Formuła 1 Sezon 1959

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sezon 1959 Mistrzostw Świata Formuły 1
Inauguracja 10 maja
Zakończenie 12 grudnia
Liczba wyścigów 9
Mistrzowie
Kierowcy Jack Brabham
Konstruktorzy Cooper-Climax
Poprzedni sezonNastępny sezon
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Sezon 1959 Formuły 1 – dziesiąty sezon Mistrzostw Świata Formuły 1.

Eliminacje[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Tor Data Zwycięzca Stajnia
1 Monako Grand Prix Monako Circuit de Monaco 10 maja Australia Jack Brabham Cooper Rezultat
2 Stany Zjednoczone Indianapolis 500 Indianapolis Motor Speedway 30 maja Stany Zjednoczone Rodger Ward Watson Rezultat
3 Holandia Grand Prix Holandii Circuit Zandvoort 31 maja Szwecja Jo Bonnier BRM Rezultat
4 Francja Grand Prix Francji Gueux-Marne 5 lipca Wielka Brytania Tony Brooks Ferrari Rezultat
5 Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii Aintree 18 lipca Australia Jack Brabham Cooper Rezultat
6 Niemcy Grand Prix Niemiec AVUS 2 sierpnia Wielka Brytania Tony Brooks Ferrari Rezultat
7 Portugalia Grand Prix Portugalii Monsanto Park 23 sierpnia Wielka Brytania Stirling Moss Cooper Rezultat
8 Włochy Grand Prix Włoch Autodromo Nazionale di Monza 13 września Wielka Brytania Stirling Moss Cooper Rezultat
9 Stany Zjednoczone Grand Prix Stanów Zjednoczonych Sebring International Raceway 12 grudnia Nowa Zelandia Bruce McLaren Cooper Rezultat

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja kierowców[edytuj | edytuj kod]

Punktacja:
Wyścig: 8-6-4-3-2 (pięć pierwszych pozycji)
Do klasyfikacji zaliczano 5 najlepszych wyników

