Takanori Kōno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Takanori Kōno
Data i miejsce urodzenia 7 marca 1969
Japonia Nozawa Onsen, Japonia
Klub Nozawa Onsen Skiclub
Wzrost 175 cm
Waga 63 kg
Debiut w PŚ 2 marca 1990, Lahti
(24. miejsce - Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ 9 marca 1990, Örnsköldsvik
(15. miejsce - Gundersen)
Pierwsze podium w PŚ 5 grudnia 1992, Vuokatti
(2. miejsce - Gundersen)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 12 marca 1993, Oslo
(Gundersen)
Dorobek medalowy

Takanori Kōno (jap. 河野孝典 Kōno Takanori?, ur. 7 marca 1969 w Nozawa Onsen)japoński narciarz klasyczny specjalizujący się w kombinacji norweskiej, trzykrotny medalista olimpijski oraz dwukrotny złoty medalista mistrzostw świata.Obecnie jest głównym trenerem reprezentacji Japonii w Kombinacji Norweskiej.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W Pucharze Świata Takanori Kōno zadebiutował 2 marca 1990 roku w Lahti, gdzie zajął 24. miejsce w zawodach metodą Gundersena. Pierwsze pucharowe punkty (w sezonach 1993/1994-2001/2002 obowiązywała inna punktacja Pucharu Świata) zdobył tydzień później, 9 marca w szwedzkim Örnsköldsvik, zajmując 15. miejsce w Gundersenie. W sezonie 1989/1990 wystąpił jeszcze jeden raz, zajmując trzynaste miejsce w Oslo. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej zajął. 28. miejsce.

Przez dwa kolejne sezony Pucharu Świata nie zdobył żadnych punktów, przez co nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. W tym czasie wystąpił na Mistrzostwach Świata w Val di Fiemme w 1991 roku, gdzie w konkursie indywidualnym uplasował się na trzydziestej pozycji. W sztafecie nie wystartował. Rok później, podczas Igrzysk Olimpijskich w Albertville osiągnął swój pierwszy sukces. W zawodach drużynowych wspólnie z Rei'ichim Mikatą i Kenjim Ogiwarą sięgnął po złoty medal. Japończycy byli zdecydowanie najlepsi na skoczni, wyprzedzając drugich po skokach Austriaków o 29.5 pkt, co przełożyło się na blisko dwie i pół minuty przewagi. Na trasie biegu Japończycy nie należeli do najszybszych, jednak przewaga wywalczona w skokach wystarczyła, by z bezpieczną przewagą dobiec do mety na pierwszym miejscu. Drugie miejsce zajęli ostatecznie Norwegowie, który stracili 1:26 min, a Austriacy, którzy zdobyli brązowy medal stracili 1:40 min. Był to pierwszy złoty medal olimpijski wywalczony przez reprezentantów Japonii w kombinacji norweskiej. W zawodach indywidualnych po skokach plasował się na 25. miejscu i przed biegiem tracił do lidera - Klausa Ofnera z Austrii blisko trzy i pół minuty. Na metę biegu przybiegł jako dziewiętnasty, ze stratą ponad czterech minut.

Przełom w karierze Kōno nastąpił w sezonie 1992/1993. Już w swoim pierwszym starcie cyklu - 5 grudnia 1992 roku w Vuokatti po raz pierwszy stanął na podium, zajmując drugie miejsce w Gundersenie. W pozostałej części sezonu jeszcze czterokrotnie stanął na podium, w tym 12 marca 1993 roku w Oslo po raz pierwszy i zarazem ostatni zwyciężył w zawodach pucharowych. W swoim najgorszym starcie zajął czwarte miejsce. Wyniki te pozwoliły mu zająć trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej, za Ogiwarą i Norwegiem Fredem Børre Lundbergiem. Na Mistrzostwach Świata w Falun w 1993 roku indywidualnie zajął piąte miejsce. Po skokach był trzeci, jednak na trasie biegu został minięty przez paru rywali. Tym razem wystąpił także w sztafecie, w której Japończycy, podobnie jak w Albertville, zapewnili sobie drużynowe zwycięstwo już na skoczni.

Najważniejszym punktem sezonu 1993/1994 były Igrzyska Olimpijskie w Lillehammer. W konkursie indywidualnym Kōno był czwarty w konkursie skoków i do biegu przystąpił ze stratą 50 sekund do prowadzącego Lundberga. Na trasie biegu zdołał awansować na drugą pozycję, przegrywając walkę tylko z Lundbergiem. O srebrny medal Japończyk walczył do końca, wyprzedzając trzeciego Bjarte Engena Vika z Norwegii o zaledwie 0.8 sekundy. Takanori zdobył tym samym pierwszy indywidualny medal olimpijski w kombinacji norweskiej dla Japonii. W zawodach drużynowych walka o złoto zakończyła się już na skoczni - Ogiwara, Masashi Abe i Kōno wyprzedzili Norwegów o ponad 60 punktów, co dało im przewagę ponad pięciu minut przed biegiem. Na trasie biegu Norwegowie odrobili zaledwie 18 sekund i tym samym Japończycy obronili tytuł zdobyty w Albertville dwa lata wcześniej. Trzecie miejsce przypadło Szwajcarom. W Pucharze Świata ośmiokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, przy czym sześć razy stawał na podium. Dwukrotnie był trzeci i cztery razy drugi, jednak nie zdołał zwyciężyć. W klasyfikacji generalnej zajął drugą pozycję, lepszy był tylko Kenji Ogiwara, który wygrał sześć z dziewięciu konkursów.

