Helen Jacobs

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Helen Hull Jacobs (ur. 6 sierpnia 1908 w Globe, Arizona, zm. 2 czerwca 1997 w East Hampton, Nowy Jork) – tenisistka amerykańska, zwyciężczyni Wimbledonu i mistrzostw USA, liderka nieoficjalnego rankingu światowego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Większa część jej kariery stała pod znakiem rywalizacji ze starszą o trzy lata rodaczką Helen Wills. Obie Amerykanki trenowały w kalifornijskim Berkeley Tennis Club pod kierunkiem tego samego trenera Williama Fullera, obie były przez dwa lata z rzędu mistrzyniami USA juniorek, obie studiowały na University of California. Nie utrzymywały jednak kontaktów prywatnych, ograniczając się do spotkań na korcie. W tenisie górowała starsza z rywalek, wygrywając dziesięć z jedenastu pojedynków w dużych imprezach, zazwyczaj w fazie finałowej. Wills pokonała Jacobs cztery razy w finałach Wimbledonu, dwukrotnie w finałach mistrzostw USA, raz w finale mistrzostw Francji. Jedyne zwycięstwo Jacobs miało miejsce w finale mistrzostw USA w 1933, kiedy rywalka nie zdołała dokończyć meczu z powodu kontuzji i zeszła z kortu w trzecim secie. Dwa lata później Jacobs nie wykorzystała szansy na pokonanie Wills w finale Wimbledonu, kiedy prowadziła 5:3 w decydującym secie i zepsuła względnie prostego smecza przy piłce meczowej.

Helen Jacobs jest jedną z rekordzistek wielkoszlemowych mistrzostw USA. W latach 1932-1935 pozostawała w tym turnieju niepokonana, a w 1936 osiągnęła kolejny finał, ustanawiając serię 28 wygranych pojedynków z rzędu. Obok Chris Evert jest jedyną triumfatorką imprezy cztery razy z rzędu. Pierwszy finał osiągnęła w 1928, przegrywając z Wills. Trzy razy przegrywała decydujące mecze z Alice Marble, ostatni raz w 1940. W 1934 zdobyła na mistrzostwach USA "potrójną koronę" - w finale singla pokonała Sarah Palfrey, grę podwójną wygrała z Palfrey, grę mieszaną z George Lottem. Z pięciu przegranych wimbledońskich finałów pierwszy osiągnęła w 1929 (porażka z Wills). Oprócz utytułowanej rodaczki jej finałową pogromczynią okazała się w 1934 Brytyjka Dorothy Round, a jedyne zwycięstwo na londyńskich trawiastych kortach Jacobs odniosła w 1936, pokonując w trzech setach Niemkę Hilde Krahwinkel Sperling (pod nieobecność Helen Wills). Ostatni finał Wimbledonu w 1938 ponownie przegrała z Wills 4:6, 0:6, grając jednak z kontuzją.

Na mistrzostwach Francji musiała zadowolić się dwoma finałami singlowymi. Także debla nie udało się jej wygrać w Paryżu (była w finale w 1934), zdobyła natomiast cztery tytuły w deblu i mikście na mistrzostwach USA. W 1934 wygrała międzynarodowe mistrzostwa Włoch w Rzymie w grze pojedynczej i podwójnej (w parze z Elizabeth Ryan). Od 1927 figurowała w czołowej dziesiątce rankingu amerykańskiego, w tym na pierwszym miejscu w latach 1932-1935. W latach 1928-1940 była również w czołówce rankingu światowego prowadzonego przez "Daily Telegraph", w tym jako liderka w 1936.

W latach 1927-1939 występowała w reprezentacji USA w Pucharze Wightman (z przerwą w 1938). Większość edycji Pucharu Wightman z jej udziałem zakończyła się triumfem Amerykanek (1927, 1929 i od 1931). Rozegrała w tych rozgrywkach łącznie 30 meczów (w singlu i deblu).