Poz. Kierowca MON
Monako
500
Stany Zjednoczone
NED
Holandia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy Zachodnie
POR
Portugalia
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
Pkt.
1 Australia Jack Brabham 1 2 3 1 NU NU 3 (4) 31 (34)
2 Wielka Brytania Tony Brooks 2 NU 1 NU 1 9 NU 3 27
3 Wielka Brytania Stirling Moss NU NU DK 2 NU 1 1 NU 25.5
4 Stany Zjednoczone Phil Hill 4 6 2 3 NU 2 NU 20
5 Francja Maurice Trintignant 3 8 11 5 4 4 9 2 19
6 Nowa Zelandia Bruce McLaren 5 5 3 NU NU NU 1 16.5
7 Stany Zjednoczone Dan Gurney NU 2 3 4 13
8 Szwecja Joakim Bonnier NU 1 NU NU 5 NU 8 10
9 Stany Zjednoczone Masten Gregory NU 3 NU 7 NU 2 10
10 Stany Zjednoczone Rodger Ward 1 NU 8
11 Stany Zjednoczone Jim Rathmann 2 6
12 Stany Zjednoczone Johnny Thomson 3 5
13 Stany Zjednoczone Harry Schell NU NU 7 4 7 5 7 NU 5
14 Wielka Brytania Innes Ireland 4 NU NU NU NU 5 5
15 Belgia Olivier Gendebien 4 6 3
16 Stany Zjednoczone Tony Bettenhausen 4 3
17 Wielka Brytania Cliff Allison NU 9 NU 5 NU 2
18 Francja Jean Behra NU 5 NU NW 2
19 Stany Zjednoczone Paul Goldsmith 5 2
Wielka Brytania Roy Salvadori 6 NU NU 6 6 NU NU 0
Wielka Brytania Ron Flockhart NU 6 NU 7 13 0
Wielka Brytania Ian Burgess NU NU 6 14 0
Niemcy Zachodnie Wolfgang von Trips NU NW 6 0
Stany Zjednoczone Johnny Boyd 6 0
Wielka Brytania Graham Hill NU 7 NU 9 NU NU NU 0
Stany Zjednoczone Duane Carter 7 0
Stany Zjednoczone Harry Blanchard 7 0
Stany Zjednoczone Carroll Shelby NU NU 8 10 0
Włochy Giorgio Scarlatti NZ 8 12 0
Wielka Brytania Alan Stacey 8 NU 0
Stany Zjednoczone Eddie Johnson 8 0
Holandia Carel Godin de Beaufort 10 9 0
Stany Zjednoczone Paul Russo 9 0
Brazylia Fritz d'Orey 10 NU NU 0
Stany Zjednoczone A.J. Foyt 10 0
Wielka Brytania Chris Bristow 10 0
Portugalia Mário de Araújo Cabral 10 0
Wielka Brytania Colin Davis NU 11 0
Stany Zjednoczone Gene Hartley 11 0
Wielka Brytania Henry Taylor 11 0
Stany Zjednoczone Bob Veith 12 0
Wielka Brytania Peter Ashdown 12 0
Stany Zjednoczone Al Herman 13 0
Wielka Brytania Ivor Bueb NZ 13 0
Stany Zjednoczone Jimmy Daywalt 14 0
Stany Zjednoczone Chuck Arnold 15 0
Włochy Giulio Cabianca 15 0
Stany Zjednoczone Jim McWithey 16 0
Niemcy Zachodnie Hans Herrmann NU NU 0
Wielka Brytania Jack Fairman NU NU 0
Wielka Brytania Bruce Halford NU 0
Stany Zjednoczone Eddie Sachs NU 0
Stany Zjednoczone Al Keller NU 0
Stany Zjednoczone Dick Rathmann NU 0
Stany Zjednoczone Bill Cheesbourg NU 0
Stany Zjednoczone Don Freeland NU 0
Stany Zjednoczone Ray Crawford NU 0
Stany Zjednoczone Don Branson NU 0
Stany Zjednoczone Bob Christie NU 0
Stany Zjednoczone Bobby Grim NU 0
Stany Zjednoczone Jack Turner NU 0
Stany Zjednoczone Jud Larson NU 0
Stany Zjednoczone Jimmy Bryan NU 0
Stany Zjednoczone Red Amick NU 0
Stany Zjednoczone Len Sutton NU 0
Stany Zjednoczone Pat Flaherty NU 0
Stany Zjednoczone Mike Magill NU 0
Stany Zjednoczone Chuck Weyant NU 0
Wielka Brytania Brian Naylor NU 0
Wielka Brytania David Piper NU 0
Wielka Brytania Mike Taylor NU 0
Argentyna Alejandro de Tomaso NU 0
Stany Zjednoczone George Constantine NU 0
Stany Zjednoczone Bob Said NU 0
Belgia Alain de Changy NZ 0
Belgia Lucien Bianchi NZ 0
Włochy Maria Teresa de Filippis NZ 0
Stany Zjednoczone Pete Lovely NZ 0
Francja Jean Lucienbonnet NZ 0
Monako André Testut NZ 0
Wielka Brytania Bill Moss NZ 0
Wielka Brytania Keith Greene NZ 0
Wielka Brytania Mike Parkes NZ 0
Wielka Brytania Trevor Taylor NZ 0
Wielka Brytania Dennis Taylor NZ 0
Wielka Brytania Tim Parnell NZ 0
Urugwaj Asdrúbal Fontes Bayardo NW 0
Stany Zjednoczone Phil Cade NW 0
Poz. Kierowca MON
Monako
500
Stany Zjednoczone
NED
Holandia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy Zachodnie
POR
Portugalia
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
Pkt.

