Stanislas Wawrinka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stanislas Wawrinka
Stanislas Wawrinka
Państwo  Szwajcaria
Miejsce zamieszkania Saint-Barthélemy
Data i miejsce urodzenia 28 marca 1985
Lozanna
Wzrost 182 cm
Masa ciała 79 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 2002
Zakończenie kariery aktywny
Trener Magnus Norman
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 9 (9 czerwca 2008)
Australian Open QF (2011)
Roland Garros QF (2013)
Wimbledon 4R (2008, 2009)
US Open QF (2010)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 90 (6 listopada 2006)
Australian Open 3R (2006)
Roland Garros 3R (2006)
Wimbledon 1R (2006, 2007)
US Open 1R (2005)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Olympic rings with white rims.svg
Tenis
Gold medal with cup.svg złoto
Pekin 2008 debel

Stanislas Wawrinka (ur. 28 marca 1985 w Lozannie) − szwajcarski tenisista polskiego pochodzenia , reprezentant w Pucharze Davisa, mistrz olimpijski w grze podwójnej z Pekinu (2008).

Treningi tenisowe rozpoczął w wieku 8 lat, a jako 15-latek porzucił szkołę, koncentrując się na karierze sportowej. Występując jeszcze jako junior wygrał w roku 2003 wielkoszlemowy Roland Garros w grze pojedynczej. W pojedynku finałowym pokonał 7:5, 4:6, 6:3 Briana Bakera.

Grając już jako zawodowiec Wawrinka wygrał cztery turnieje rangi ATP World Tour. Pierwszy sukces odniósł w roku 2006 w chorwackim Umagu. Przeciwnikiem finałowym Szwajcara był Novak Đoković, który przy stanie 6:6 w pierwszym secie poddał pojedynek. W kwietniu 2010 roku Wawrinka wygrał kolejny turniej, na ziemnych kortach w Casablance. W finale wynikiem 6:2, 6:3 pokonał Victora Hănescu. Trzeci sukces odniósł w styczniu 2011 roku, podczas turnieju w Ćennaju. W półfinale pokonał Tomáša Berdycha, w finale zaś okazał się lepszy od Belga Xaviera Malisse'a. W maju 2013 roku tenisista szwajcarski zwyciężył na kortach ziemnych w Oeiras wygrywając w finale z Davidem Ferrerem. Ponadto Szwajcar jest finalistą ośmiu innych turniejów ATP World Tour, w tym rozgrywek ATP World Tour Masters 1000 z 2008 roku w Rzymie i w 2013 roku w Madrycie.

W grze podwójnej Szwajcar wygrał w roku 2008 wspólnie z Rogerem Federerem rozgrywki olimpijskie w Pekinie, a w finale pokonali Szwedzki debel Simon Aspelin-Thomas Johansson. Drugi tytuł w deblu Wawrinka wywalczył w styczniu 2013 roku w Ćennaju tworząc parę z Benoîtem Paire. Ponadto Wawrinka jest uczestnikiem czterech deblowych finałów ATP World Tour, w których został pokonany.

W roku 2004 debiutował w reprezentacji Szwajcarii w Pucharze Davisa. Do końca sezonu 2012 rozegrał dla zespołu 37 meczów. W singlu zwyciężył w 15 pojedynkach, natomiast 2 spotkania wygrał w deblu.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 9. miejscu w czerwcu 2008 roku, z kolei w zestawieniu deblistów w listopadzie 2006 roku zajmował 90. pozycję.

Prywatnie, dnia 15 grudnia 2009 roku Wawrinka poślubił szwajcarską prezenterkę telewizyjną i modelkę, Ilham Vuilloud. Szwajcar pochodzi z rodziny o polskich i czeskich korzeniach.

Spis treści

Statystyki turniejowe[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza[edytuj]

Zwycięzca (4)[edytuj]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik w finale Wynik finału
1. 2006 Chorwacja Umag Ceglana Serbia Novak Đoković 6:6, krecz
2. 2010 Maroko Casablanca Ceglana Rumunia Victor Hănescu 6:2, 6:3
3. 2011 Indie Ćennaj Twarda Belgia Xavier Malisse 7:5, 4:6, 6:1
4. 2013 Portugalia Oeiras Ceglana Hiszpania David Ferrer 6:1, 6:4

