Darlene Hard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Darlene Ruth Hard, zamężna Waggoner (ur. 6 stycznia 1936 w Los Angeles), tenisistka amerykańska, zwyciężczyni 21 turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej, podwójnej i mieszanej, zdobywczyni Pucharu Federacji.

Praworęczna tenisistka z Kalifornii, była kelnerka, słynęła z ofensywnej gry przy siatce, dobrego serwisu, woleja i smecza. Dobre wyniki osiągała przede wszystkim na szybkich nawierzchniach i w grach podwójnych, ale potrafiła także triumfować na paryskiej mączce kortów im. Rolanda Garrosa. W grze pojedynczej wygrała dwukrotnie mistrzostwa USA i raz mistrzostwa Francji, była ponadto w dalszych dwóch finałach mistrzostw USA i dwóch finałach Wimbledonu.

W deblu wygrała czterokrotnie Wimbledon, dwukrotnie w parze z Marią Bueno, raz z Jeanne Arth, raz z Altheą Gibson. W mistrzostwach USA triumfowała w grze podwójnej sześciokrotnie, w tym nieprzerwanie w latach 1958-1962. W mistrzostwach Francji triumfowała we wszystkich trzech konkurencjach - raz w singlu, trzy razy w deblu, dwa razy w mikście. Poza imprezami wielkoszlemowymi zdobyła siedem tytułów mistrzyni USA - cztery razy wygrywała grę podwójną w mistrzostwach USA na kortach ziemnych (1957 z Altheą Gibson, 1960 z Billie Jean Moffitt, 1962 z Sue Behlmar, 1963 z Marią Bueno), raz grę podwójną w mistrzostwach USA na kortach twardych (1963, z Paulette Verzin), raz grę pojedynczą na kortach twardych (1963), raz grę pojedynczą w mistrzostwach akademickich (Intercollegiate, 1958). W 1962 Hard wygrała również międzynarodowe mistrzostwa Włoch w deblu (z Marią Bueno).

W latach 1954-1963 figurowała w czołowej dziesiątce rankingu amerykańskiego, w tym jako liderka w latach 1960-1963. Była również klasyfikowana w czołówce nieoficjalnego rankingu światowego, w 1960 i 1961 na 2. miejscu (w 1960 za Marią Bueno, rok później za Angelą Mortimer). Występowała w reprezentacji USA w Pucharze Wightman w latach 1957, 1959, 1960, 1962 i 1963 (jedynie w 1960 trofeum przypadło Brytyjkom), odnosząc 6 zwycięstw w singlu (przy 3 porażkach) i 4 w deblu (1 porażka). Hard była również w składzie ekipy amerykańskiej w inauguracyjnej edycji Pucharu Federacji w 1963. W finale z Australijkami uległa zdecydowanie Margaret Smith, ale w parze z Billie Jean Moffitt zdobyła decydujący punkt deblowy (przeciwko Smith i Lesley Turner).

W 1973 została przyjęta do Międzynarodowej Tenisowej Hall of Fame.

Osiągnięcia w turniejach wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Finały singlowe w turniejach wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Bud Collins, Tennis Encyclopedia, Visible Ink Press, Detroit 1997
  • Martin Hedges, The Concise Dictionary of Tennis, Mayflower Books Inc, Nowy Jork 1978

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]