Bob Hewitt (tenisista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bob Hewitt
Państwo  Republika Południowej Afryki
Miejsce zamieszkania Johannesburg
Data i miejsce urodzenia 12 stycznia 1940
Sydney
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1958
Zakończenie kariery 1983
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 34 (15 grudnia 1975)
Australian Open SF (1960, 1962, 1963)
Roland Garros 4R (1961, 1963–1965, 1967)
Wimbledon QF (1962, 1964, 1966)
US Open QF (1967)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 54
Najwyżej w rankingu 4 (23 sierpnia 1977)
Australian Open W (1963, 1964)
Roland Garros W (1972)
Wimbledon W (1962, 1964, 1967, 1972, 1978)
US Open W (1977)

Robert Anthony John Hewitt (ur. 12 stycznia 1940 w Dubbo) – południowoafrykański tenisista, do 1967 australijski, występujący na światowych kortach od 1958 do 1983 roku, mistrz dziesięciu turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej (1962–1977) i sześciu w grze mieszanej (1961–1979), zdobywca Karierowego Wielkiego Szlema w deblu i mikście, trzykrotny półfinalista Australian Open w grze pojedynczej (1960, 1962, 1963), triumfator Mistrzostw ATP 1977 w grze podwójnej i uczestnik w grze pojedynczej (1977), klasyfikowany w rankingu ATP na 34. miejscu w grze pojedynczej (1975) i na 4. w grze podwójnej (1977). Tenisista praworęczny z jednoręcznym backhandem. W latach 1992–2012 członek Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sław.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Robert Hewitt urodził się w styczniu 1940 roku w Dubbo w Nowej Południowej Walii w Australii. W cyklu amatorskich rozgrywek tenisowych zaczął występować w wieku osiemnastu lat. W 1970 przeszedł na zawodowstwo. Największe osiągnięcia odnotował w grze podwójnej i mieszanej. W pierwszej konkurencji wygrał dziewięć turniejów wielkoszlemowych, w drugiej – sześć. W 1977 zdobył Karierowego Wielkiego Szlema w deblu, wygrywając jedyne brakujące trofeum, w Nowym Jorku. Dwa lata później, ponownie w US Open, osiągnął Karierowego Wielkiego Szlema w mikście. Najczęściej triumfował na kortach Wimbledonu – przywiózł stamtąd łącznie siedem pucharów, w latach 1962–1979. W 1977 wygrał również Mistrzostwa ATP w grze podwójnej.

Najwięcej sukcesów deblowych odniósł w parze z Frewem McMillanem, przed zmianą obywatelstwa partnerowali mu również Fred Stolle i Ken Fletcher. Tytuły mikstowe zdobywał między innymi u boku Billie Jean King, Greer Stevens czy Wendy Turnbull. Po wprowadzeniu komputerowych rankingów ATP notowany był najwyżej na 34. miejscu w grze pojedynczej i 4. w grze podwójnej; wcześniej uznawano go za najlepszego deblistę świata według nieoficjalnych klasyfikacji. W 1974 przyczynił się w znacznym stopniu do zdobycia przez Republikę Południowej Afryki jedynego w historii tego kraju Pucharu Davisa. Wystąpił w półfinale, a finałowa konfrontacja z Indiami nie odbyła się, ponieważ tamtejsi zawodnicy odmówili przyjazdu do Afryki w geście protestu przeciwko panującemu tam apartheidowi. Ostatecznie trofeum przyznano Afrykanom[1].

W grze pojedynczej wygrał siedem turniejów i trzy razy doszedł do półfinału Australian Open.

Do 1967 roku Hewitt reprezentował ojczystą Australię. W tym właśnie roku ożenił się z mieszkanką Republiki Południowej Afryki i otrzymał tamtejsze obywatelstwo. Karierę tenisową zakończył w 1983.

W 1992 roku jego nazwisko włączono do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sław. Został z niej wykreślony 15 listopada 2012 w związku z oskarżeniami, jakoby molestował seksualnie dziewczęta, których był trenerem. Był to pierwszy przypadek, by tenisista został usunięty z galerii[2][3]. W 2013 roku został oskarżony o gwałt i napaść seksualną na trzech nieletnich dziewczynkach, lecz nie przyznał się do winy[4].

Sukcesy w turniejach zaliczanych do Wielkiego Szlema[edytuj | edytuj kod]

  • Australian Open
    • zwycięstwo w deblu: 1963, 1964
    • finał debla: 1962
    • zwycięstwo w grze mieszanej: 1961
  • French Open
    • zwycięstwo w deblu: 1972
    • finał debla: 1965
    • zwycięstwo w grze mieszanej: 1970, 1979
  • Wimbledon
    • zwycięstwo w deblu: 1962, 1964, 1967, 1972, 1978
    • finał debla: 1961, 1965
    • zwycięstwo w grze mieszanej: 1977, 1979
    • finał gry mieszanej: 1963
  • US Open
    • zwycięstwo w deblu: 1977
    • finał debla: 1968
    • zwycięstwo w grze podwójnej: 1979

Przypisy

  1. Łukasz Iwanek: Puchar Davisa: Czechy o trzecią koronę, Hiszpania o podtrzymanie rządów (pol.). sportowefakty.pl, 2012-11-16. [dostęp 2012-11-16].
  2. Associated Press: Bob Hewitt suspended from HOF due to abuse claim (ang.). tennis.com, 2012-11-15. [dostęp 2012-11-16].
  3. Polska Agencja Prasowa: Bob Hewitt zawieszony przez Galerię Sław tenisa za skandal seksualny (pol.). sportowefakty.pl, 2012-11-16. [dostęp 2012-11-16].
  4. Polska Agencja Prasowa: Były tenisista Bob Hewitt oskarżony o gwałt (pol.). sportowefakty.pl, 2013-08-16. [dostęp 2013-08-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]