Michelle Pfeiffer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michelle Pfeiffer
Pfeiffer w 2007 roku podczas premiery filmu Gwiezdny pył
Pfeiffer w 2007 roku podczas premiery filmu Gwiezdny pył
Imię i nazwisko Michelle Marie Pfeiffer
Data
i miejsce urodzenia
29 kwietnia 1958
Stany Zjednoczone Santa Ana, Kalifornia
Zawód aktorka, modelka
Współmałżonek Peter Horton
(1981 − 1989)
David E. Kelley (od 1993)
Lata aktywności 1979 − nadal
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Michelle Pfeiffer w Wikicytatach

Michelle Marie Pfeiffer (ur. 29 kwietnia 1958 w Santa Ana w stanie Kalifornia) – amerykańska aktorka i producentka filmowa, modelka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest drugim z czworga dzieci Dicka Richarda Pfeiffera i Donny Taverny. Ma starszego brata Ricka i dwie młodsze siostry – Dedee (ur. 1964) i Lori (ur. 1965). Uczęszczała do Newport Harbor High School w Newport Beach, w stanie Kalifornia, zanim w 1976 roku ukończyła Fountain Valley High School w Fountain Valley. Pasjonowała się teatrem i pływaniem, pracowała jako kasjerka w supermarkecie i wybierała się na kurs dla stenotypistek. Jej życie zmieniło się, gdy w roku 1978 zdobyła tytuł Miss hrabstwa Orange. Zatrudniono ją jako modelkę, uczyła się aktorstwa w The Beverly Hills Playhouse, a potem trafiła do studia aktorskiego w Hollywood. Po udziale w serialachABC Fantastyczna wyspa (Fantasy Island, 1978-81) jako Atena, ABC Dom Delta (Delta House, 1979), NBC CHiPs (1979) i ABC B.A.D. Cats (1980) – zadebiutowała na dużym ekranie w dwóch komediach – Rycerze hollywoodzkich nocy (The Hollywood Knights, 1980) i Znów zakochani (Falling in Love Again, 1980) z Elliottem Gouldem. Sukcesem była postać typowej nastolatki w muzycznym sequelu Grease 2 (1982) u boku Maxwella Caulfielda, za którą zdobyła w Los Angeles nominację do nagrody dla Młodego Artysty.

Uznanie zdobyła w roli Elviry Hancock – biernej i narkotyzującej się kochanki gangstera Lopeza, a następnie żony Tony'ego Montany, granego przez Ala Pacino w dramacie kryminalnym Briana De Palmy Człowiek z blizną (Scarface, 1983). Później Pfeiffer stworzyła nominowaną do nagrody Saturna kreację Isabeau d'Anjou w adaptacji XIII-wiecznej legendy romańskiej Richarda Donnera Zaklęta w sokoła (Ladyhawke, 1985) z Rutgerem Hauerem o parze kochanków zaklętych przez wzgardzonego tyrana. W onirycznym dramacie sensacyjnym Ucieczka w noc (Into the Night, 1985) z Jeffem Goldblumem jest tajemniczą Dianą, której pojawienie się zapowiada serię przygód jak z koszmarnego snu. Do komediowych sukcesów zalicza się postać zmiennej i niewiernej aktorki Faith Healy z komedii Alana Aldy Słodka wolność (Sweet Liberty, 1986), matka sześciorga dzieci zafascynowana wysłannikiem piekieł w komedii fantasy Czarownice z Eastwick (The Witches of Eastwick, 1987) oraz nominowana do nagrody Złotego Globu rola wesołej wdówki po groźnym mafiosie (Alec Baldwin) w kasowym obrazie Poślubiona mafii (Married to the Mob, 1988).

W filmie Tequila Sunrise (1988) gra restauratorkę, która waha się czy wybrać policjanta (Kurt Russell) czy przemytnika (Mel Gibson). Za rolę cnotliwej pani Marie de Tourvel, która ulega cynicznemu wicehrabiemu de Valmont w stylowej ekranizacji powieści Choderlosa de Laclosa Niebezpieczne związki (Dangerous Liaisons, 1988), otrzymała nagrodę Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA) oraz nominację do nagrody Oscara. Kreacja piosenkarki Susie Diamond ratującej przed upadkiem tytułowy duet Bakerów w filmie muzycznym Wspaniali bracia Baker (The Fabulous Baker Boys, 1989) przyniosła jej m.in. prestiżową nagrodę im. D. W. Griffitha, Złoty Glob i drugą w karierze nominację do nagrody Oscara. Kolejne nominacje do nagrody Złotego Globu zdobyła za role – Rosjanka Katja Orlowa w adaptacji powieści Johna le Carréa Wydział Rosja (The Russia House, 1990), kelnerka Frankie w melodramacie Frankie i Johnny (Frankie and Johnny, (1991) u boku Ala Pacino, Lurene Hallett w dramacie Pole miłości (Love Field, 1992) – także nominacja do nagrody Oscara oraz hrabina Ellen Olenska w melodramacie Martina Scorsese Wiek niewinności (The Age of Innocence, 1993).

Znakomite recenzje, dwie nominacje do nagrody MTV za najlepszy pocałunek z Michaelem Keatonem i najbardziej pożądaną kobietę przyniosła jej rola przebiegłej i uwodzicielskiej Kobiety-Kota w kasowym hicie kinowym Tima Burtona Powrót Batmana (Batman Returns, 1992). Za postać nauczycielki języka angielskiego stosującej niekonwencjonalne metody nauczania w szkole dla licealistów z gett etnicznych, absolwentki szkoły oficerskiej korpusu Marines w biograficznym dramacie kryminalnym Młodzi gniewni (Dangerous Minds, 1995) odebrała nagrodę Blockbuster Entertainment. Za rolę ekscentrycznej ateistki Ingrid Magnussen w dramacie obyczajowym Biały oleander (White Oleander, 2002) zdobyła nagrody w kategoriach najlepsza aktorka drugoplanowa na festiwalach filmowych Kansas City Film Critics Circle Awards i San Diego Film Critics Society Awards.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Spotykała się z Fisherem Stevensem, Alekiem Baldwinem, Valem Kilmerem, Johnem Malkovichem i Michaelem Keatonem. Po nieudanym małżenstwie z aktorem Peterem Hortonem (1981-1989), w dniu 13 listopada 1993 roku wyszła ponownie za mąż za scenarzystę telewizyjnego Davida E. Kelley'a. Mają córkę Claudię Rose (ur. 1993) i syna Johna Henry'ego (ur. 1994).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne
Seriale telewizyjne
  • 1978–1981: Fantasy Island jako Atena / Deborah Dare
  • 1979: Delta House jako The Bombshell
  • 1979: CHiPs jako Jobina
  • 1980: B.A.D. Cats jako Samantha 'Sunshine' Jensen
  • 1985: ABC Afterschool Specials jako Annie
  • 1987: Great Performances jako Natica Jackson
  • 1993: Simpsonowie (The Simpsons) jako Mindy Simmons (głos)
  • 1995: Gdzie diabeł mówi dobranoc (Picket Fences) jako Klientka (niewymieniona w czołówce)
Producent

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]