Benjamin Raich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Benjamin Raich
Benjamin Raich
Data i miejsce urodzenia 28 lutego 1978
Arzl im Pitztal, Austria
Klub SV Leins
Wzrost 181 cm
Waga 83 kg
Debiut w PŚ 10.03 1996, Kvitfjell
(DNF - slalom)
Pierwsze punkty w PŚ 15.03 1997, Vail
(18. miejsce - gigant)
Pierwsze podium w PŚ 6.01 1999, Kranjska Gora (3. miejsce - slalom)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 7.01 1999, Schladming (slalom)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Turyn 2006 Slalom
Złoto
Turyn 2006 Gigant
Brąz
Salt Lake City 2002 Kombinacja
Brąz
Salt Lake City 2002 Slalom
Mistrzostwa świata
Złoto
Bormio 2005 Kombinacja
Złoto
Bormio 2005 Slalom
Złoto
Åre 2007 Drużynowo
Srebro
St. Anton 2001 Slalom
Srebro
Bormio 2005 Gigant
Srebro
Bormio 2005 Drużynowo
Srebro
Åre 2007 Superkombinacja
Srebro
Val d'Isère 2009 gigant
Srebro
Ga-Pa 2011 Drużynowo
Brąz
Bormio 2005 Supergigant
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto
Schwyz 1996 Slalom
Złoto
Schladming 1997 Gigant
Złoto
Megève 1998 Slalom
Złoto
Megève 1998 Gigant
Złoto
Megève 1998 Kombinacja
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa Kula
2005/2006
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2004/2005
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2006/2007
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2007/2008
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2008/2009
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2009/2010
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2003/2004
Puchar Świata (Slalom)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2000/2001
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2004/2005
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2006/2007
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2003/2004
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2005/2006
Puchar Świata (Gigant)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2004/2005
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2005/2006
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2001/2002
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2007/2008
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2008/2009
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2006/2007
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2009/2010
Puchar Świata (Kombinacja)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2004/2005
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2005/2006
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2009/2010
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2003/2004
Puchar Świata (Supergigant)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2007/2008
Oficjalna strona internetowa

Benjamin Raich (ur. 28 lutego 1978 r. w Arzl im Pitztal) – austriacki narciarz alpejski, czterokrotny medalista olimpijski, wielokrotny medalista mistrzostw świata seniorów i juniorów, a także zdobywca Pucharu Świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Benjamin Raich pojawił się 17 grudnia 1994 roku w Neustift im Stubaital, gdzie w zawodach FIS Race w gigancie zajął 22. miejsce. W marcu 1996 roku wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Schwyz, gdzie nie ukończył rywalizacji w gigancie, jednak w slalomie wywalczył złoty medal. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Schladming nie ukończył drugiego przejazdu w slalomie, był za to najlepszy w gigancie. Najlepsze wynik w tej kategorii wiekowej osiągnął jednak podczas mistrzostw świata juniorów w Megève w 1998 roku, gdzie zwyciężał w slalomie, gigancie oraz kombinacji. W międzyczasie, 10 marca 1996 roku w Kvitfjell, zadebiutował w zawodach Pucharu Świata, jednak nie ukończył zawodów w slalomie. Pierwsze punkty zdobył nieco ponad rok później 15 marca 1997 roku w Vail, zajmując osiemnaste miejsce w gigancie.

Regularne starty w zawodach pucharowych rozpoczął w sezonie 1998/1999. W swoim ósmym starcie tego sezonu, 6 stycznia 1999 roku w Kranjskiej Gorze po raz pierwszy stanął na podium, zajmując trzecie miejsce w slalomie. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Słoweniec Jure Košir oraz kolejny Austriak, Thomas Stangassinger. W kolejnych startach jeszcze cztery razy stawał na podium, w tym trzykrotnie zwyciężał: 7 stycznia w Schladming w slalomie, 10 stycznia we Flachau w gigancie oraz 17 stycznia 1999 roku w Wengen, ponownie w slalomie. W klasyfikacji generalnej dało mu to dziesiąte miejsce, w klasyfikacji giganta był siódmy, a wśród slalomistów zajął szóste miejsce. W lutym 1999 roku wystartował na mistrzostwach świata w Vail, gdzie był szósty w slalomie, a giganta nie ukończył. Podobne wyniki osiągał w sezonie 1999/2000, który ukończył na dziewiątym miejscu w klasyfikacji generalnej oraz czwartym w klasyfikacji giganta. Na podium stawał siedmiokrotnie, przy czym 26 lutego w Yong Pyong i 18 marca 2000 roku w Bormio wygrywał giganta.

