Lotus 12

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lotus 12
Lotus 12
Kategoria Formuła 1
Konstruktor Lotus
Projektant Colin Chapman
Dane techniczne
Nadwozie stalowa kratownica przestrzenna
Zawieszenie
przednie
podwójne łączniki poprzeczne
Zawieszenie
tylne
kolumny Chapmana
Silnik Climax FPF 1.5 / 2.0 / 2.2 R4
Skrzynia biegów Ansdale-Mundy, manualna, 5 biegów + wsteczny
Opony Dunlop
Historia
Debiut Grand Prix Monako 1958
Kierowcy Graham Hill
Cliff Allison
Ivor Bueb
Dennis Taylor
Używany 19581959
Wyścigi Wygrane PP NO
8 0 0 0
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
poprzednik następca
Lotus 16

Lotus 12 – samochód Formuły 2 i Formuły 1, zaprojektowany w 1957 roku przez Colina Chapmana dla Team Lotus. Pierwszy samochód Lotusa w Formule 1.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Samochód zawierał wiele innowacji, użytych w późniejszych modelach Lotusa. Zaprojektowany specjalnie pod silniki Coventry Climax miał niewielką masę i zredukowany opór aerodynamiczny. Nadwozie było wykonane ze stalowej kratownicy przestrzennej. Pozycja kierowcy była tak niska, jak to możliwe. Na tylne zawieszenie składały się kolumny Chapmana, czyli kolumny MacPhersona wraz ze sprzęgłem Cardana. Samochód był odpowiednio przygotowany, by zastosować w nim monocoque, i mógł zainspirować Chapmana, wciąż szukającego obniżenia masy, do zastosowania monocoque'u w 1962 roku w Lotusie 25.

Mimo zaawansowania technologicznego Lotus 12 nie odnosił sukcesów w Formule 1, a jego kierowcy zdobyli tylko 3 punkty.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zespół Silnik Opony Kierowcy 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Pkt. Msc.
1958 Team Lotus Climax R4 D ARG MCO NLD 500 BEL FRA GBR DEU PRT ITA MOR 3 6
Wielka Brytania Graham Hill NU NU NU
Wielka Brytania Cliff Allison 6 6 4 NU NU 7 10
Ecurie Demi Litre Wielka Brytania Ivor Bueb 11
1959 Dennis Taylor Climax R4 D MCO 500 NLD FRA GBR DEU PRT ITA USA 5 4
Wielka Brytania Dennis Taylor NZ

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • L.J.K. Setright: Lotus: The golden mean. W: Tom Northey (red.): World of Automobiles. T. 11. Londyn: Orbis, 1974, s. 1221-1234.