Praworęczna Jacobs wyróżniała się na korcie zaciętością i wolą walki. Nie dysponowała równie silnymi uderzeniami jak Helen Wills, często posługując się zagraniami slajsowanymi, chętnie szukała natomiast rozwiązań wolejowych przy siatce. W 1932 jako pierwsza zawodniczka wystąpiła na mistrzostwach USA w szortach, rok później także na Wimbledonie. W czasie II wojny światowej służyła w marynarce na Dalekim Wschodzie, dochodząc do stopnia komandora porucznika. Była również autorką książek o tematyce tenisowej (Modern Tennis, 1933; Improve Your Tennis, 1936), a także wspomnień (Beyond the Game, 1936) oraz beletrystyki (Storm Against the Wind, 1944). W 1962 została wpisana do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.

Helen Jacobs wielokrotnie spotykała się na korcie z Polką Jadwigą Jędrzejowską. Pierwsze spotkanie nastąpiło w Berlinie w 1932 i zakończyło się niespodziewanym zwycięstwem Jędrzejowskiej 6:2, 4:6, 6:4, chociaż rywalka prowadziła w decydującej partii już 4:1. Jacobs pokonała Jędrzejowską m.in. w półfinale Wimbledonu w 1936 (6:3, 6:4), kiedy sięgnęła po końcowy sukces. Rok później Polka zrewanżowała się Amerykance w ćwierćfinale międzynarodowych mistrzostw Francji. W swoich wspomnieniach Urodziłam się na korcie Jędrzejowska poświęciła Helen Jacobs wiele miejsca, w tym finałowi Wimbledonu z Wills w 1938. W 1962, kiedy Jędrzejowska uczestniczyła po raz ostatni w międzynarodowych mistrzostwach USA na specjalne zaproszenie amerykańskiej federacji, spotkała się także z Jacobs, odnawiając dawną przedwojenną znajomość.

Jacobs była lesbijką[1][2]. Jej wieloletnia partnerką była Virginia Gurnee[2].

Osiągi[edytuj | edytuj kod]

Osiągnięcia w turniejach wielkoszlemowych:

Finały singlowe w turniejach wielkoszlemowych:

  • mistrzostwa USA 1928 - 2:6, 1:6 z Helen Wills
  • Wimbledon 1929 - 1:6, 2:6 z Helen Wills
  • mistrzostwa Francji 1930 - 2:6, 1:6 z Helen Wills
  • Wimbledon 1932 - 3:6, 1:6 z Helen Wills
  • mistrzostwa USA 1932 - 6:2, 6:2 z Carolin Babcock
  • mistrzostwa USA 1933 - 8:6, 3:6, 3:0 krecz z Helen Wills
  • mistrzostwa Francji 1934 - 5:7, 6:4, 1:6 z Margaret Scriven
  • Wimbledon 1934 - 2:6, 7:5, 3:6 z Dorothy Round
  • mistrzostwa USA 1934 - 6:1, 6:4 z Sarah Palfrey
  • Wimbledon 1935 - 3:6, 6:3, 5:7 z Helen Wills
  • mistrzostwa USA 1935 - 6:1, 6:4 z Sarah Palfrey
  • Wimbledon 1936 - 6:2, 4:6, 7:5 z Hilde Krahwinkel
  • mistrzostwa USA 1936 - 6:4, 3:6, 2:6 z Alice Marble
  • Wimbledon 1938 - 4:6, 0:6 z Helen Wills
  • mistrzostwa USA 1939 - 0:6, 10:8, 4:6 z Alice Marble
  • mistrzostwa USA 1940 - 2:6, 3:6 z Alice Marble

Przypisy

  1. EBSCOhost Connection: Transition
  2. 2,0 2,1 Paid Notice: Deaths JACOBS, HELEN HULL (ang.). The New York Times, 1997-06-04. [dostęp 2012-07-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bud Collins, Tennis Encyclopedia, Visible Ink Press, Detroit 1997
  • Zbigniew Dutkowski, Encyklopedia A...Z, w: "Tenis", nr 65 z listopada 2003
  • Jadwiga Jędrzejowska, Kazimierz Gryżewski, Urodziłam się na korcie, Wydawnictwo "Sport i Turystyka", Warszawa 1971

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]