Finalista (8)[edytuj]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik w finale Wynik finału
1. 2005 Szwajcaria Gstaad Ceglana Argentyna Gastón Gaudio 4:6, 4:6
2. 2007 Niemcy Stuttgart Ceglana Hiszpania Rafael Nadal 4:6, 5:7
3. 2007 Austria Wiedeń Twarda (hala) Serbia Novak Đoković 4:6, 0:6
4. 2008 Katar Ad-Dauha Twarda Wielka Brytania Andy Murray 4:6, 6:4, 2:6
5. 2008 Włochy Rzym Ceglana Serbia Novak Đoković 6:4, 3:6, 3:6
6. 2010 Indie Ćennaj Twarda Chorwacja Marin Čilić 6:7(2), 6:7(3)
7. 2013 Argentyna Buenos Aires Ceglana Hiszpania David Ferrer 4:6, 6:3, 1:6
8. 2013 Hiszpania Madryt Ceglana Hiszpania Rafael Nadal 2:6, 4:6

Gra podwójna[edytuj]

Zwycięzca (2)[edytuj]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2008 Chińska Republika Ludowa Pekin Twarda Szwajcaria Roger Federer Szwecja Simon Aspelin
Szwecja Thomas Johansson
6:3, 6:4, 6:7(4), 6:3
2. 2013 Indie Ćennaj Twarda Francja Benoît Paire Niemcy Andre Begemann
Niemcy Martin Emmrich
6:2, 6:1

Finalista (4)[edytuj]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2004 Szwajcaria Gstaad Ceglana Szwajcaria Marc Rosset Indie Leander Paes
Czechy David Rikl
4:6, 2:6
2. 2008 Szwajcaria Gstaad Ceglana Szwajcaria Stéphane Bohli Czechy Jaroslav Levinský
Słowacja Filip Polášek
6:3, 2:6, 9-11
3. 2009 Indie Ćennaj Twarda Szwajcaria Jean-Claude Scherrer Stany Zjednoczone Eric Butorac
Stany Zjednoczone Rajeev Ram
3:6, 4:6
4. 2011 Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda Szwajcaria Roger Federer Ukraina Ołeksandr Dołhopołow
Belgia Xavier Malisse
4:6, 7:6(5), 7-10

Osiągnięcia w turniejach Wielkiego Szlema i ATP World Tour Masters 1000 (gra pojedyncza)[edytuj]

Turniej 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 Wygrane turnieje Bilans w karierze
Turnieje Wielkoszlemowe
Australia Australian Open 2R 3R 2R 3R 3R QF 3R 4R 0 / 8 17–8
Francja French Open 3R 1R 2R 3R 3R 4R 4R 4R QF 0 / 9 20–9
Wielka Brytania Wimbledon 1R 3R 1R 4R 4R 1R 2R 1R 0 / 8 9–8
Stany Zjednoczone US Open 3R 3R 4R 4R 1R QF 2R 4R 0 / 8 18–8
Turnieje ATP World Tour Masters 1000
Stany Zjednoczone Indian Wells 2R QF 4R QF 3R 4R 0 / 6 15–7
Stany Zjednoczone Miami 2R 2R 4R 3R 2R 0 / 5 8–5
Monako Monte Carlo 1R 1R SF 3R QF QF 0 / 6 11–6
Hiszpania Madryt 1R 3R 3R 3R 1R 3R F 0 / 7 13–7
Włochy Rzym 2R 1R 1R F 3R QF 3R 3R 2R 0 / 9 16–8
Kanada Montreal/Toronto 1R 2R 3R 3R 2R QF 0 / 6 9–6
Stany Zjednoczone Cincinnati 3R 1R 1R 2R 1R SF 0 / 6 7–6
Chińska Republika Ludowa Szanghaj Nie ATP Masters Series 3R 2R 3R 3R 0 / 4 7–4
Francja Paryż 2R 2R 3R 2R 1R 3R 1R 3R 0 / 8 8–8
Niemcy Hamburg 1R 1R 2R Nie ATP Masters Series 0 / 3 1–3
Ranking na koniec sezonu
54 30 36 13 21 21 17 17 N/A

Legenda

     W, wygrał turniej

     F, przegrał w finale

     SF, przegrał w półfinale

     QF, przegrał w ćwierćfinale

     4R, 3R, 2R, 1R przegrał w IV, III, II, I rundzie

     RR, odpadł w fazie grupowej

     –, nie startował w turnieju głównym

Bibliografia[edytuj]