Max Décugis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Max Décugis
Max Décugis
Państwo  Francja
Data i miejsce urodzenia 24 września 1882
Paryż
Data i miejsce śmierci 6 września 1978
Biot
Gra pojedyncza
Roland Garros 1R (1925)
Wimbledon SF (1911, 1912)
US Open 1R (1925)
Gra podwójna
Wimbledon W (1911)
Dorobek medalowy

Maxime Omer Mathieu Décugis (ur. 24 września 1882 w Paryżu, zm. 6 września 1978 w Biot) – francuski tenisista, zwycięzca Wimbledonu w grze podwójnej, medalista igrzysk olimpijskich.

W grze pojedynczej Décugis wygrał osiem razy mistrzostwa Francji (obecnie French Open) i cztery razy dochodził do finału. Turniej ten, obecnie zaliczany do imprez wielkoszlemowych, w czasach sukcesów Décugisa nie miał charakteru międzynarodowego. Décugis triumfował także trzynaście razy w deblu oraz siedem razy w mikście, szczególnie silną parę tworzył z Maurice'em Germotem.

W 1911 roku jako pierwszy Francuz doszedł do ćwierćfinału na Wimbledonie. W tym samym roku z André Gobertem wygrał Wimbledon w grze podwójnej, pokonując w finale obrońców tytułu Josiaha Ritchieego i Anthony'ego Wildinga. Rok później para Décugis i Gobert nie sprostała w finale (challenge round) Charlesowi Dixonowi i Herbertowi Roperowi-Barrettowi.

Startując w igrzyskach olimpijskich Décugis zdobył trzy medale. W 1900 roku, podczas igrzysk olimpijskich w Paryżu wywalczył srebrny medal w deblu w parze z Amerykaninem Basilem Spaldingiem de Garmendia. Brązowy medal w deblu zdobył na igrzyskach olimpijskich w Antwerpii w 1920 roku, partnerując Pierre'owi Albarranowi. Na tych samych zawodach został mistrzem olimpijskim w grze mieszanej, razem z Suzanne Lenglen. Ponadto wygrał grę pojedynczą, podwójną i mieszaną na nieoficjalnej olimpiadzie letniej w Atenach w 1906 roku, imprezie zorganizowanej na dziesięciolecie pierwszych nowożytnych igrzysk olimpijskich.

W 1904 roku zadebiutował w reprezentacji Francji w Pucharze Davisa. Występował w tych rozgrywkach także w 1905, 1912, 1913, 1914 i 1919 roku. Reprezentacja Francji nie odnosiła w tym czasie większych sukcesów. Łączny bilans występów Décugisa to 6 zwycięstw i 9 porażek.

Finały w turniejach wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna (1–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 1911 Wimbledon, Londyn Trawiasta Francja André Gobert Wielka Brytania Josiah Ritchie
Nowa Zelandia Anthony Wilding
9:7, 5:7, 6:3, 2:6, 6:2
Finalista 1. 1912 Wimbledon, Londyn Trawiasta Francja André Gobert Wielka Brytania Charles Dixon
Wielka Brytania Herbert Roper-Barrett
6:3, 3:6, 4:6, 5:7

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]