Pierwszy medal wśród seniorów wywalczył na mistrzostwach świata w St. Anton, gdzie zdobył srebrny medal w slalomie. Na podium rozdzielił tam swego rodaka Mario Matta oraz Mitję Kunca ze Słowenii. Do zwycięzcy stracił zaledwie 0,15 sekundy. Wystąpił także w gigancie, jednak nie ukończył drugiego przejazdu. W zawodach pucharowych ośmiokrotnie plasował się w najlepszej trójce, odnosząc cztery zwycięstwa w slalomie: 14 stycznia w Wengen, 21 stycznia w Kitzbühel, 23 stycznia w Schladming oraz 11 marca 2001 roku w Åre. Wyniki te pozwoliły mu zająć czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej i giganta, a w klasyfikacji slalomu wywalczył pierwszą w karierze Małą Kryształową Kulę. W kolejnym sezonie na podium stanął trzy razy: 20 grudnia 2001 roku w Kranjskiej Gorze był drugi, dzień później zwyciężył, a 10 marca 2002 roku w Altenmarkt ponownie był drugi w slalomie gigancie. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie dziewiąte miejsce, a wśród gigancistów był drugi za Francuzem, Frédérikiem Covilim. W lutym 2002 roku startował na igrzysk olimpijskich w Salt Lake City, gdzie wywalczył dwa medale. Najpierw wystąpił w kombinacji, osiągając trzynasty czas zjazdu i trzeci w slalomie, co dało mu ostatecznie brązowy medal. W zawodach tych wyprzedzili go tylko Norweg Kjetil André Aamodt i Bode Miller z USA. Trzecie miejsce zajął także w rozgrywanym dziesięć dni później slalomie, plasując się za dwoma Francuzami: Jean-Pierre'em Vidalem i Sébastienem Amiezem. Był ponadto czwarty w gigancie, przegrywając walkę o podium z Norwegiem Lasse Kjusem o 0,08 sekundy.

Starty w sezonie 2002/2003 rozpoczął od występu w slalomie 27 października w Sölden, jednak nie ukończył rywalizacji. W dwóch kolejnych startach, 22 i 24 listopada w Park City zajmował trzecie miejsce, kolejno w gigancie i slalomie. W pozostałej części sezonu lepsze występy przeplatał słabszymi, na podium stając jeszcze trzy razy: 28 stycznia w Schladming był drugi w slalomie, 2 marca w Yong Pyong trzeci w tej konkurencji, a 15 marca 2003 roku w Lillehammer był drugi w gigancie. Po raz pierwszy od czterech lat nie odniósł żadnego pucharowego zwycięstwa. Dało mu to ósme miejsce w klasyfikacji generalnej i giganta oraz szóste w klasyfikacji slalomu. Z rozgrywanych w lutym 2003 roku mistrzostw świata w Sankt Moritz wrócił bez medalu. Kombinacji nie ukończył, w gigancie był dziewiąty, a w slalomie czwarty, przegrywając walkę o brązowy medal z Włochem Giorgio Roccą o 0,10 sekundy. Pierwszy raz na podium klasyfikacji generalnej PŚ stanął w sezonie 2003/2004, zajmując trzecie miejsce za dwoma innymi Austriakami: Hermannem Maierem i Stephanem Eberharterem. Był także drugi w klasyfikacji kombinacji, trzeci w klasyfikacji slalomu i czwarty w gigancie. Na podium stawał sześć razy, z czego trzy na najwyższym stopniu: 3 stycznia we Flachau był najlepszy w gigancie, a 18 stycznia w Wengen i 27 stycznia 2004 roku w Schladming zwyciężał w slalomie.

W przeciągu swych startów w Pucharze Świata najwięcej punktów Austriak zgromadził w sezonie 2004/2005. W sumie jedenaście razy plasował się w najlepszej trójce, odnosząc trzy zwycięstwa: 5 grudnia w Beaver Creek wygrał slalom, 14 stycznia w Wengen był najlepszy w kombinacji, a 26 lutego 2005 roku w Kranjskiej Gorze zwyciężył w gigancie. Łącznie zebrał 1454 punkty, co dało mu drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, 194 punkty za zwycięzcą, Bode Millerem. W tym samym sezonie Raich zwyciężył ponadto w klasyfikacjach kombinacji, slalomu i giganta, a w klasyfikacji supergiganta był szósty. Mistrzostwa świata w Bormio w 2005 roku okazały się dla Raicha najbardziej udaną imprezą w karierze; Austriak w pięciu startach wywalczył pięć medali. Najpierw wystąpił w supergigancie, w którym startował po raz pierwszy w zawodach tej rangi. Zajął w nim trzecie miejsce, ulegając tylko Millerowi i swemu rodakowi, Michaelowi Walchhoferowi. Cztery dni później wystartował w kombinacji, uzyskując trzeci czas zjazdu i najlepszy w slalomie. Dało mu to najlepszy łączny czas i zwycięstwo z przewagą 0,91 sekundy nad Norwegiem Akselem Lundem Svindalem. Następnie wywalczył srebrny medal w gigancie, rozdzielając Hermanna Maiera i Darona Rahlvesa z USA. Ponadto okazał się najlepszy w slalomie, a wspólnie z Renate Götschl, Kathrin Zettel, Michaelem Walchhoferem, Nicole Hosp i Rainerem Schönfelderem zdobył srebrny medal w zawodach drużynowych.

Swoją jedyną Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej zdobył w sezonie 2005/2006. Dziewiętnaście zawodów kończył w najlepszej dziesiątce, z czego na podium stawał aż dwunastokrotnie. Trzykrotnie był trzeci, dwukrotnie drugi, a siedem razy zwyciężał: 21 grudnia w Kranjskiej Gorze, 7 stycznia w Adelboden i 17 marca w Åre wygrywał giganta, 13 stycznia w Wengen, 22 stycznia w Kitzbühel i 3 lutego w Chamonix był najlepszy w superkombinacji, a 10 marca 2006 roku w Shiga Kōgen zwyciężył w slalomie. W efekcie zwyciężył w klasyfikacjach giganta i kombinacji, a wśród slalomistów był trzeci za Giorgio Roccą i Kalle Palanderem z Finlandii. W lutym 2006 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Turynie, gdzie zwyciężył w slalomie oraz gigancie. Zajął tam również 21. miejsce w supergigancie, a rywalizacji w kombinacji nie ukończył.

W czterech kolejnych sezonach zajmował drugie miejsce w klasyfikacji generalnej. W tym czasie wielokrotnie stawał na podium zawodów Pucharu Świata, zwyciężając dwanaście razy. W sezonie 2006/2007 wygrywał 12 listopada w Levi, 30 stycznia w Schladming i 18 marca 2007 roku w Lenzerheide (slalom), 6 stycznia w Adelboden i 3 marca w Kranjskiej Gorze (gigant) oraz 9 marca 2007 roku w Kvitfjell (superkombinacja). W sezonach 2007/2008 i 2009/2010 odniósł po jednym zwycięstwie, odpowiednio 9 grudnia 2008 roku w Bad Kleinkirchheim (slalom) i 11 grudnia 2009 roku w Val d'Isère (superkombinacja). Kolejne cztery zwycięstwa zanotował w sezonie 2008/2009: 7 grudnia w Beaver Creek, 10 stycznia w Adelboden i 13 marca 2009 roku w Åre był najlepszy w gigancie, a 12 grudnia w Val d'Isère wygrał superkombinację. Zdobył Małą Kryształową Kulę w slalomie w sezonie 2006/2007 oraz w kombinacji w sezonie 2009/2010, a w klasyfikacji giganta był drugi w sezonach 2007/2008 i 2008/2009 oraz trzeci w sezonach 2006/2007 i 2009/2010.

