.Silver medal.svg 2 lutego 1964 Austria Innsbruck Gigant 1:46,71 min +0,38 s Francja François Bonlieu
24. 8 lutego 1964 Austria Innsbruck Slalom 2:11,13 min +10,45 s Austria Josef Stiegler
6. 8 lutego 1964 Austria Innsbruck Kombinacja 33,99 pkt +20,76 pkt Niemcy Zachodnie Ludwig Leitner
9. 7 sierpnia 1966 Chile Portillo Zjazd 1:34,40 min  ? Francja Jean-Claude Killy
3.Bronze medal.svg 10 sierpnia 1966 Chile Portillo Gigant 3:19,42 min +0,98 s Francja Guy Périllat
5. 9 lutego 1968 Francja Grenoble Zjazd 1:59,85 min +2,04 s Francja Jean-Claude Killy
6. 12 lutego 1968 Francja Grenoble Gigant 3:29,28 min +3,80 s Francja Jean-Claude Killy
DNQ 17 lutego 1968 Francja Grenoble Slalom 1:39,73 min Francja Jean-Claude Killy
DNF 8 lutego 1970 Włochy Val Gardena Slalom 1:39,47 min - Francja Jean-Noël Augert
1.Gold medal.svg 10 lutego 1970 Włochy Val Gardena Gigant 4:19,19 min - -
4. 15 lutego 1970 Włochy Val Gardena Zjazd 2:24,57 min +0,89 s Szwajcaria Bernhard Russi

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Francja Val d'Isère12 grudnia 1968 (gigant)
  2. Szwajcaria Wengen11 stycznia 1969 (zjazd)
  3. Austria Kitzbühel18 stycznia 1969 (zjazd)
  4. Austria St. Anton1 lutego 1969 (zjazd)
  5. Kanada Mont-Sainte-Anne15 marca 1969 (gigant)
  6. Szwajcaria Adelboden5 stycznia 1970 (gigant)
  7. Francja Megève23 stycznia 1970 (zjazd)
  8. Niemcy Garmisch-Partenkirchen1 lutego 1970 (zjazd)
  9. Włochy Val Gardena10 lutego 1970 (gigant)
  10. Francja Val d'Isère12 grudnia 1971 (zjazd)
  11. Austria Kitzbühel14 stycznia 1972 (zjazd)
  12. Austria Kitzbühel15 stycznia 1972 (zjazd)
  • 12 zwycięstw (8 zjazdów i 4 giganty)

Pozostałe miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

  1. Francja Megève29 stycznia 1967 (slalom) – 3. miejsce
  2. Szwajcaria Wengen13 stycznia 1968 (zjazd) – 2. miejsce
  3. Niemcy Zachodnie Berchtesgaden3 stycznia 1969 (slalom) – 2. miejsce
  4. Szwajcaria Adelboden6 stycznia 1969 (gigant) – 3. miejsce
  5. Stany Zjednoczone Waterville Valley21 marca 1969 (gigant) – 2. miejsce
  6. Francja Val d'Isère14 grudnia 1969 (zjazd) – 3. miejsce
  7. Austria Kitzbühel17 stycznia 1970 (gigant) – 3. miejsce
  8. Stany Zjednoczone Heavenly Valley8 marca 1970 (gigant) – 3. miejsce
  9. Norwegia Voss13 marca 1970 (gigant) – 3. miejsce
  10. Włochy Sestriere13 grudnia 1970 (zjazd) – 3. miejsce
  11. Francja Val d'Isère20 grudnia 1970 (zjazd) – 3. miejsce

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy