Max Décugis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Max Décugis
Max Décugis
Państwo  Francja
Data i miejsce urodzenia 24 września 1882
Paryż
Data i miejsce śmierci 6 września 1978
Biot
Gra pojedyncza
Roland Garros 1R (1925)
Wimbledon SF (1911, 1912)
US Open 1R (1925)
Gra podwójna
Wimbledon W (1911)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Antwerpia 1920 tenis ziemny
(gra mieszana)
Srebro
Paryż 1900 tenis ziemny
(gra podwójna)
Brąz
Antwerpia 1920 tenis ziemny
(gra podwójna)
Olimpiada Letnia 1906
Złoto
Ateny 1906 (gra pojedyncza)
Złoto
Ateny 1906 (gra podwójna)
Złoto
Ateny 1906 (gra mieszana)

Maxime Omer Mathieu Décugis (ur. 24 września 1882 w Paryżu, zm. 6 września 1978 w Biot) – francuski tenisista, zwycięzca Wimbledonu w grze podwójnej, medalista igrzysk olimpijskich.

W grze pojedynczej Décugis wygrał osiem razy mistrzostwa Francji (obecnie French Open) i cztery razy dochodził do finału. Turniej ten, obecnie zaliczany do imprez wielkoszlemowych, w czasach sukcesów Décugisa nie miał charakteru międzynarodowego. Décugis triumfował także trzynaście razy w deblu oraz siedem razy w mikście, szczególnie silną parę tworzył z Maurice'em Germotem.

W 1911 roku jako pierwszy Francuz doszedł do ćwierćfinału na Wimbledonie. W tym samym roku z André Gobertem wygrał Wimbledon w grze podwójnej, pokonując w finale obrońców tytułu Josiaha Ritchieego i Anthony'ego Wildinga. Rok później para Décugis i Gobert nie sprostała w finale (challenge round) Charlesowi Dixonowi i Herbertowi Roperowi-Barrettowi.

Startując w igrzyskach olimpijskich Décugis zdobył trzy medale. W 1900 roku, podczas igrzysk olimpijskich w Paryżu wywalczył srebrny medal w deblu w parze z Amerykaninem Basilem Spaldingiem de Garmendia. Brązowy medal w deblu zdobył na igrzyskach olimpijskich w Antwerpii w 1920 roku, partnerując Pierre'owi Albarranowi. Na tych samych zawodach został mistrzem olimpijskim w grze mieszanej, razem z Suzanne Lenglen. Ponadto wygrał grę pojedynczą, podwójną i mieszaną na nieoficjalnej olimpiadzie letniej w Atenach w 1906 roku, imprezie zorganizowanej na dziesięciolecie pierwszych nowożytnych igrzysk olimpijskich.

W 1904 roku zadebiutował w reprezentacji Francji w Pucharze Davisa. Występował w tych rozgrywkach także w 1905, 1912, 1913, 1914 i 1919 roku. Reprezentacja Francji nie odnosiła w tym czasie większych sukcesów. Łączny bilans występów Décugisa to 6 zwycięstw i 9 porażek.

Finały w turniejach wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna (1–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 1911 Wimbledon, Londyn Trawiasta Francja André Gobert Wielka Brytania Josiah Ritchie
Nowa Zelandia Anthony Wilding
9:7, 5:7, 6:3, 2:6, 6:2
Finalista 1. 1912 Wimbledon, Londyn Trawiasta Francja André Gobert Wielka Brytania Charles Dixon
Wielka Brytania Herbert Roper-Barrett
6:3, 3:6, 4:6, 5:7

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]