W 2007 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Åre, wspólnie z Renate Götschl, Fritzem Stroblem, Michaelą Kirchgasser, Marlies Schild i Mario Mattem zdobywając złoty medal w zawodach drużynowych. Indywidualnie wywalczył drugie miejsce w superkombinacji, w której uplasował się o 0,08 sekundy za Danielem Albrechtem, a o 0,16 sekundy przed jego rodakiem, Markiem Berthodem. Był też między innymi piąty w supergigancie i czwarty w slalomie, w którym w walce o medal lepszy o 0,03 sekundy okazał się Francuz Jean-Baptiste Grange. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Val d'Isère zdobył srebrny medal w gigancie, rozdzielając Szwajcara Carlo Jankę i Teda Ligety'ego z USA. Brał także udział w igrzyskach olimpijskich w Vancouver, gdzie jego najlepszym wynikiem było czwarte miejsce w slalomie. Po pierwszym przejeździe zajmował trzecie miejsce, jednak w drugim uzyskał szósty wynik, dzięki czemu wyprzedził go bezpośrednio Szwed André Myhrer. Zajął tam także szóste miejsce w superkombinacji i gigancie.

Ostatni medal zdobył w 2011 roku, kiedy podczas mistrzostw świata w Garmisch-Partenkirchen razem z Romedem Baumannem, Anną Fenninger, Michaelą Kirchgasser, Marlies Schild i Philippem Schörghoferem zajął drugie miejsce w zawodach drużynowych. Indywidualnie był piąty w supergigancie i czwarty w superkombinacji, w której walkę o podium przegrał z Włochem Peterem Fillem. W zawodach pucharowych tylko dwa razy znalazł się na podium, nie odnosząc zwycięstwa. W klasyfikacji generalnej, podobnie jak w kolejnych sezonach, plasował się poza najlepszą dziesiątką klasyfikacji generalnej. Ostatnie zwycięstwo odniósł 25 lutego 2012 roku w Crans Montana, gdzie był najlepszy w supergigancie. W sezonie 2012/2013 ani razu nie stanął na podium, a w sezonie 2013/2014 dokonał tego tylko raz, 8 marca 2014 roku w Kranjskiej Gorze zajmując drugie miejsce w gigancie. W 2013 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Schladming, gdzie jego najlepszym wynikiem było dziewiąte miejsce w gigancie. Brał również udział w igrzyskach w Soczi w 2014 roku, gdzie był siódmy w gigancie, a rywalizacji w slalomie nie ukończył.

W 2006 roku otrzymał nagrodę Skieur d’Or, przyznawaną przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Dziennikarzy Narciarskich[1]. W tym samym roku został również sportowcem roku w Austrii oraz otrzymał Odznakę Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii[2]. Kilkukrotnie zdobywał medale mistrzostw kraju, w tym złoty w gigancie w 2000 roku.

Jego siostra, Carina Raich, również uprawiała narciarstwo alpejskie, a szwagier, Mario Stecher reprezentował Austrię w kombinacji norweskiej.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
3.Bronze medal.svg 13 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Kombinacja 3:17,56 min +0,70 s Norwegia Kjetil André Aamodt
4. 21 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Gigant 2:23,28 min +1,12 s Austria Stephan Eberharter
3.Bronze medal.svg 23 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Slalom 1:41,06 min +0,15 s Austria Stephan Eberharter
DNF 14 lutego 2006 Włochy Turyn Kombinacja 3:09,35 min - Stany Zjednoczone Ted Ligety
21. 18 lutego 2006 Włochy Turyn Supergigant 1:30,65 min +1,40 s Norwegia Kjetil André Aamodt
1.Gold medal.svg 20 lutego 2006 Włochy Turyn Gigant 2:35,00 min - -
1.Gold medal.svg 25 lutego 2006 Włochy Turyn Slalom 1:43,14 min - -
14. 19 lutego 2010 Kanada Vancouver Supergigant 1:30,65 min +1,01 s Norwegia Aksel Lund Svindal
6. 21 lutego 2010 Kanada Vancouver Superkombinacja 2:44,92 min +1,21 s Stany Zjednoczone Bode Miller
6. 23 lutego 2010 Kanada Vancouver Gigant 2:37,83 min +1,00 s Szwajcaria Carlo Janka
4. 23 lutego 2010 Kanada Vancouver Slalom 1:39,32 min +0,49 s Włochy Giuliano Razzoli
7. 19 lutego 2014 Rosja Soczi Gigant 2:45,29 min +1,06 s Stany Zjednoczone Ted Ligety
DNF 22 lutego 2014 Rosja Soczi Slalom 1:41,84 min - Austria Mario Matt

