Holly Hunter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Holly Hunter
Holly Hunter
Imię i nazwisko Holly Paige Hunter
Data
i miejsce urodzenia
20 marca 1958
Conyers
Zawód aktorka, producent filmowa
Współmałżonek Janusz Kamiński
(1995–2001)
Lata aktywności od 1981
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Holly Paige Hunter (ur. 20 marca 1958 w Conyers w stanie Georgia, USA) – amerykańska aktorka i producentka filmowa, zdobywczyni Oscara za rolę pierwszoplanową w filmie Fortepian (1993). W latach 1995–2001 była zamężna z operatorem filmowym Januszem Kamińskim.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Lata wczesne[edytuj | edytuj kod]

Holly Hunter urodziła się w stanie Georgia, jako córka Opal Marguerite (z domu Catledge), gospodyni domowej, i Charlesa Edwina Huntera, rolnika i producenta sprzętu sportowego. Hunter uzyskała dyplom wydziału dramatycznego na Carnegie Mellon University w Pittsburghu, po czym przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie wynajmowała mieszkanie wraz z aktorką Frances McDormand. Hunter tak w 2008 roku opisała życia w Bronksie: "było bardzo dużo Irlandczyków, a gdy się przeszło kilka przecznic dalej, natrafiało się głównie na Włochów". Swoją szansę otrzymała, gdy wraz z dramaturg Beth Henley zostały uwięzione w windzie. Henley obsadziła aktorkę w swojej sztuce Zbrodnie serca oraz The Miss Firecracker Contest.

Gdy przeniosła się do Los Angeles, w 1982 roku, zamieszkała w wspólnym domu wraz z grupą osób, do której należeli Frances McDormand, reżyser Sam Raimi, jak i również Joel i Ethan Coenowie.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Hunter na ekranie zadebiutowała w 1981 roku w horrorze Podpalenie (The Burning). Po przeprowadzce do Los Angeles w 1982 roku, Hunter pojawiła się w filmach telewizyjnych, przed przyjęciem drugoplanowej roli w filmie Szybka zmiana (Swing Shift, 1984). W tym samym roku po raz pierwszy pojawiła się w filmie braci Coen Śmiertelnie proste (Blood Simple), gdzie użyczyła głosu sekretarce Helene Trend. Sukces przyszedł wraz z rokiem 1987, kiedy Hunter zagrała w filmie Telepasja (Broadcast News), za który otrzymała pierwszą nominację do Oscara dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej oraz Srebrnego Niedźwiedzia podczas Festiwalu Filmowego w Berlinie. Następnie aktorka wystąpiła w filmie Miss fajerwerków (Miss Firecracker, 1989), u boku Mary Steenburgen i Tima Robbinsa oraz przyjęła propozycję Stevena Spielberga do udziału w ostatnim filmie z Audrey Hepburn w obsadzie, Na zawsze (Always, 1989). W tym samym roku aktorka występuje w telewizyjnym filmie Bez wyroku (Roe vs. Wade), za który otrzymuje nagrodę Emmy oraz nominację do Złotego Globu.

Rok 1993 przynosi aktorce role w filmach: Fortepian (The Piano) w reżyserii Jane Campion, oraz w Firmie (The Firm) Sydneya Pollacka. Za rolę w tych filmach aktorka otrzymuje dwie nominacje do Oscara w jednym roku, w dwóch kategoriach: najlepsza aktorka pierwszoplanowa (za Fortepian) i najlepsza aktorka drugoplanowa (za Firmę). Rola niemej Ady McGrath, wychowującej samotnie córkę Florę (Anna Paquin), oraz wydaną za mąż korespondencyjnie za Alisdaira Stewarta (Sam Neill), w filmie Fortepian przyniosła aktorce Oscara, nagrodę BAFTA, Złoty Glob oraz Złotą Palmę dla najlepszej aktorki podczas Festiwalu Filmowego w Cannes. Drugoplanowa rola Tammy Hemphill w adaptacji powieści Johna Grishama Firma, przyniosła aktorce nominację do Oscara oraz do nagrody BAFTA.

Następnie aktorka zagrała w thrillerze Psychopata (Copycat, 1995), gdzie wystąpiła u boku Sigourney Weaver i Dermota Mulroneya. Po roli w filmie Wakacje w domu (Home for the Holidays, 1995) w reżyserii Jodie Foster, aktorka pojawiła się w filmie Danny'ego Boyle'a Życie mniej zwyczajne (A Life Less Ordinary, 1997), gdzie grała u boku Ewana McGregora oraz Cameron Diaz. W 2000 roku Hunter występuje w filmie braci Coen Bracie, gdzie jesteś? (O Brother, Where Art Thou?). U boku Susan Sarandon i Dustina Hoffmana grała w filmie Mila księżycowego światła (Moonlight Mile, 2002), by następnie wyprodukować film Catherine Hardwicke Trzynastka (thirteen, 2003), w którym zagrała drugoplanową rolę matki trzynastoletniej Tracy (Evan Rachel Wood). Hunter za swoją rolę otrzymuje nominację do Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej.