Klasyfikacja konstruktorów[edytuj | edytuj kod]

Punktacja:
Wyścig: 8-6-4-3-2 (pięć pierwszych pozycji)
Do klasyfikacji zaliczano 5 najlepszych wyników
Tylko jeden, najwyżej uplasowany kierowca danego konstruktora, zdobywał dla niego punkty
Wyścig Indianapolis 500 nie był zaliczany do klasyfikacji

Poz. Konstruktor MON
Monako
NED
Holandia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy Zachodnie
POR
Portugalia
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
Pkt.
1 Wielka Brytania Cooper-Climax 1 (2) (3) 1 (4) 1 1 1 40 (53)
2 Włochy Ferrari 2 (5) 1 1 3 2 (3) 32 (38)
3 Wielka Brytania BRM NU 1 6 2 5 5 7 18
4 Wielka Brytania Lotus-Climax NU 4 NU 8 NU NU NU 5 5
Wielka Brytania Cooper-Maserati 6 NU NU 6 10 11 NU 0
Wielka Brytania Aston Martin NU 6 6 10 0
Niemcy Zachodnie Porsche NU 10 NW 7 0
Włochy Maserati NZ 8 NU WD WD 15 NW 0
Wielka Brytania Cooper-Borgward 10 0
Wielka Brytania JBW-Maserati NU 0
Wielka Brytania Vanwall NU 0
Stany Zjednoczone Kurtis Kraft-Offenhauser NU 0
Wielka Brytania Cooper-OSCA NU 0
Włochy Tec-Mec-Maserati NU 0
Wielka Brytania Connaught-Alta WD NU 0
Wielka Brytania Fry-Climax NZ 0
Poz. Konstruktor MON
Monako
NED
Holandia
FRA
Francja
GBR
Wielka Brytania
GER
Niemcy Zachodnie
POR
Portugalia
ITA
Włochy
USA
Stany Zjednoczone
Pkt.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Kierowcy[edytuj | edytuj kod]

P Imię i nazwisko Kraj Stajnia PKT 1 miejsca 2 miejsca 3 miejsca P. pos
1 Jack Brabham  Australia Cooper 31 2 1 2 1
2 Tony Brooks  Wielka Brytania Vanwall 27 2 1 1 2
3 Stirling Moss  Wielka Brytania BRM 25.5 2 1 0 4
4 Phil Hill  Stany Zjednoczone Ferrari 20 0 2 1 0
5 Maurice Trintignant  Francja Cooper 19 0 1 1 0
6 Bruce McLaren  Nowa Zelandia Cooper 16.5 1 0 1 0
7 Dan Gurney  Stany Zjednoczone Ferrari 13 0 1 1 0
8 Masten Gregory  Stany Zjednoczone Cooper 10 0 1 1 0
9 Jo Bonnier  Szwecja BRM 10 1 0 0 1
10 Rodger Ward  Stany Zjednoczone KurtisKraft 8 1 0 0 0
11 Jim Rathmann  Stany Zjednoczone Watson 6 0 1 0 0
12 Innes Ireland  Wielka Brytania Lotus 5 0 0 0 0
13 Harry Schell  Stany Zjednoczone Cooper 5 0 0 0 0
14 Johnny Thomson  Stany Zjednoczone Lesovsky 4 0 0 1 1
15 Tony Bettenhausen  Stany Zjednoczone Epperly 3 0 0 0 0
16 Olivier Gendebien  Belgia Ferrari 3 0 0 0 0
17 Cliff Allison  Wielka Brytania Ferrari 2 0 0 0 0
18 Paul Goldsmith  Stany Zjednoczone Epperly 2 0 0 0 0
19 Jean Behra  Francja Porsche 2 0 0 0 0

Konstruktorzy[edytuj | edytuj kod]

P Nazwa stajni PKT 1 miejsca 2 miejsca 3 miesjca
1 Cooper 40 5 0 0
2 Ferrari 32 2 2 1
3 BRM 18 1 1 0
4 Lotus 5 0 0 0