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
DNF2 12 lutego 1999 Stany Zjednoczone Vail i Beaver Creek Gigant 2:19,31 min - Norwegia Lasse Kjus
5. 14 lutego 1999 Stany Zjednoczone Vail i Beaver Creek Slalom 1:42,12 min +0,43 s Finlandia Kalle Palander
DNF2 8 lutego 2001 Austria Sankt Anton Gigant 2:23,80 min - Szwajcaria Michael von Grünigen
2.Silver medal with cup.svg 10 lutego 2001 Austria Sankt Anton Slalom 1:39,66 min +0,15 s Austria Mario Matt
9. 12 lutego 2003 Szwajcaria Sankt Moritz Gigant 2:45,93 min +1,06 s Stany Zjednoczone Bode Miller
4. 16 lutego 2003 Szwajcaria Sankt Moritz Slalom 2:45,93 min +0,46 s Chorwacja Ivica Kostelić
3.Bronze medal with cup.svg 29 stycznia 2005 Włochy Bormio Supergigant 1:27,55 min +0,78 s Stany Zjednoczone Bode Miller
1.Gold medal with cup.svg 3 lutego 2005 Włochy Bormio Kombinacja 3:19,10 min - -
2.Silver medal with cup.svg 9 lutego 2005 Włochy Bormio Gigant 2:50,41 min +0,15 s Austria Hermann Maier
1.Gold medal with cup.svg 12 lutego 2005 Włochy Bormio Slalom 1:41,34 min - -
2.Silver medal with cup.svg 13 lutego 2005 Włochy Bormio Kombinacja drużynowa - - Niemcy Niemcy
2.Silver medal with cup.svg 8 lutego 2007 Szwecja Åre Superkombinacja 2:28,99 min +0,08 s Szwajcaria Daniel Albrecht
DNF1 14 lutego 2007 Szwecja Åre Gigant 2:19,64 min - Norwegia Aksel Lund Svindal
4. 17 lutego 2007 Szwecja Åre Slalom 1:57,33 min +2,24 s Austria Mario Matt
1.Gold medal with cup.svg 18 lutego 2007 Szwecja Åre Kombinacja drużynowa - - -
5. 4 lutego 2009 Francja Val d'Isère Supergigant 1:19,41 min +1,15 s Szwajcaria Didier Cuche
DNF1 9 lutego 2009 Francja Val d'Isère Superkombinacja 2:23,00 min - Norwegia Aksel Lund Svindal
2.Silver medal with cup.svg 13 lutego 2009 Francja Val d'Isère Gigant 2:18,82 min +0,71 s Szwajcaria Carlo Janka
DSQ2 15 lutego 2009 Francja Val d'Isère Slalom 1:44,17 min - Austria Manfred Pranger
5. 9 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Supergigant 1:38,31 min +1,24 s Włochy Christof Innerhofer
4. 14 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Superkombinacja 2:54,51 min +2,17 s Norwegia Aksel Lund Svindal
2.Silver medal with cup.svg 16 lutego 2011 Niemcy Ga-Pa Drużynowo - - Francja Francja
DNF 11 lutego 2013 Austria Schladming Superkombinacja 2:56,96 min - Stany Zjednoczone Ted Ligety
9. 15 lutego 2013 Austria Schladming Gigant 2:28,92 min +2,40 s Stany Zjednoczone Ted Ligety
13. 17 lutego 2013 Austria Schladming Slalom 1:51,03 min +2,59 s Austria Marcel Hirscher
DNF1 13 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Gigant - - Stany Zjednoczone Ted Ligety
DNF1 15 lutego 2015 Stany Zjednoczone Vail/Beaver Creek Slalom - - Francja Jean-Baptiste Grange

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
DNF1 1 marca 1996 Szwajcaria Schwyz Gigant 2:03,09 min - Austria Rainer Schönfelder
1.Gold medal.svg 3 marca 1996 Szwajcaria Schwyz Slalom 1:31,71 min - -
1.Gold medal.svg 28 lutego 1997 Austria Schladming Gigant 2:00,57 min - -
DNF2 1 marca 1997 Austria Schladming Slalom 1:34,80 min - Słowenia Mitja Dragšič
14. 26 lutego 1998 Francja Megève Zjazd 1:20,39 min +1,00 s Austria Andreas Buder
12. 27 lutego 1998 Francja Megève Supergigant 1:27,52 min +1,55 s Francja Freddy Rech
1.Gold medal.svg 28 lutego 1998 Francja Megève Gigant 2:01,62 min - -
1.Gold medal.svg 1 marca 1998 Francja Megève Slalom 1:23,06 min - -
1.Gold medal.svg 1 marca 1998 Francja Megève Kombinacja 15,55 pkt - -