Ostatni raz na podium zawodów pucharowych Japończyk stanął 3 lutego 1995 roku w Falun, gdzie zajął drugie miejsce w Gundersenie. Było to jego jedyne podium w sezonie 1994/1995, choć jeszcze siedmiokrotnie meldował się czołowej dziesiątce zawodów. Dzięki temu w klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie piątą pozycję. Na przełomie lutego i marca 1995 roku brał udział w Mistrzostwach Świata w Thunder Bay. W konkursie indywidualnym zajął 19. miejsce, co było najsłabszym wynikiem wśród japońskich kombinatorów. W sztafecie ponownie wywalczył złoty medal. Tym razem obok niego w drużynie japońskiej wystąpili: Tsugiharu Ogiwara, Masashi Abe i Kenji Ogiwara. Po raz kolejny reprezentanci Japonii byli najlepsi w skokach, co dało im dużą przewagę przed biegiem. Na mecie wyprzedzili Norwegów o blisko dwie minuty, a trzecich Szwajcarów o ponad pięć. Ostatni oficjalny występ zanotował 25 marca 1995 roku w Sapporo, gdzie zajął szóste miejsce. Jeszcze w 1995 roku postanowi zakończyć karierę sportową.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
19. 12 lutego 1992 Francja Albertville Gundersen K-90/15 km 44:28.1 min +4:18.2 min Francja Fabrice Guy
1.Gold medal.svg 24 lutego 1992 Francja Albertville Sztafeta K-90/3x10 km[1] 1:23:36.6 h - -
2.Silver medal.svg 19 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Gundersen K-90/15 km 39:07.9 min +1:17.5 min Norwegia Fred Børre Lundberg
1.Gold medal.svg 24 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Sztafeta K-90/3x10 km[2] 1:22:51.8 h - -

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
30. 9 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Gundersen K-90/15 km 40.07.6 min +6:28.8 min Norwegia Fred Børre Lundberg
5. 18 lutego 1993 Szwecja Falun Gundersen K-90/15 km 46:47.5 min +2.41.2 min Japonia Kenji Ogiwara
1.Gold medal with cup.svg 19 lutego 1993 Szwecja Falun Sztafeta K-90/3x5 km[3] 1:19:25.7 h - -
19. 22 lutego 1995 Kanada Thunder Bay Gundersen K-90/15 km 41:16.9 min ? Norwegia Fred Børre Lundberg
1.Gold medal with cup.svg 10 marca 1995 Kanada Thunder Bay Sztafeta K-90/4x5 km[4] 56:20.2 min - -

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 5 grudnia 1992 Finlandia Vuokatti Gundersen K90/15 km ? 2. +31.6 s Japonia Kenji Ogiwara
2. 12 grudnia 1992 Francja Courchevel Gundersen K120/15 km ? 3. +1:24.7 min Japonia Kenji Ogiwara
3. 19 grudnia 1992 Szwajcaria Sankt Moritz Gundersen K90/15 km ? 2. +36.4 s Japonia Kenji Ogiwara
4. 12 marca 1993 Norwegia Oslo Gundersen K115/15 km ? 1. - -
5. 20 marca 1993 Słowacja Štrbské Pleso Gundersen K90/15 km ? 2. +2:17.4 min Japonia Kenji Ogiwara
6. 11 grudnia 1993 Szwajcaria Sankt Moritz Gundersen K90/15 km ? 2. +1:07.7 min Japonia Kenji Ogiwara
7. 15 grudnia 1993 Szwajcaria Sankt Moritz Gundersen K90/15 km ? 3. +1:42.0 min Japonia Kenji Ogiwara
8. 8 stycznia 1994 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km ? 2. +1:07.3 min Japonia Kenji Ogiwara
9. 15 stycznia 1994 Norwegia Oslo Gundersen K115/15 km ? 3. +1:52.2 min Austria Mario Stecher
10. 22 stycznia 1994 Norwegia Trondheim Gundersen K120/15 km ? 2. +1:37.7 min Japonia Kenji Ogiwara
11. 4 marca 1994 Finlandia Vuokatti Gundersen K90/15 km ? 2. +11.6 s Norwegia Fred Børre Lundberg
12. 3 lutego 1995 Szwecja Falun Gundersen K115/15 km ? 2. +56.0 s Japonia Kenji Ogiwara

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Skład drużyny: Rei'ichi Mikata, Takanori Kōno, Kenji Ogiwara
  2. Skład drużyny: Takanori Kōno, Kenji Ogiwara, Masashi Abe
  3. Skład drużyny: Takanori Kōno, Masashi Abe, Kenji Ogiwara
  4. Skład drużyny: Masashi Abe, Tsugiharu Ogiwara, Kenji Ogiwara, Takanori Kōno