Lotus 77

Lotus 77
Kategoria	Formuła 1
Konstruktor	Lotus
Projektant	Colin Chapman Geoff Aldridge Martin Ogilvie
Dane techniczne
Nadwozie	monocoque z aluminium
Zawieszenie przednie	wahacze, amortyzatory Koni
Zawieszenie tylne	drążek reakcyjny, amortyzatory Koni
Silnik	Ford Cosworth DFV 3.0 V8
Skrzynia biegów	Hewland FG400, manualna, 6 biegów + wsteczny
Opony	Goodyear
Historia
Debiut	Grand Prix Brazylii 1976
Kierowcy	Mario Andretti Gunnar Nilsson Ronnie Peterson Bob Evans
Używany	1976
Wyścigi Wygrane PP NO 16 1 1 1
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
poprzednik • następca Lotus 76 • Lotus 78

Lotus 77 (od nazwy głównego sponsora także John Player Special Mk II) – samochód Formuły 1, zaprojektowany w 1976 roku przez Colina Chapmana, Geoffa Aldridge'a i Martina Ogilvie i wystawiony na sezon 1976.

Historia

Samochód był następcą Lotusa 76, który z kolei był następcą Lotusa 72. Model 76 w porównaniu do 72 miał zmodyfikowaną aerodynamikę, lżejsze podwozie, dłuższy rozstaw osi i węższy, niższy monocoque. Miał także dwupłatowy tylny spojler, co miało na celu zwiększenie docisku i stabilności. Samochód nie odnosił dobrych wyników, nawet w wersji "B", w której zastosowano powiększone sekcje boczne i lepsze chłodzenie.

Lotus 77, napędzany silnikiem Cosworth DFV, miał lżejsze i mniejsze monocoque z aluminium. Model miał poprawioną aerodynamikę, a chłodnice zostały przeniesione, by samochód był lepiej chłodzony. Początkowo hamulce znajdowały się wewnątrz pojazdu, ale później zostały przeniesione na zewnątrz. Samochód mógł być w pełni regulowany, mogąc mieć różne ustawienia, rozstaw osi i szerokość. Wloty powietrza bo obu stronach głowy kierowcy zostały zastosowane także w Lotusie 78.

Podstawowymi kierowcami samochodu byli Mario Andretti i Gunnar Nilsson. Model 77 odnosił lepsze wyniki niż poprzednik. Inżynierowie Lotusa w trakcie sezonu przyspieszyli badania i rozwój modelu 78, mogąc później ponownie pracować nad rozwojem 77. W efekcie tego w połowie sezonu wyniki się poprawiły, w wyniku czego Andretti był trzeci w Holandii i Kanadzie. W ostatnim wyścigu sezonu, Grand Prix Japonii, Andretti wygrał, dublując wszystkich kierowców, w tym nowego mistrza świata, Jamesa Hunta.

Wyniki w Formule 1

Legenda oznaczeń w tabelach dot. wyników w sportach motorowych Pokaż szablon w nowym oknie
Oznaczenie	Wyjaśnienie
Złoty	Zwycięzca lub mistrzostwo
Srebrny	2. miejsce lub wicemistrzostwo
Brązowy	3. miejsce lub II wicemistrzostwo
Zielony	Ukończył, punktował (w klasyfikacji generalnej gdy kierowca był sklasyfikowany oznacza zdobycie punktów w wyścigach poza trzema powyższymi opcjami)
Niebieski	Ukończył, nie punktował
Czerwony	Nie zakwalifikował się (NZ)
	Nie prekwalifikował się (NPK)
Różowy	Nie ukończył (NU)
	Nie sklasyfikowany (NS)
	Ukończył, nie został sklasyfikowany (np. start samochodem Formuły 2)
Czarny	Zdyskwalifikowany (DK)
	Wykluczony (EX)
Biały	Nie wystartował (NW)
	Został wycofany (WD)
	Kontuzjowany (INJ)
	Nie został zgłoszony (-)
Pogrubienie	Startował z pole position
Kursywa	Najszybsze okrążenie wyścigu
†	Nie ukończył, ale jego rezultat został zaliczony, ze względu na przejechanie więcej niż 90% dystansu wyścigu.
Skrót	Wyjaśnienie
Zgł.	Wszystkie zgłoszenia do wyścigów
Starty	Zgłoszone samochody, w których kierowca/zespół wystartował
PKT	Suma punktów
GP	Ilość Grand Prix, w których startował zespół/kierowca
P.	Pozycja końcowa
P1, P2, P3	Pozycje na podium
Punkt.	Punktował
Poz. start. lub Poz. s.	Pozycja startowa do wyścigu
Czas/Powód n.u. lub Czas / Strata i Komentarz	Czas i Czas / Strata – jakim kierowca przejechał wyścig. Powód n.u i Komentarz - komentarz z powodem nie ukończenia wyścigu
Poz	Pozycja po wyścigu
Nr	Numer kierowcy
PP	Pole position
NO	Najszybsze okrążenie
Lista systemów punktacji Formuły 1

Sezon	Zespół	Silnik	Op.	Kierowcy	Wyniki w poszczególnych eliminacjach																Pkt.	Msc.
1976	John Player Team Lotus	Ford V8	G		BRA	ZAF	USW	ESP	BEL	MCO	SWE	FRA	GBR	DEU	AUT	NLD	ITA	CND	USA	JPN	29	4
				Ronnie Peterson	NU
				Bob Evans		10	NZ
				Mario Andretti	NU			NU	NU		NU	5	NU	12	5	3	NU	3	NU	1
				Gunnar Nilsson		NU	NU	3	NU	NU	NU	NU	NU	5	3	NU	13	12	NU	6

Bibliografia

• Daniel Vaughan: 1976 Lotus 77 (ang.). conceptcarz.com, kwiecień 2012. [dostęp 2012-05-02].
• Lotus 77 (ang.). chicanef1.com. [dostęp 2012-05-02].