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Austria Schladming7 stycznia 1999 (slalom)
  2. Austria Flachau10 stycznia 1999 (gigant)
  3. Szwajcaria Wengen17 stycznia 1999 (slalom)
  4. Korea Południowa Yong Pyong26 lutego 2000 (gigant)
  5. Włochy Bormio18 marca 2000 (gigant)
  6. Szwajcaria Wengen14 stycznia 2001 (slalom)
  7. Austria Kitzbühel21 stycznia 2001 (slalom)
  8. Austria Schladming23 stycznia 2001 (slalom)
  9. Szwecja Åre11 marca 2001 (slalom)
  10. Słowenia Kranjska Gora21 grudnia 2001 (gigant)
  11. Austria Flachau3 stycznia 2004 (gigant)
  12. Szwajcaria Wengen18 stycznia 2004 (slalom)
  13. Austria Schladming27 stycznia 2004 (slalom)
  14. Stany Zjednoczone Beaver Creek5 grudnia 2004 (slalom)
  15. Szwajcaria Wengen14 stycznia 2005 (superkombinacja)
  16. Słowenia Kranjska Gora26 lutego 2005 (slalom)
  17. Słowenia Kranjska Gora21 grudnia 2005 (gigant)
  18. Szwajcaria Adelboden7 stycznia 2006 (gigant)
  19. Szwajcaria Wengen13 stycznia 2006 (superkombinacja)
  20. Austria Kitzbühel22 stycznia 2006 (kombinacja)
  21. Francja Chamonix3 lutego 2006 (superkombinacja)
  22. Japonia Shiga Kōgen10 marca 2006 (slalom)
  23. Szwecja Åre17 marca 2006 (gigant)
  24. Finlandia Levi12 listopada 2006 (slalom)
  25. Szwajcaria Adelboden6 stycznia 2007 (gigant)
  26. Austria Schladming30 stycznia 2007 (slalom)
  27. Słowenia Kranjska Gora3 marca 2007 (gigant)
  28. Norwegia Kvitfjell9 marca 2007 (superkombinacja)
  29. Szwajcaria Lenzerheide18 marca 2007 (slalom)
  30. Austria Bad Kleinkirchheim9 grudnia 2007 (slalom)
  31. Stany Zjednoczone Beaver Creek7 grudnia 2008 (gigant)
  32. Francja Val d'Isère12 grudnia 2008 (superkombinacja)
  33. Szwajcaria Adelboden10 stycznia 2009 (gigant)
  34. Szwecja Åre13 marca 2009 (gigant)
  35. Francja Val d'Isère11 grudnia 2009 (superkombinacja)
  36. Szwajcaria Crans-Montana - 25 lutego 2012 (supergigant)

