Knut Tore Apeland

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Knut Tore Apeland
Data i miejsce urodzenia 11 grudnia 1968
Norwegia Haukeli, Norwegia
Klub Rein Idrettslag
Wzrost 174 cm
Waga 67 kg
Debiut w PŚ 14.03 1986, Oslo
(25. miejsce - Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ 17.12 1988, Saalfelden
(14. miejsce - Gundersen)
Pierwsze podium w PŚ 29.12 1988. Oberwiesenthal
(1. miejsce - Gundersen)
Dorobek medalowy

Knut Tore Apeland (ur. 11 grudnia 1968 r. w Haukeli) - norweski narciarz, specjalista kombinacji norweskiej, dwukrotny medalista olimpijski, czterokrotny medalista mistrzostw świata, a także zdobywca Pucharu Świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Knut Tore Apeland pojawił się 14 marca 1986 roku, kiedy zajął 25. miejsce w zawodach Pucharu Świata rozgrywanych metodą Gundersena. Był to jego jedyny start pucharowy w sezonie 1985/1986 i wobec braku zdobytych punktów (w sezonach 1993/1994-2001/2002 obowiązywała inna punktacja Pucharu Świata) nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej.

Przełom w karierze Apelanda przyszedł w sezonie 1988/1989. Już w pierwszym starcie - 17 grudnia 1988 roku w Saalfelden zdobył swoje pierwsze pucharowe punkty, zajmując 14. miejsce w Gundersenie. W drugim starcie sezonu, 29 grudnia 1988 roku w Oberwiesenthal, nie tylko po raz pierwszy stanął na podium, ale od razu zwyciężył, wygrywając konkurs metodą Gundersena. W sześciu kolejnych startach pucharowych plasował się w czołowej dziesiątce, na podium stając jeszcze 3 marca 1989 roku w Oslo, gdzie zajął trzecią pozycję. W klasyfikacji generalnej pozwoliło mu to zająć piąte miejsce. W lutym 1989 roku wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lahti zajmując indywidualnie 24. miejsce. W sztafecie nie wystąpił. Jeszcze lepiej prezentował się w sezonie 1989/1990, który ukończył na trzecim miejscu w klasyfikacji generalnej. Lepsi od niego okazali się tylko Austriak Klaus Sulzenbacher oraz reprezentant ZSRR Allar Levandi. Knut trzykrotnie stawał na podium konkursów tego sezonu, odnosząc jedno zwycięstwo - 2 marca 1990 roku w Lahti był najlepszy w Gundersenie.

Słabsza forma w sezonie 1990/1991 spowodowała, że nie wziął udziału w Mistrzostwach Świata w Val di Fiemme w 1991 roku. W rywalizacji pucharowej nie odniósł większych sukcesów. Ani razu nie stanął na podium, choć pięciokrotnie zajmował miejsce w czołowej dziesiątce. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie ósme miejsce. Na podium zawodów Pucharu Świata Norweg powrócił już w sezonie 1991/1992. Dwukrotnie zajął wtedy trzecie miejsce: 21 grudnia 1991 roku w Courchevel oraz 28 lutego 1992 roku w Lahti. W klasyfikacji generalnej dało mu to tym razem szóstą pozycję. W lutym 1992 roku wystartował na Igrzyskach Olimpijskich w Albertville. W konkursie drużynowym Norwegowie w składzie: Knut Tore Apeland, Fred Børre Lundberg i Trond Einar Elden po skokach zajmowali dopiero szóste miejsce, co przełożyło się na stratę ponad 6 minut do prowadzących Japończyków. Na trasie biegu Norwegowie byli jednak najlepsi, dzięki czemu awansowali aż na drugie miejsce, na mecie tracąc do reprezentantów Japonii niecałe półtorej minuty. W konkursie indywidualnym Apeland zajmował po skokach dopiero 35. miejsce. Na trasie biegu, do którego przystąpił ze stratą ponad 4 minut zdołał jednak awansować. Na mecie stawił się na dziesiątej pozycji, tracąc do zwycięzcy Fabrice'a Guy'a z Francji blisko 3 minuty.

Także sezon 1992/1993 ukończył na szóstej pozycji w klasyfikacji generalnej. Tym razem dokonał tego nie stając w żadnym z konkursów na podium. Czterokrotnie plasował się w czołówce zawodów, zajmując między innymi dwukrotnie piąte miejsce. Mistrzostwa Świata w Falun, które odbyły się w lutym 1993 roku były jedną z najbardziej udanych imprez w jego karierze. Osiągnął tam jeden z swoich największych indywidualnych sukcesów zdobywając w konkursie metodą Gundersena srebrny medal, przegrywając tylko z Japończykiem Kenjim Ogiwarą i bezpośrednio wyprzedzając swego rodaka Tronda Einara Eldena. Ponadto wspólnie z Eldenem i Lundbergiem zdobył srebrny medal w sztafecie. We wszystkich swoich startach w sezonie 1993/1994 Pucharu Świata Apeland zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce. Dzięki temu zajął piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Wziął także udział w Igrzyskach Olimpijskich w Lillehammer, gdzie indywidualnie był jedenasty. W rywalizacji drużynowej wspólnie z Bjarte Engenem Vikiem i Lundbergiem wywalczył srebrny medal. Na drugiej pozycji Norwegowie znaleźli się już po skokach, jednak do prowadzących Japończyków tracili ponad 5 minut. W biegu odrobili tylko 18 sekund i tyle samo zyskali nad trzecimi na mecie Szwajcarami.

Sezon 1994/1995 rozpoczął od zwycięstwa 29 listopada 1994 roku w Steamboat Springs. W dalszej części sezonu czterokrotnie stawał na podium w tym jeszcze raz zwyciężył - 28 stycznia 1995 roku w Vuokatti. Tylko raz nie zmieścił się w pierwszej dziesiątce zawodów (10 grudnia 1994 roku w Štrbskim Plesie) dzięki czemu zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej, za Ogiwarą i Vikiem. Na Mistrzostwach Świata w Thunder Bay w 1995 roku wraz z Halldorem Skardem, Bjarte Engenem Vikiem i Knutem Tore Apelandem wywalczył srebrny medal w sztafecie. Po raz kolejny Norwegowie musieli uznać wyższość Japończyków. Indywidualnie był szósty, tracąc do podium około 25 sekund. Szczyt formy Knut osiągnął jednak w sezonie 1995/1996. W trzynastu zawodach aż dziesięciokrotnie stawał na podium, odnosząc trzy zwycięstwa: 16 grudnia 1995 roku w Sankt Moritz oraz 4 lutego Seefeld i 23 lutego 1996 roku w Trondheim. Ponadto był czterokrotnie drugi i trzy razy trzeci. W klasyfikacji generalnej wyraźnie wyprzedził Ogiwarę i Fina Jariego Mantilę.

Po zakończeniu sezonu 1995/96 Apeland na podium zawodów Pucharu Świata znalazł się już tylko raz - 26 stycznia 1999 roku w Val di Fiemme zajął trzecie miejsce w Gundersenie. W czołowej dziesiątce klasyfikacji generalnej PŚ uplasował się tylko w sezonie 1996/1997, który ukończył właśnie na dziesiątym miejscu. Ostatni sukces osiągnął podczas Mistrzostw Świata w Trondheim w 1997 roku, gdzie razem z Skardem, Vikiem i Lundbergiem sięgnął po złoty medal w rywalizacji drużynowej. Norwegowie wyprzedzili drugich na mecie Finów o około 45 sekund, a trzecich Austriaków o ponad minutę. Indywidualnie był trzeci po skokach, jednak na trasie biegu minęło go czterech rywali i na mecie był siódmy. Norweg nie wystąpił na Igrzyskach w Nagano w 1998 roku, ale znalazł się w kadrze Norwegii na rozgrywane rok później Mistrzostwa Świata w Ramsau. Wystąpił tam tylko w konkursie metodą Gundersena, który ukończył na 16. pozycji. Ostatni oficjalny występ Apeland zanotował 17 marca 2000 roku w Santa Caterina, gdzie był osiemnasty w Gundersenie. W 2000 roku zakończył karierę.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
10. 12 lutego 1992 Francja Albertville Gundersen K-90/15 km 44:28.1 min +2:55.8 min Francja Fabrice Guy
2.Silver medal.svg 24 lutego 1992 Francja Albertville Sztafeta K-90/3x10 km[1] 1:23:36.6 h +1:26.4 min  Japonia
11. 19 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Gundersen K-90/15 km 39:07.9 min +4:51.7 min Norwegia Fred Børre Lundberg
2.Silver medal.svg 24 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Sztafeta K-90/3x10 km[2] 1:22:51.8 h +4:49.1 min  Japonia

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
24. 18 lutego 1989 Finlandia Lahti Gundersen K-90/15 km 37:10.7 min +5:03.3 min Norwegia Trond Einar Elden
2.Silver medal with cup.svg 18 lutego 1993 Szwecja Falun Gundersen K-90/15 km 46:47.5 min +1:34.5 min Japonia Kenji Ogiwara
2.Silver medal with cup.svg 19 lutego 1993 Szwecja Falun Sztafeta K-90/3x5 km[3] 1:19:25.7 h +3:46.3 min  Japonia
6. 22 lutego 1995 Kanada Thunder Bay Gundersen K-90/15 km 41:16.9 min +1:15.2 min Norwegia Fred Børre Lundberg
2.Silver medal with cup.svg 10 marca 1995 Kanada Thunder Bay Sztafeta K-90/4x5 km[4] 56:20.2 min +1:54.6 min  Japonia
7. 22 lutego 1997 Norwegia Trondheim Gundersen K-90/15 km 43:43.1 min +2:03.4 min Japonia Kenji Ogiwara
1.Gold medal with cup.svg 23 lutego 1997 Norwegia Trondheim Sztafeta K-90/4x5 km[5] 52:18.0 min - -
16. 20 lutego 1999 Austria Ramsau Gundersen K-90/15 km 37:04.8 min +4:25.2 min Norwegia Bjarte Engen Vik

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 29 grudnia 1988 Niemiecka Republika Demokratyczna Oberwiesenthal Gundersen K90/15 km ? 1. - -
2. 3 marca 1989 Norwegia Oslo Gundersen K115/15 km ? 2. +1:44.3 min Norwegia Trond Einar Elden
3. 10 lutego 1990 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Leningrad Gundersen K90/15 km ? 2. ? Norwegia Fred Børre Lundberg
4. 17 lutego 1990 Czechosłowacja Štrbské Pleso Gundersen K90/15 km ? 3. ? Austria Klaus Sulzenbacher
5. 2 marca 1990 Finlandia Lahti Gundersen K90/15 km ? 1. - -
6. 21 grudnia 1991 Francja Courchevel Gundersen K90/15 km ? 3. +57.8 s Francja Fabrice Guy
7. 2 marca 1990 Finlandia Lahti Gundersen K90/15 km ? 3. +59.7 s Francja Fabrice Guy
8. 4 grudnia 1993 Austria Saalfelden Gundersen K90/15 km ? 3. +2:20.4 min Japonia Kenji Ogiwara
9. 15 grudnia 1993 Szwajcaria Sankt Moritz Gundersen K90/15 km ? 2. +58.7 s Japonia Kenji Ogiwara
10. 8 stycznia 1994 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km ? 3. +2:44.1 min Japonia Kenji Ogiwara
11. 29 listopada 1994 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Gundersen K114/15 km ? 1. - -
12. 10 stycznia 1995 Włochy Predazzo Gundersen K120/15 km 42:03.5 min 3. +1:27.5 min Japonia Kenji Ogiwara
13. 28 stycznia 1995 Finlandia Vuokatti Gundersen K90/15 km ? 1. - -
14. 18 lutego 1995 Austria Bad Goisern Gundersen K90/15 km 40:32.5 min 2. +1:21.9 min Japonia Kenji Ogiwara
15. 25 marca 1995 Japonia Sapporo Gundersen K120/15 km 41:02.8 min 2. +18.3 s Japonia Kenji Ogiwara
16. 16 grudnia 1995 Szwajcaria Sankt Moritz Gundersen K90/15 km ? 1. - -
17. 19 grudnia 1995 Włochy Predazzo Gundersen K120/15 km 35:27.8 min 2. +8.5 s Finlandia Jari Mantila
18. 6 stycznia 1996 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km ? 3. +1:22.6 min Norwegia Fred Børre Lundberg
19. 13 stycznia 1996 Słowacja Štrbské Pleso Gundersen K15/15 km ? 3. +54.8 s Finlandia Jari Mantila
20. 20 stycznia 1996 Czechy Liberec Gundersen K120/15 km ? 3. +26.7 s Francja Sylvain Guillaume
21. 4 lutego 1996 Austria Seefeld Gundersen K90/15 km ? 1. - -
22. 10 lutego 1996 Francja Chaux-Neuve Gundersen K90/15 km ? 2. +52.0 s Japonia Kenji Ogiwara
23. 23 lutego 1996 Norwegia Trondheim Gundersen K120/15 km ? 1. - -
24. 2 marca 1996 Finlandia Lahti Gundersen K116/15 km 42:06.2 min 2. +2:59.1 min Norwegia Bjarte Engen Vik
25. 16 marca 1996 Norwegia Oslo Gundersen K115/15 km 42:47.0 min 2. +3:05.9 min Norwegia Bjarte Engen Vik
26. 26 stycznia 1999 Włochy Val di Fiemme Gundersen K120/15 km ? 3. +1:12.6 min Norwegia Bjarte Engen Vik

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Skład drużyny: Knut Tore Apeland, Fred Børre Lundberg, Trond Einar Elden
  2. Skład drużyny: Bjarte Engen Vik, Knut Tore Apeland, Fred Børre Lundberg
  3. Skład drużyny: Trond Einar Elden, Knut Tore Apeland, Fred Børre Lundberg
  4. Skład drużyny: Halldor Skard, Bjarte Engen Vik, Knut Tore Apeland, Fred Børre Lundberg
  5. Skład drużyny: Halldor Skard, Bjarte Engen Vik, Knut Tore Apeland, Fred Børre Lundberg