W 2004 roku Hunter użyczyła głosu Elastynie w filmie animowanym studia Pixar Iniemamocni (The Incredibles). W 2005 roku aktorka występuje w filmie Ciało za milion (The Big White), gdzie wcielała się w postać żony Robina Williamsa. Od 2007 roku, Hunter występuje w serialu dramatycznym stacji TNT Ocalić Grace (Saving Grace), gdzie wciela się w postać kontrowersyjnej detektyw Grace Hanadarko. Za rolę w tym serialu Hunter otrzymuje nominacje do nagrody Emmy, Złotego Globu oraz nagrody Gildii Aktorów Filmowych.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Przez wiele lat Hunter żyła w związku z aktorem Arlissem Howardem. Jej mężem został polski operator Janusz Kamiński, od 20 maja 1995 aż do ich rozwodu, 21 grudnia 2001 roku. Od 2001 roku jest w związku z amerykańskim aktorem Gordonem MacDonaldem. W styczniu 2006 roku, rzecznik Hunter ogłosił, iż aktorka urodziła bliźnięta.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne
  • 2013: Paradise jako pani Mannerhelm
  • 2012: Jackie jako Jackie
  • 2012: Bez kompromisów (Won't Back Down) jako Evelyn Riske
  • 2005: Ciało za milion (The Big White) jako Margaret Barnell
  • 2005: Nine Lives jako Sonia
  • 2004: Iniemamocni (The Incredibles) jako Helen Parr / Elastyna (głos)
  • 2004: Czarna książeczka (Little Black Book) jako Barb
  • 2003: Skazany na wolność (Levity) jako Adele Easley
  • 2003: Trzynastka (Thirteen) jako Melanie Freeland
  • 2002: Mila księżycowego światła (Moonlight Mile) jako Mona Camp
  • 2001: Kiedy Bille pokonała Bobby'ego (When Billie Beat Bobby) jako Billie Jean King
  • 2000: Bracie, gdzie jesteś? (O Brother, Where Art Thou?) jako Penny
  • 2000: Co się zdarzyło w Harlan (Harlan County War) jako Ruby Kincaid
  • 2000: Na pierwszy rzut oka (Things You Can Tell Just by Looking At Her) jako Rebecca Waynon
  • 2000: Timecode jako producent
  • 2000: Kobieta potrzebna od zaraz (Woman Wanted) jako Emma Riley
  • 1999: Syn Jezusa (Jesus' Son) jako Mira
  • 1998: Pełnia życia (Living Out Loud) jako Judith Nelson
  • 1997: Życie mniej zwyczajne (A Life Less Ordinary) jako O'Reilly
  • 1996: Crash: Niebezpieczne pożądanie (Crash) jako Helen Remington
  • 1995: Wakacje w domu (Home for the Holidays) jako Claudia Larson
  • 1995: Psychopata (Copycat) jako M.J. Monahan
  • 1993: Firma (The Firm) jako Tammy Hemphill
  • 1993: Fortepian (The Piano) jako Ada McGrath
  • 1993: Prawdziwe przygody mamy morderczyni (The Positively True Adventures of the Alleged Texas Cheerleader-Murdering Mom) jako Wanda Holloway
  • 1992: Szalona w miłości (Crazy in Love) jako Georgie Symonds
  • 1991: Jedna runda (Once Around) jako Renata Bella
  • 1989: Mój przyjaciel szympans (Animal Behavior) jako Coral Grable
  • 1989: Miss fajerwerków (Miss Firecracker) jako Carnelle Scott
  • 1989: Bez wyroku (Roe vs. Wade) jako Ellen Russell/Jane Doe
  • 1989: Na zawsze (Always) jako Dorinda Durston
  • 1987: Stara wiara (A Gathering of Old Men) jako Candy Marshall
  • 1987: Koniec linii (End of the Line) jako Charlotte
  • 1987: Arizona Junior (Raising Arizona) jako Edwina 'Ed' McDunnough
  • 1987: Telepasja (Broadcast News) jako Jane Craig
  • 1984: Śmiertelnie proste (Blood Simple.) jako Helene Trend (głos, niewymieniona w czołówce)
  • 1984: Szybka zmiana (Swing Shift) jako Jeannie
  • 1984: With Intent to Kill jako Wynn Nolen
  • 1983: Svengali jako Leslie
  • 1983: Niecodzienna miłość (An Uncommon love) jako Karen
  • 1981: Podpalenie (The Burning) jako Sophie
Seriale telewizyjne
  • 2013: Top of the Lake jako GJ
  • 2013: Bonnie and Clyde: Dead and Alive jako Emma Parker
  • 2007–2010: Ocalić Grace (Saving Grace) jako Grace Hanadarko
  • 2001: The American Experience jako Mary Lincoln
  • 2001: Abraham and Mary Lincoln: A House Divided jako Mary Lincoln (głos)
Producent wykonawczy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Nagrody
Poprzednik
Emma Thompson
za Powrót do Howards End
Oscar dla Najlepszej aktorki pierwszoplanowej
1993
za Fortepian
Następca
Jessica Lange
za Błękit nieba
Poprzednik
Emma Thompson
za Powrót do Howards End
Złoty Glob dla Najlepszej aktorki w filmie dramatycznym
1994
za Fortepian
Następca
Jessica Lange
za Błękit nieba
Poprzednik
Emma Thompson
za Powrót do Howards End
BAFTA dla Najlepszej aktorki pierwszoplanowej
1994
za Fortepian
Następca
Susan Sarandon
za Klient