Pozostałe miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Słowenia Kranjska Gora6 stycznia 1999 (slalom) - 3.miejsce
  2. Szwajcaria Adelboden12 stycznia 1999 (gigant) - 3.miejsce
  3. Włochy Madonna di Campiglio - 13 grudnia 1999 (slalom) - 2.miejsce
  4. Słowenia Kranjska Gora21 grudnia 1999 (slalom) - 2.miejsce
  5. Austria Saalbach-Hinterglemm - 22 grudnia 1999 (gigant) - 3.miejsce
  6. Austria Kitzbühel23 stycznia 2000 (slalom) - 3.miejsce
  7. Włochy Bormio19 marca 2000 (slalom) - 2.miejsce
  8. Francja Les Arcs - 6 stycznia 2001 (gigant) - 2.miejsce
  9. Japonia Shiga Kōgen - 15 lutego 2001 (gigant) - 3.miejsce
  10. Japonia Shiga Kōgen - 17 lutego 2001 (slalom) - 3.miejsce
  11. Szwecja Åre10 marca 2001 (gigant) - 3.miejsce
  12. Słowenia Kranjska Gora20 grudnia 2001 (gigant) - 2.miejsce
  13. Austria Altenmarkt-Zauchensee - 10 marca 2002 (gigant) - 2.miejsce
  14. Stany Zjednoczone Park City - 22 listopada 2002 (gigant) - 3.miejsce
  15. Stany Zjednoczone Park City - 24 listopada 2002 (slalom) - 3.miejsce
  16. Austria Schladming28 stycznia 2003 (slalom) - 2.miejsce
  17. Korea Południowa Yong Pyong - 2 marca 2003 (slalom) - 3.miejsce
  18. Norwegia Lillehammer - 15 marca 2003 (gigant) - 2.miejsce
  19. Francja Chamonix11 stycznia 2004 (kombinacja) - 2.miejsce
  20. Austria Kitzbühel25 stycznia 2004 (kombinacja) - 2.miejsce
  21. Szwajcaria Adelboden8 lutego 2004 (slalom) - 3.miejsce
  22. Stany Zjednoczone Beaver Creek4 grudnia 2004 (gigant) - 3.miejsce
  23. Włochy Val Gardena - 17 grudnia 2004 (supergigant) - 3.miejsce
  24. Włochy Alta Badia - 19 grudnia 2004 (gigant) - 2.miejsce
  25. Francja Chamonix9 stycznia 2005 (slalom) - 2.miejsce
  26. Szwajcaria Wengen16 stycznia 2005 (slalom) - 3.miejsce
  27. Austria Schladming25 stycznia 2005 (slalom) - 2.miejsce
  28. Słowenia Kranjska Gora27 lutego 2005 (slalom) - 3.miejsce
  29. Szwajcaria Lenzerheide12 marca 2005 (gigant) - 3.miejsce
  30. Kanada Lake Louise - 27 listopada 2005 (supergigant) - 2.miejsce
  31. Włochy Madonna di Campiglio - 12 grudnia 2005 (slalom) - 2.miejsce
  32. Szwajcaria Adelboden8 stycznia 2006 (slalom) - 3.miejsce
  33. Austria Kitzbühel22 stycznia 2006 (slalom) - 3.miejsce
  34. Austria Schladming24 stycznia 2006 (slalom) - 3.miejsce
  35. Szwajcaria Adelboden7 stycznia 2007 (slalom) - 2.miejsce
  36. Niemcy Ga-Pa - 25 lutego 2007 (slalom) - 3.miejsce
  37. Słowenia Kranjska Gora4 marca 2007 (slalom) - 2.miejsce
  38. Szwajcaria Lenzerheide15 marca 2007 (supergigant) - 2.miejsce
  39. Kanada Lake Louise - 25 listopada 2007 (supergigant) - 2.miejsce
  40. Włochy Alta Badia - 16 grudnia 2007 (gigant) - 2.miejsce
  41. Szwajcaria Adelboden6 stycznia 2008 (slalom) - 2.miejsce
  42. Austria Kitzbühel20 stycznia 2008 (kombinacja) - 2.miejsce
  43. Kanada Whistler - 23 lutego 2008 (gigant) - 3.miejsce
  44. Włochy Bormio14 marca 2008 (gigant) - 2.miejsce
  45. Włochy Alta Badia22 grudnia 2008 (slalom) - 3.miejsce
  46. Włochy Sestriere - 22 lutego 2009 (gigant) - 3.miejsce
  47. Kanada Lake Louise - 29 listopada 2009 (supergigant) - 2.miejsce
  48. Stany Zjednoczone Beaver Creek6 grudnia 2009 (gigant) - 2.miejsce
  49. Francja Val d'Isère13 grudnia 2009 (gigant) - 3.miejsce
  50. Austria Kitzbühel24 stycznia 2010 (kombinacja) - 3.miejsce
  51. Francja Val d'Isère12 grudnia 2010 (slalom) - 2.miejsce
  52. Austria Hinterstoder - 5 lutego 2011 (supergigant) - 2.miejsce
  53. Szwajcaria Adelboden7 stycznia 2012 (gigant) - 2.miejsce
  54. Szwajcaria Crans-Montana - 24 lutego 2012 (supergigant) - 3.miejsce
  55. Słowenia Kranjska Gora8 marca 2014 (gigant) - 2.miejsce
  56. Niemcy Ga-Pa1 marca 2015 (gigant) – 3. miejsce
  • W sumie (36 zwycięstw, 29 drugich i 27 trzecich miejsc).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy